“SCHATTEN EN PARELS…”
Jezus vergelijkt het Koninkrijk met een schat of een zeldzame parel.
Iemand vindt hem, met het gevolg dat hij zijn hele bezit te gelde maakt om die te kunnen kopen. Het doet me denken aan de avonturenverhalen uit mijn kinderjaren:
het Schatteneiland of de Sprookjes van duizend en één nacht…
Jezus lijkt ons wel uit te nodigen tot een avontuur, tot een overstijgen van ons te rationele leven. Hij nodigt ons uit te kiezen voor de droom, de verbeelding, de vreugde en het geluk! Maar is dat niet naïef en een beetje dwaas in deze tijd
waar alles zo beredeneerd is? Ik denk het niet.
Wie zoekt, doet dat vanuit een zekere onvoldaanheid.
Wie een schat zoekt doet dat vanuit het besef dat het leven intenser, liefdevoller en rijker aan inhoud kan. Dat kan maar door uit jezelf te treden, door lief te hebben en bemind te mogen worden…
Ja, dat vraagt een sprong in het ongewisse: het kan goed of minder goed aflopen.
Jezus nodigt ons uit om het avontuur van de zoektocht naar het ware geluk te wagen. Om op het spoor te komen van die algoede Vader.
Dat kan onverwachts gebeuren, maar ook heel veel tijd vragen.
Het is alsof je geloof zich moet “décanteren” tot je je door God bemind voelt.
Daarin ligt het vinden van die schat, van die parel…
Zou je het risico niet willen lopen? Laat ons “avonturiers” zijn!
-
federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge
-
bij de 17e zdj – A –
-
bij Matteüs 13, 44 - 52