Vakantie voldoening (2008)

In de vakantietijd zijn ook hier ter plekke de gelederen wat uitgedund. Dat geeft reden en aanleiding genoeg om te zien of in beknopte vorm daar een overweging bij past en dat kan best, want wat wij hier overdenken heeft altijd wel met ons dagelijks leven van doen.
Nu de Bestse kermis weer achter de rug is valt het op hoe stil het in de straten is tijdens deze vakantieweken. Sommige mensen spreiden hun vakantie over vier keer per jaar, maar het grootste aantal moet het van deze weken hebben. In een eerste indruk lijkt het alsof er een heel jaar gewerkt wordt om drie weken met vakantie te kunnen gaan. Dat blijkt bij navraag toch niet zo te zijn, want alleen daarvoor slooft niemand zich 49 weken uit. Enkele weken in Turkije of thuis in een luie stoel is geen doel om voor te leven en te werken. Vraag je aan jonge mensen: “Waarvoor werk jij” ? Dan komt er vlot uit: “Voor het geld”. Als je doorvraagt ‘waarvoor nog meer’? Dan lopen de antwoorden meer uiteen. “Nee, niet alleen voor die rotcenten”. Wel om leuke dingen te kunnen doen, om iets achter de hand te hebben, om te doen ‘waar ik goed in ben’.
Het minste wat we willen is : een beetje voldoening van wat we doen, een beetje waardering voor wat we zijn. Dat is de stimulans om je omhoog te werken, om een gezin op te bouwen, om vrienden en vriendinnen te zoeken die je accepteren zoals je bent. Zo ligt het eigen ideaal open om een rechtschapen mens te zijn die gewaardeerd wordt.
Daar komt heel wat bij kijken. Ouders maken het aan de zijkant dikwijls mee dat hun zoon of dochter jarenlang op zoek is naar de eigen talenten en de eigen ambities. Dat kun je ze niet aanpraten. Dat moeten ze elf uitpluizen om tenslotte een verstandige keuze te maken. Wat is wijsheid en waar haal je die vandaan? Anderen kunnen een advies geven, maar het risico is voor degene die de keuze maakt. Het is helemaal niet zo eenvoudig om er achter te komen waar je echt goed in bent, waar je talenten liggen, om het beste in jezelf naar boven te halen. De signalen van buitenstaanders zijn daar dikwijls heel bruikbaar voor, zij staan er wat verder vanaf en het is nu eenmaal zo dat je vanuit een helikopter meer overzicht hebt. Soms valt dat samen met wat je graag doet. Dat is natuurlijk het mooiste, om te kunnen zeggen dat ik van mijn hobby mijn beroep en levensvulling heb gemaakt, zus of zo kan ik echt iets voor onze wereld betekenen. Soms is daar niet eens zo veel voor nodig. We kunnen iemand gelukkig maken alleen al door aandachtig te luisteren, belangstelling en medeleven met wel en wee. Zo zijn er luisteraars, maar ook doeners. We zoeken allemaal iets wat we nooit helemaal zullen bereiken, maar kunnen het laten groeien als een mosterdzaadje, van bijna niets tot toch heel wat. Zo kunnen we een heel leven besteden aan het naar boven halen van de beste bedoelingen, in jezelf bereiken dat het goede al het andere overheerst ,als graan dat hoog uitgroeit boven veel onkruid om ons heen, zodat het graan het onkruid verstikt. Met z’n allen maken we dan een heel andere wereld.
We lezen vandaag dat koning Salomon destijds al rechtschapenheid verkoos boven geld. Jezus heeft dat aan al zijn leerlingen als streefdoel voorgelegd. Hij verwees daarmee naar die toekomstige wereld, zoals door God zijn Vader gewenst, waar goede overheerst. Die wereld noemde Hij het Rijk de Hemelen. Dat is iets heel anders als een vakantie-eiland in een tropisch paradijs of de Stille Zuidzee. Dat komt in ieder van ons naderbij als we het goede naarboven halen in ons zelf en in de mensen om ons heen. Zoals die parelzoeker of die vissorteerders: je moet er wat toe doen en erop letten dat niet alles om het even i