Beste dorpsgenoten,
Gisteren was ik een heerlijke perzik aan het eten, de zomer op zijn best waarbij het sap je handen plakkerig maakt. En terwijl ik daar heerlijk aan het genieten was, hoorde ik over de aanslagen in Egypte en ik dacht aan de aanslagen in Londen, twee keer in veertien dagen, en de dagelijkse aanslagen in Irak, het geweld in Zimbabwe waar de huizen van arme mensen bij duizenden verwoest worden door de regering, en ik herinnerde me de beelden van babies als geraamtes in Nigeria waar ze al een half jaar honger lijden zonder dat er iets gebeurt.
De smaak van de perzik werd er niet minder van maar toch werd ik zelf door een soort aanslag geraakt: dat dit allemaal gebeurt zonder dat ik er bij stil sta. Het was alsof die lekkere perzik werkte als een soort granaat: mijn ogen zagen opeens iets waar ik anders niet op let.
Ik hoop dat het voor ons allemaal een mooie zomer wordt met lekkere perzikken en lekker weer maar ook een waarin onze ogen verder opengaan voor de wereld waarin andere mensen, mensen juist als wij, babies, kwetsbaar als de babies die u lief zijn moeten leven in een hel.
De grote dingen waar het in het leven om gaat kunnen we de drie P’s noemen: poen, prestige en power, macht en prestaties. En als iemand daar wel behoefte aan had dan was het wel iemand zoals koning Salomon.
Als hij wilde meetellen dan moest hij rijk zijn, groot gezag genieten in zijn land en een geweldig leger hebben om indruk te maken op zijn tegenstanders. Daar zou een gemiddelde koning dan ook om gebeden hebben: om poen, prestige en power.
In plaats daarvan vroeg Salomon volgens het verhaal om een geest die hem in staat moest stellen onderscheid te maken tussen goed en kwaad. En God gaf hem een geest van wijsheid, zo heet het.
Bij het woord wijsheid denken we aan een knap verstand of ervaring want wijsheid komt met de jaren, heet het. Wijsheid zou ook zijn: weten waar het in het leven op aan komt: die drie P’s. Daar wordt je pas wijzer van! Dat horen en zien we overal.
Helaas, de bijbel ziet het weer anders! In de traditie van de bijbel betekent wijsheid, als ik het heel kort samenvat: voelen zoals God voelt, handelen zoals God handelt.
Het evangelie dat u gehoord heeft. geeft een voorbeeld van dat soort wijsheid: het rijk der hemelen, gelijkt op een schat, verborgen in een akker. Iemand die hem vond ging in zijn blijdschap alles ten gelde maken wat hij had zodat hij die akker kon kopen. Of het rijk der hemelen, dat is in de bijbel een ander woord voor God, een naam die niet mocht worden uitgesproken, lijkt op die koopman die mooie parels zocht.
We horen in de gelijkenis van twee mensen die volgens de gewonen wijsheid alles op één kaart zetten. Maar volgens gewone wijsheid is het niet verstandig om alle schepen achter je te verbranden.
Jezus suggereert dat er iets is, en hij noemt dat het rijk der hemelen, dat zo geweldig en kostbaar is dat je er alles, alles voor op het spel mag zetten, als je echt wijs bent. Ook al is het dan niet zo verstandig als het er vooral om gaat die drie P’s te verkrijgen.
Jezus zegt dat die man “in zijn blijdschap” alles te gelde maakte wat hij bezat. Daarmee wil Jezus zeggen: doe iets dat je blij maakt, doe iets waarbij als het ware alle stoppen doorslaan, dan worden we niet alleen blije mensen, dan zou Jezus ons wijze mensen noemen. Zo was hij er zelf een.
Dat het zo moge worden.