Het verhaal van de broodvermenigvuldiging
dat wij vandaag horen,
heeft alles te maken met ons eigen leven
en met onze wereld van nu.
Natuurlijk gaat dit verhaal éérst en vooral over Jezus!
Het is zijn wonder!
Na de moord op Johannes de Doper
zoekt Jezus de eenzaamheid op…
Maar met duizenden tegelijk
komen de mensen Hem achterna.
Matteus spreekt van vijfduizend mannen,
zonder de vrouwen en de kinderen.
Drie dagen lang blijven ze bij Jezus
op de woeste hoogten van de Golan.
Dag na dag zitten ze geboeid te luisteren naar Jezus.
Jezus heeft hun zonden vergeven en hun wonden genezen.
En nu vragen zij zich af: “Wie is toch deze man?”
En het broodwonder dat volgt,
wordt in alle éénvoud verteld,
als iets vanzelfsprekends…
Het is géén spektakel, géén stunt, géén sensatieverhaal…
Met dank aan onze goede broeder Dries Morel!
Jezus geeft brood in overvloed
om te tonen hoe Hij de wereld wil…
Hoe mensen voor elkaar moeten zijn…
Het is zijn verhaal…!!! Het is zijn wonder…!!!
Maar het is ook het verhaal van de leerlingen!
Op het eerste gezicht is het Jezus die alles doet.
Maar als je goed leest,
dan merk je dat ook de leerlingen een hoofdrol spelen.
Zij hebben aandacht voor de mensen.
Zij maken er Jezus attent op dat de mensen honger krijgen.
Zij stellen zelfs voor om in de dorpen proviand te halen.
Op aanraden van Jezus gaan ze eerst zoeken
wie er iets heeft om te delen.
Ze vragen het op.
Ze verdelen de grote groep mensen in kleine groepjes.
Ze laten hen aanliggen in het gras
zoals Joden doen voor een maaltijd.
Ook al was er nog geen eten voorradig…!!!
Maar ze geloven wel dat het kan…!!!
Met Jezus’ hulp…
Met zijn zegen…!!!
Dan brengen ze
de schamele gift van het jongentje naar Jezus
en ze delen de overvloed uit…
Na de maaltijd gaan ze de overschotjes verzamelen:
twaalf korven, één voor iedere stam van Israël.
En later, na Pasen,
vertellen ze overal in hun catechese dit verhaal verder.
Het is inderdaad ook het verhaal van de leerlingen…
Maar het is ook ons verhaal…!!!
Want wat de twaalf konden, dat kunnen wij ook..!!!
Alles wat zij deden, dat kunnen wij ook:
aandacht hebben voor de mensen…,
aandacht hebben voor wie in onze omgeving
of elders honger lijdt.
En naar oplossingen zoeken, hoe klein ook:
wat brood…, wat visjes…
En die éne druppel op de hete plaat vooral niet afwijzen…!
Want die éne druppel kan het verschil maken!
Mensen bijéénbrengen in groepjes…
Hen moed inspreken…
Hen tot rust brengen…
Het moeilijkste is om met die kleine gaven,
met dat handjevol talenten,
met het weinige dat wij hebben,
naar Jezus te gaan!
Om zijn zegen te vragen
en om te geloven dat Jezus het wonder zal volbrengen!
Dát is het moeilijkste…!!!
Geloven dat onze kleine gave,
met Gods zegen grote vrucht kan voortbrengen…!!!
De leerlingen konden het…!!!
En ook in onze tijd gebeurt het…!
Hoe dikwijls zijn kleine groepjes niet begonnen,
met weinig middelen, met niet zoveel talenten,
maar met véél geloof…???
Zulke groepjes gaan niet uit van hun eigen mogelijkheden,
maar ze vertrouwen op de Levende Heer.
Ze laten de Verrezen Heer zélf
de gemeenschap opbouwen in hun midden.
Want alléén de Verrezen Heer
kan die éénheid van het hart
onder de mensen waarmaken…
Goede mensen,
laten ook wij hier beginnen
met een gemeenschap van het hart…
Met het weinige dat wij hebben…
In verbondenheid met de Heer zal het overvloed worden!
Nu al kunnen we hier en daar de tekens daarvan zien!
Met dank aan onze goede broeder Dries Morel!