46-11-zo16hh 17 juli 2011 Onkruis en tarwe
De parabels van Jezus zijn zoekplaatjes
Dit wil zeggen: Je moet er jezelf in terugvinden. Zoek je zelf in deze tekening.
Op wie of wat lijkt u het meest in dit verhal
Op de zaaier van het goede zaad?
Op de slechte man of vrouw die in de nacht onkruid zaait op de akker van een ander
Op de knechten die het onkruid zien en willen wieden?
of op de man die geduld heeft
Misschien denkt u: Het onkruid dat zijn de anderen. Ik ben de goede tarwe
De anderen zijn de oorzaak van problemen in de gemeenschap, in het gezin, in de wereld.
Onkruid en tarwe zijn genesteld in mezelf. Ik ben zelf een mengeling van tarwe en onkru
Alleen als we beseggen dat het onkruid ook in onszelf is zullen we kunnen verdragen dat de anderen fouten doen en gebreken hebben.
Het besef van eigen fouten maakt ons nederig, verdraagzaam en vergevensgezind.
Veel huwelijken lopen schipbreuk omdat men van de ander te veel verwacht
De reclame toont ons de ideale, sexy dynamische partnet, maar in werkelijk. best.die niet
De iedeale parochie, de ideale kloostergemeenschap, het probleemloos gezin bestaat niet
Mensen zijn mensen en waar mensen zijn wordt er gemenst
Moeten we onkruid wieden. De boer zal zeggen ja,
Jezus zegt neen. Laat het oordeel aan God over
Willen we een kerk alleen mensen die volgens het boekje leven
willen we alleen maar mensen die sociaal geëngageerd zijn,of alleen de echte bidders
Als we binnen te oordelen en veroordelen schiet er niemand over.
er is steeds het verlangen om schoon schip te maken, te leven in een kerk zonder zondaars
Wie een gezin wil hebben waarin nooit een boos woord valt
of in een bedrijf wil werken waar het tussen mensen nooit eens misgaat
jaagt een droom na
Het is beter te aanvaarden dat we leven in een tuin met onkruid en dit uithouden.
God spaart iedereen zegt het boek van de wijsheid
Mensen die op God vertrouwen zullen hun medemensen met zachtheid en midheid benaderen
De parabel van het mosterdzaad is een boodschap van hoop:
Het kwaad in de wereld heeft niet het laatste woord.
Je moet er op vertrouwen dat het kleine kwetsbare zaadje opgroeit tot een grote struik
Kijk naar de vele mensen die van elkaar houden, die elkaar aanvaarden in hun kleinheid.
Kijk naar de ouders die voor hun kinderen in de weer zijn,
naar de buren en vrienden op wie je kan rekenen
Kijk hoeveel mensen er in slagen om elkaar te dragen in moeilijke momenten.
Het kleine zaadje dat wij zijn kan door de zachte adem van Gods welwillendheid gaan groeien Dan zien we hoe mensen inderdaad struiken kunnen worden waarin de andere volgens beschutting vinden. Op die plaatsen gebeurt het Rijk Gods
De parabels van Jezus zijn geen uitnodiging om in lijdzaamheid af te wachten
en het kwaad zijn werk te laten doen.
maar het kwade overwinnen door het goede te doen.
Een beetje gist doet het deeg rijzen en groeien
Christenen moeten het gist zijn die de wereld in beweging brengt
Dat is het bijbels visioen dat ons steeds verder doet denken dan wat het nu is
Het gaat langzaam en vaak in het verborgene
en ook anders dan wij plannen
We mogen onze dromen niet achter ons laten
Dat bedoelen de parabels: Geef het niet op, verzink niet in berusting
God vraagt niet anders dan dat je Hem binnenlaat
God is inderdaad een zachte kracht, maar die kracht is onze hoop