Driemaal angst, éénmaal vrede. Eenmaal angst. Mensen kunnen zich soms met de leerlingen in de boot van het leven voelen, heen en weer geslingerd op de golven waar ze geen vat op hebben. Angst om tegenwind, beeld van de mislukking van onze eigen levensroutes en -programma’s. Ja, wij denken heel wat te zijn, maar in ons hele doen en laten zijn wij zo afhankelijk van de groep waarin wij leven, de feedback die wij krijgen of niet, de ervaringen van succes en mislukking die ons geestelijk punten oplevert of kost… ons leven gaat heen-en-weer op de golven van ups en downs en het gebrek aan rust en stabiliteit - en dat allemaal in een maatschappij die nu ook niet bepaald rustig is - maakt ons bij tijd en wijlen onrustig, en - hoe stoer we ook doen - bang.
Driemaal angst, éénmaal vrede. Andermaal angst. Midden in dat leven komt Jezus over de golven heenlopen. Hij doorbreekt niet alleen de onrust, maar ook brengt Hij onrust. Hij is zo anders dan wij mensen. Zo gewoon en tegelijk… zo vredig. Zo helemaal rustig wat wij niet zijn. Spookachtig. Onrustige mensen worden soms nog onrustiger van rustige mensen. Ja, aan de ene kant zoeken we rust op de woelige wateren, willen we weg van onze ups en downs, maar aan de andere kant… willen we wel de weg van Jezus gaan? Lijkt de weg naar de hemel ons niet heel erg saai? Zo weinig spannend in de betekenis van wat mensen spannend vinden? Zo’n bovenaards avontuur? Nee, als Jezus zich laat zien en ons zijn Blijde Boodschap brengt is dat echt niet alleen fijn voor de onrustige wereld. Daarom zien we de mensen ook niet massaal naar Jezus op zoek gaan nu de tijden wat minder zeker zijn. Nood leert niet bidden. Nood maakt bang en niets anders. Wie Jezus niet kent, meent een spook te zien als Hij in onze onrust binnenkomt.
Driemaal angst, éénmaal vrede. Nogmaals angst. Voor wie Jezus wel kennen - de apostelen en ook wijzelf - zou er die angst niet hoeven te zijn. Wij zijn immers gedoopt en verlost, wat kan ons gebeuren? Jezus zegt bovendien ‘Kom’ en vraagt ons om Hem te volgen op het grote avontuur… laten we ons maar niets verbeelden. Het leven in geloof is voor de meesten ook een angstig avontuur. Ja, we geloven, vast en zeker. Maar als wij net als Petrus merken hoe hevig de wind is, hoe zwaar soms het lijden, hoe hard soms ook voor ons de tegenslag… dan beginnen wij weer te piekeren. Te twijfelen. Waarom ik…? Waar is God nu…? Ja, geloven blijft een sprong in het diepe, hoe vast je ook gelooft en hoe lang je Jezus al kent. Al ga je elke dag naar de eucharistie, al bid je de halve dag… dan nog kun je soms het gevoel hebben te twijfelen en te zinken als Jezus je uitdaagt zelf over het water te lopen…
Driemaal angst, éénmaal vrede. Tenslotte de vrede. Jezus die zijn hand uitsteekt en die je in de boot trekt. Jezus die de wind doet liggen. Na het hele avontuur. Nee, wij mensen hoeven ons niet stoerder voor te doen dan we zijn. Wij zijn vaak bange poppetjes met een klein geloof. Geeft niet! De apostelen waren geen haar beter en dat werden toch de bisschoppen van de jonge Kerk met de bange Petrus als de steenrots. Wij hoeven evenmin bang te zijn voor ons aarzelende geloof, aangezien Jezus zijn hand steeds uitsteekt. Wij hoeven onszelf niet te redden uit de wilde golven. Wij hoeven zelf niet het water te bedaren. Wij hoeven alleen maar aan te pakken als Hij het initiatief neemt. Wij hoeven de echte vrede alleen maar aan te nemen, nu of in het eeuwig leven.
Driemaal angst, éénmaal vrede. Voor ons mensen misschien wel miljoenen angstige momenten, zoveel ups en downs. Geeft niets. Wij krijgen de vrede van de redding door Jezus, ook als we echt natte voeten hebben. Kom maar in de boot. We komen wel aan als we Jezus aan boord nemen. Al voelen we soms meer de golven, al zien we soms Jezus als spook in plaats van als Verlosser, al denken we soms dat we tóch nog zinken al doen we zo ons best in het geloof… Hij geeft de echte vrede die we niet zelf maken. Als we daarop nu eens konden vertrouwen… dan hoefden we niet zo angstig te zijn bij onze onvermijdelijke tochten over de woelige wateren van het leven. Amen.
19e zondag door het jaar A 2008
A-cyclus · Tijd door het jaar · 19e zondag · groen