Met de vraag - herinner u de lezing van vorige zondag -
‘Wie denken jullie dat Ik ben?’
en met de bedenkingen daarbij,
probeert Jezus zijn leerlingen duidelijk voor te bereiden
op een nieuwe fase van de weg die Hij verder zal gaan,
wil Hij trouw blijven aan zijn roeping.
De vraag is wel of de leerlingen klaar zijn om verder mee te gaan.
Zijn ze klaar om te aanvaarden dat Jezus het lijden niet schuwt?
En ook : zijn ze bereid om Hem verder trouw te volgen?
Neen, ze kunnen Hem niet volgen…
Figuurlijk niet : alles liep toch zo goed?
Een Messias wordt toch een overwinnaar, geen slachtoffer?
Ook letterlijk niet : gaan ze bij hem blijven
en daarmee het dubbele risico lopen
dat Jezus ten onder gaat én dat zij mee met Hem alles verliezen?
Petrus is de enige die durft te zeggen wat ook de anderen denken.
Petrus is ook diegene die vertolkt
wat ons bijna 2000 jaar later nog altijd verhindert
om onvoorwaardelijk voor het goede te kiezen:
dat die weg ons liefst niet in moeilijkheden mag brengen…
Als enthousiastelingen lieten ze ooit hun vissersnetten achter.
Nu ze in andere netten dreigen verstrikt te geraken,
willen ze terug naar hun eigen zekerheden.
Nochtans, die Jezus is nog steeds de zelfde
als de Jezus voor wie ze - ogenschijnlijk - alles achterlieten.
Het probleem is: de leerlingen zijn onvoldoende veranderd.
Durven wij onze ingesteldheid afstemmen
op Jezus’ vraag om Hem te volgen?
2010-2011 - A 22