Dag iedereen,
het is iedere keer een moeilijke maar ook heel boeiende extra-opdracht om het gedachtengoed dat verzameld werd voor een homilie (deze keer over ‘het onkruid tussen de tarwe’) ook proberen te vertalen naar de situatie van de gedetineerden, en te zoeken waar dan voor hen die blijde en bevrijdende boodschap voor deze zondag zou kunnen te vinden zijn.
In bijlage stuur ik de vijf centrale gedachten door die ik komend weekend voor de gedetineerden zal proberen te verwoorden, plus een stukje over dat graffiti-werk van Matthias Schoenaerts op de muur van de binnenkoer van de gevangenis in Oudenaarde (dat laatste wil ik hen meegeven op het einde van de viering - ter bezinning…) De vertalingen in het Frans en het Engels zullen (zoals altijd) in power point geprojecteerd worden, zodat zoveel mogelijk anderstaligen in de viering er ook iets van meedragen (let wel: er zijn ook mensen in de viering die nauwelijks kunnen lezen of schrijven…) Let daarbij maar niet te veel op eventuele taalfouten - het is en blijft een hele karwei om dit allemaal te vertalen, maar wij vinden het als aalmoezeniers een elementaire vorm van dienstbaarheid om dit te blijven doen.
Verder voeg ik er ook nog eens een uitgebreid interview aan toe met Matthias Schoenaerts (en een stukje met Hans Claus - gevangenisdirecteur in Oudenaarde). Hoogst interessant voor wie belang stelt in de evolutie van het gevangeniswezen, en vooral in de manier waarop stilaan een nieuwe visie groeit op zinvolle en vruchtbare detentie in de toekomst. Natuurlijk moet op het gepaste moment en met de juiste, rechtvaardige maat het ‘onkruid’ van de ’tarwe’ gescheiden worden - maar op welk moment is dat dan precies, voor hoe lang… - en vooral: hoe kan die detentie in ‘groeitijd’ worden omgezet..? Enzovoort.
Elk schriftverhaal heeft de goede en soms ook vervelende gewoonte van meer vragen op te roepen dan (pasklare) antwoorden aan te bieden…
Voor wie het interesseert…
Met hartelijke groet - ‘We blijven - zeker in corona-tijden - meer dan ooit investeren in verbondenheid’
geert dedecker
vrijwilliger-aalmoezenier in de gevangenis PCB Brugge
Évangile de Jésus Christ selon Saint Matthieu (Mt. 13, 24-30)
Le bon grain et l’ivraie
Jésus leur proposa une autre parabole: «Le royaume des Cieux est comparable à un homme qui a semé du bon grain dans son champ. Or, pendant que les gens dormaient, son ennemi survint; il sema de l’ivraie au milieu du blé et s’en alla. Quand la tige poussa et produisit l’épi, alors l’ivraie apparut aussi. Les serviteurs du maître vinrent lui dire: “Seigneur, n’est-ce pas du bon grain que tu as semé dans ton champ? D’où vient donc qu’il y a de l’ivraie?” Il leur dit: “C’est un ennemi qui a fait cela.” Les serviteurs lui disent: “Veux-tu donc que nous allions l’enlever?” Il répond: “Non, en enlevant l’ivraie, vous risquez d’arracher le blé en même temps.
Laissez-les pousser ensemble jusqu’à la moisson; et, au temps de la moisson, je dirai aux moissonneurs: Enlevez d’abord l’ivraie, liez-la en bottes pour la brûler; quant au blé, ramassez-le pour le rentrer dans mon grenier.”»
Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Matthew (Mt. 3, 24-30))
The good seed and the bad herbs
Jesus told them another parable: “The kingdom of heaven is like a man who sowed good seed in his field.
But while everyone was sleeping, his enemy came and sowed bad herbs among the good seed, and went away.
When the good seed sprouted and formed heads, then the bad herbs also appeared.
The owner’s servants came to him and said, ‘Sir, didn’t you sow good seed in your field? Where then did the bad herbs come from?’
‘An enemy did this,’ he replied. The servants asked him, ‘Do you want us to go and pull them up?’
‘No,’ he answered, ‘because while you are pulling the bad herbs, you may uproot the grain with them. Let both grow together until the harvest. At that time I will tell the harvesters: First collect the bad herbs and tie them in bundles to be burned; then gather the grain and bring it into my barn.’ ”
‘Buiten’ is men geneigd te denken dat hier in de gevangenis alleen maar onkruid aanwezig is, gelukkig op tijd gescheiden van het goede zaad – en dat zijn dan natuurlijk die van ‘buiten’. Maar hoe meer men met gedetineerden in contact komt op een écht niveau, hoe meer men elkaar menselijk en diepgaand kan ontmoeten – hoe meer men beseft: wat men meestal als ‘onkruid’ beschouwt, kan toch soms zeer mooi en sterk zijn wanneer men het van dichterbij bekijkt. Wat als ‘onkruid’ bestempeld wordt, is vaak vooral ‘onbekend’ en ‘onaangepast’. Het beantwoordt niet aan onze normen van ‘buiten’…
‘Dehors’, les gens ont tendance à penser qu’ici en prison il n’y a que des “mauvaises herbes”, qui sont heureusement à temps séparées du bon blé - et le bon blé, ce sont celles de l’extérieur alors… Mais plus on entre en contact avec des prisonniers à propos de la vraie chose; plus le niveau humain où l’on se rencontre est profond, plus on se rend compte: ce que les gens considèrent généralement comme des “mauvaises herbes”, ça peut parfois être très beau et très fort lorsqu’ on regarde de plus près. Ce qui est étiqueté “mauvaises herbes” est souvent “inconnu” et “inadapté”, ce qui n’est pas conforme à nos normes…
‘Outside’, people tend to think that here in prison there is only “bad herbs”, which fortunately is separated in time from the good wheat - and those are of course “those from outside” then… But the more you come into contact with prisoners about the real thing, on the deeper, human level, the more you realize: what people commonly consider as “bad herbs”, can sometimes be beautiful and strong when you take a closer look and get to know them better. What is labeled “bad herbs” is often only “unknown” and “maladaptive”, not within our standards from outside…
Hoewel we in onze eigenlijk vooral vervelend vinden, moet toch gezegd dat het vaak bijdraagt aan een vrolijke uitstraling in onze omgeving. Onkruid wieden is in sommige gevallen eigenlijk niet nodig. Zeker als prachtige rode klaprozen en witte dovenetels je tuin opfleuren! Sommige onkruiden, zoals het vergeet-mij-nietje, trekken vlinders aan. Andere zijn bron van leven voor nuttige insecten, zoals bijen. Verschillende vormen van zijn door de jaren heen zelfs zo gewaardeerd, dat hun zaaigoed in de winkels verkocht wordt…
Bien que nous trouvions les mauvaises herbes dans notre jardin particulièrement ennuyeuses, il faut dire qu’elles contribuent souvent à une apparence gaie dans notre environnement. Le désherbage n’est pas du tout nécessaire dans certains cas. Surtout quand de beaux coquelicots rouges et des orties blanches mortes égayent votre jardin! Certaines mauvaises herbes, comme le myosotis, attirent les papillons. D’autres sont une source de vie pour les insectes utiles, comme les abeilles. Diverses mauvaises herbes ont été si appréciées au fil des ans que leurs graines sont vendues en magasin…
Vergeet-mij-nietje
Madeliefje
Klaproos
Wilgenroosje
Boterbloem
Dagkoekoeksbloem
Although we find bad herbs in our garden especially annoying, it must be said that it often contributes to a cheerful appearance in our environment. Weeding is not at all necessary in some cases. Especially when beautiful red poppies and white dead nettles brighten up your garden! Some bad herbs, such as the myosotis, attract butterflies. Others are a source of life for beneficial insects, such as bees. Various bad herbss have been so valued over the years, that their seeds are sold in stores …
Als mensen bij zichzelf of anderen iets van onkruid bespeuren zijn ze geneigd daar tegen op te treden. Het moet er zo gauw mogelijk uit. Maar daar zit een risico aan vast. Met het onkruid kun je ook de tarwe uittrekken. Door altijd maar te vechten tegen je gebreken en je schuld loop je het gevaar je mogelijkheden te vergeten. Door het verkeerde bij anderen te bestrijden riskeer je het goede bij hen niet meer op te merken.
Het evangelie van vandaag zegt: wacht met dat scheiden, afzonderen, opsluiten in hokjes en vakjes. Niet te vlug oordelen en veroordelen. Probeer liever te herstellen, te verbinden, weer samen te brengen en samen te houden…
Lorsque les gens remarquent quelque chose de mauvaises herbes en eux-mêmes ou chez les autres, ils ont tendance à agir contre cela. Il devrait sortir le plus tôt possible. Mais il y a un risque. Avec les mauvaises herbes, vous pouvez également extraire le blé. En luttant toujours contre vos défauts et votre culpabilité, vous risquez d’oublier vos bonnes qualités. En combattant le mal dans les autres, vous risquez de ne pas remarquer leurs bons côtés.
L’évangile d’aujourd’hui dit: attendez pour séparer, isoler, enfermer dans des boîtes et de placer les séparateurs. Ne jugez pas et ne condamnez pas trop vite. Essayez plutôt de guérir, de récupérer, de réunir et de se connecter…
When people notice something of bad herbs in themselves or in others, they tend to act against it. It should get out as soon as possible. But there is a risk involved. With the bad herbs you can also extract the good seed. By always fighting against your flaws and your guilt, you risk to forget your good qualities. By fighting the wrong in others, you risk not noticing the good with them.
Today’s gospel says: wait to separate, to isolate, to lock in boxes and to place dividers. Don’t judge and don’t condemn too quickly. Rather try to recover, connect, reunite and keep together…
De gelijkenis van het onkruid tussen de tarwe nodigt ons uit tot grote nederigheid, tot mildheid en geduld. Wij zijn niet de zaaiers van het begin, en ook niet de maaiers van de oogsttijd; Wij zijn enkel de trouwe dienstknechten van de groeitijd, de helpers in Gods tuin. Dus kunnen we nooit genoeg geduld hebben met onszelf en met de mensen met wie we samenleven.
Laten we dus mild zijn voor onszelf en voor elkaar. Mild is niet hetzelfde als slap en flauw. Slapheid en flauwte komen voor uit angst; mildheid uit vertrouwen. Wie mild met zichzelf en anderen omgaat, is niet bang voor het onkruid, maar gelooft in de tarwe en in de oogst die zeker komt!
Gustave Van de Woestyne - De slechte zaaier
La parabole de l’ivraie parmi le blé nous invite à une grande humilité, à la douceur aussi et à la patience. Nous ne sommes pas les semeurs du commencement, ni les moissonneurs du temps des moissons. Nous ne sommes que les fidèles serviteurs du temps de grandir et de mûrir, les aides dans le jardin de Dieu. Nous ne pouvons donc jamais avoir assez de patience avec nous-mêmes et avec les gens avec qui nous vivons.
Alors soyons doux avec nous-mêmes et les uns avec les autres. Doux n’est pas la même chose que mou et fade. La mollesse et la faiblesse découlent de la peur; la douceur témoigne de confiance. Ceux qui se gâtent ainsi sans crainte avec eux-mêmes et avec les autres, n’ont pas peur des mauvaises herbes, parce-qu’ils croient au blé et à la récolte qui ne manquera pas de venir!
The parable of the bad herbs among the good seed invites us to great humility, to gentleness and patience. We are not the sowers of the beginning, nor the reapers of the harvest time. We only are the faithful servants of the growing age, the helpers in God’s garden. So we can never have enough patience with ourselves and with the people we live with.
So let’s be gentle with ourselves and with each other. Mild is not the same as limp and bland. Limpness and faintness arise from fear; mildness comes out of confidence. Those who treat themselves and others mildly are not afraid of the bad herbs, but they believe in the good seed and in the harvest that is coming surely!
Constant Permeke - De zaaier
Het evangelie van vandaag zegt: gun God Zijn kans! Laat Hem Zijn zin maar doen. Hij is een Tuinman die zijn vak beheerst. Dus laat Hij mensen groeien, en gunt ze altijd een mogelijkheid om opnieuw te beginnen…
Pas aan het einde der tijden zullen de engelen komen om te maaien. Dan selecteren zij de opbrengst van wat ooit gezaaid is, en wees gerust: zij zullen vooral het goede bijeenharken. Het ‘laatste oordeel’ zal een deliberatie worden met veel mildheid en geduld. Daarom precies wordt het ook het werk van engelen genoemd. Want het is te riskant om dit zomaar in de handen van de mensen te geven…
L’évangile d’aujourd’hui dit: accorde à Dieu sa chance! Laissez-Le faire Son chemin. C’est un jardinier qui maîtrise sa profession. Il fait donc grandir les gens et leur donne toujours l’occasion de recommencer…
Ce n’est qu’à la fin des temps que les anges viendront pour récolter. Ensuite, ils choisissent le rendement de ce qui a été semé, et rassurez-vous: ils rassembleront principalement et surtout le bien. Le “jugement final” sera une délibération avec beaucoup de douceur et de patience. C’est précisément pourquoi il est appelé le travail des anges. Parce que c’est trop risqué de mettre cela entre les mains des gens…
Today’s gospel says: grant God His chance! Let Him do His way. He is a Gardener who has mastered his profession. So He makes people grow, and always gives them an opportunity to start over…
Only at the end of time the angels will come to reap. Then they select the yield of what once was sown, and rest assured: they will mainly rake the good together. The “final judgment” will be a deliberation with a lot of gentleness and patience. That is precisely why it is called here the work of angels. Because it is too risky to put this just in the hands of people…
Een barst die hij zag in een weg in Rome, biddende handen en een gedicht van zijn vader. Dat is wat steracteur Matthias Schoenaerts deze week, samen met twee gedetineerden, in graffiti op de binnenmuur van de gevangenis van Oudenaarde heeft gezet. “Wat ik zie in die barst?”, zegt een gedetineerde die meewerkte aan het project. “Het is een gebarsten leven waar je twee kanten mee uit kan: laat je het verder barsten of probeer je om de barsten aan elkaar te lijmen?”
“Mensen bidden vaak voor iets buiten zichzelf. Ik hoop dat deze muur inspireert om de kracht te zoeken binnen in henzelf.", voegt Schoenaerts er aan toe.
Une fissure qu’il a vue sur une route de Rome, des mains en prière et un poème de son père. C’est ce que l’acteur vedette Matthias Schoenaerts, avec deux détenus, a mis en graffiti sur le mur intérieur de la prison d’Oudenaarde cette semaine. “Ce que je vois dans cette fissure?”, déclare un détenu qui a travaillé sur le projet. “C’est une vie fêlée que vous pouvez aller dans deux directions: la laisserez-vous craquer plus loin ou allez-vous essayer de coller les fissures ensemble?”
«Les gens prient souvent pour quelque chose en dehors d’eux-mêmes. J’espère que ce mur inspirera à chercher de la force en eux-mêmes », ajoute Schoenaerts.
A crack he saw in a road in Rome, praying hands and a poem by his father. That is what star actor Matthias Schoenaerts, together with two detainees, put in graffiti on the inner wall of the prison of Oudenaarde this week. “What I see in that crack?” says one of the prisoners who worked on the project. “It is a cracked life that you can go in two directions: will you let it crack further, or will you try to glue the cracks together?”
“People often pray for something outside of themselves. I hope this wall inspires to look for strength within themselves, " Schoenaerts adds.
Muurschilderij van Matthias Schoenaerts op de wandeling van de gevangenis van Oudenaarde. Hij maakt hierbij een statement voor een meer zorgzame detentie. Foto: Hans Claus
**Matthias Schoenaerts en twee gedetineerden maken kunstwerk in gevangenis **
Een barst die hij zag in een weg in Rome, biddende handen en een gedicht van zijn vader. Dat is wat acteur Matthias Schoenaerts deze week, samen met twee gedetineerden, op de binnenmuur van de gevangenis van Oudenaarde heeft gezet. “Ik help graag mensen die in de hoek staan en klappen krijgen”.
VRTNWS - Arne De Jaegere - 27 jun 2020
“Ironie: een gevangenis met een ladder”, grapt Brian, een gedetineerde van de gevangenis van Oudenaarde terwijl hij naar boven klautert met een spuitbus in de hand. Het is inderdaad een ongezien tafereel: een wereldster die samen met twee gedetineerden een kunstwerk komt maken op het binnenplein van een gevangenis.
Schoenaerts, die vorig jaar nog schitterde als gevangene in “The Mustang”, leerde het gevangeniswezen de voorbije jaren beter kennen. “Er komen langs alle kanten signalen dat er dringend zaken moeten veranderen. De levensomstandigheden van de gedetineerden, de infrastructuur, de visie op detentie,…” Schoenaerts twijfelde dan ook geen seconde om het werk te maken. “Ik help graag mensen die in de hoek staan, die klappen krijgen en waar meestal niet naar omgekeken wordt.”
Leven in de brouwerij
“We moeten gevangenen niet straffen met de dood. De doodstraf is al lang afgeschaft, maar levend dood zijn is nog veel erger. Laten we hier leven in de brouwerij brengen”, aldus Schoenaerts. En dat leven, dat was er deze week zeker. Het resultaat: deze muur.
De doodstraf is al lang afgestraft, maar levend dood zijn is nog veel erger.
Matthias Schoenaerts, acteur
Filip Van Roe
Barst in de bakermat van onze beschaving
Biddende handen, een barst en een gedicht van zijn vader, acteur Julien Schoenaerts staan centraal. “Mensen bidden vaak voor iets buiten jezelf. Ik hoop dat deze muur inspireert om de kracht te zoeken binnen jezelf.”
En de barst? “Toen ik voor opnames in Italië was, zag ik deze barst, dicht bij de Via Appia in Rome, de bakermat van onze beschaving. Ik vond het heel symbolisch om die hier, op een gevangenismuur te plaatsen.”
Ook één van de gedetineerden die meewerkten aan het project vond het symbolisch: “Een gebarsten leven waar je twee kanten mee uit kan: laat je het verder barsten of probeer je om de barsten aan elkaar te lijmen?”.
Wat ik er in zie? Een gebarsten leven waar je twee kanten mee uit kan: laat je het verder barsten of probeer je om de barsten aan elkaar te lijmen?
Een gedetineerde die meewerkte aan het project
Filip Van Roe
Kleinere detentiehuizen
“Schaf de gevangenis zoals we ze vandaag kennen af!”
Schoenaerts kwam naar Oudenaarde op vraag van gevangenisdirecteur Hans Claus. “Hij probeert er met het internationale project “Rescaled” een andere detentievorm door te krijgen: kleinere detentiehuizen waar een beperkte groep gedetineerden samenwonen”, aldus de acteur, die ambassadeur is van het project. “In Zweden en Noorwegen bestaat het al en daar blijkt het een heel efficiënte detentievorm te zijn dat de recidivecijfers naar beneden haalt.”
De gevangenisdirecteur is dan ook heel blij met de komst van Schoenaerts en het kunstwerk. “Het is een boodschap naar alle gedetineerden, maar ook naar iedereen die bezig is met justitie: er zitten veel zaken vast en het barst soms, maar achter elke barst zit veel energie, anders zou er niets barsten. Dit is een teken van zorg en aandacht. Laat ons dat doortrekken naar de dagelijkse praktijk. Het ligt maatschappelijk soms moeilijk, maar we moeten echt nog meer zorg dragen voor gedetineerden. Straffen op een onzorgvuldige manier is schadelijk voor heel de samenleving.”
Het ligt maatschappelijk soms moeilijk, maar we moeten echt nog meer zorg dragen voor gedetineerden.
Hans Claus, gevangenisdirecteur Oudenaarde
Gevangenen maken 35.000 mondmaskers en krijgen felicitaties van koning Filip: “Blijf in uw kot, wij doen dat ook!”
Ook het Gevangeniswezen is blij met het positieve signaal van Schoenaerts. “De voorbije pandemie heeft aangetoond dat gedetineerden tot positieve dingen in staat zijn, dat ze, ook al zijn ze afgescheiden van de samenleving, betrokken en geëngageerde burgers van die samenleving willen blijven”, aldus directeur-generaal Rudy Van De Voorde. “Deze positieve intenties verdienen al onze aandacht en ondersteuning en zijn fundamenteel in het belang, niet enkel van hun reclassering maar ook van slachtoffers en samenleving.”
Deze positieve intenties zijn niet alleen in het belang van hun reclassering, maar ook van slachtoffers en samenleving.
Rudy Van De Voorde, directeur-generaal Gevangeniswezen
‘
Matthias Schoenaerts breekt de gevangenismuur voor jonggedetineerden
DeWereldmorgen.be - donderdag 2 juli 2020 14:50
Matthias Schoenaerts is ondertussen een naam die bekend in de oren klinkt. Hij is een schitterend acteur die zijn debuut kende in de Belgische bioscopen maar ondertussen ook Amerika heeft weten te veroveren. Naast zijn vele glansrollen als acteur, leeft hij zich ook graag uit als graffiti kunstenaar. Zo heeft hij begin juni een gigantisch graffitikunstwerk in Parijs gemaakt en opgedragen aan George Floyd. Daarmee wil hij aantonen dat wij, mensen, moeten inzetten op verbinding in plaats van ons te laten leiden door polariserende krachten. Maar ook in België heeft hij al ‘toegeslagen’ en niet alleen in de straten van Antwerpen.
Wat al lang op de agenda stond was een muur van de gevangenis in Oudenaarde. De bombastische gevangenismuren die tussen binnen en buiten staan, die een lijn trekken tussen de samenleving en onze gedetineerden. De drukke agenda van Schoenaerts zorgde een lange tijd voor uitstel, maar plots kreeg de directie van Oudenaarde telefoon: Matthias is er klaar voor! Hij wil graag samen met enkele gedetineerden een kunstwerk maken in de ondertussen 100-jarige gevangenis van Oudenaarde. Maar waarom een gevangenis … of all places … ? Wie Schoenaerts al even volgt, weet dat dit uiteindelijk zo vreemd nog niet is. Schoenaerts is namelijk al langer gefascineerd door het detentiewezen maar vooral, hij stelt deze net zoals wij van VZW De Huizen ernstig in vraag.
Moeilijke jeugd
Ondanks zijn overweldigende palmares aan filmdebuten heeft hij er als jonge knaap, in tegenstrijd tot wat we zouden verwachten, een wervelend parcours op zitten tijdens zijn jeugdjaren in het Antwerpse schipperskwartier. Net zoals zijn jeugdvrienden heeft hij verschillende malen het politiebureau gezien tot uiteindelijk de jeugdrechter kon ingrijpen en beslissen wat er met Schoenaerts stond te gebeuren.
Hoe komt het dat Schoenaerts er in geslaagd is om dan toch de juiste keuzes te maken? Hijzelf zweert bij de onvoorwaardelijke liefde van zijn moeder. Iemand die blijft in je geloven. Verschillende vrienden van hem hebben niet die kansen, of laten we zeggen, die warmte gekregen en zijn wel in de gevangenis terecht gekomen.
The Mustang
Toen Matthias de hoofdrol kreeg voor de film The Mustang heeft hij de kans gekregen om zelf vier zwaarbewaakte gevangenissen te bezoeken om zich ten volle te kunnen inleven in de rol van een gedetineerde. Voor Schoenaerts was er één gemeenschappelijke deler, namelijk liefdeloosheid. Stuk voor stuk hoorde hij mensen praten die geen liefde hebben gekend of niet de onvoorwaardelijke steun hebben gekregen die nodig was om iets te kunnen maken van het leven. De mogelijkheid om te vallen maar ook om opnieuw te mogen opstaan.
Jonge gedetineerden
Net zoals wij bij vzw De Huizen, is Schoenaerts overtuigd dat de manier waarop we nu met mensen in detentie omgaan niet de juiste methode is. Al zeker niet met de jonge gedetineerden. Meestal gaat het om gebroken jongeren die hersteld moeten worden. Mensen die in de periode voor detentie al niet meer in vrijheid leefden door hun meestal complexe, uitzichtloze situaties. Uiteraard zijn er ook jongeren die door de jeugdige onwetendheid stommiteiten begaan, maar het moet te allen tijde vermeden worden dat dit een streep trekt door de rest van hun lange leven. In een maatschappij anno 2020 is dit niet meer te verantwoorden. Ongeveer 1 op de 10 jongeren in onze Belgische gevangenis zijn jonger dan 25 jaar. Meestal gaat het om jongeren die laaggeschoold zijn, geen job vinden en bijna geen familie of vrienden hebben.
Deze jongeren zijn nog volop op zoek naar wie ze zijn en wat ze willen worden. Ze zijn nog niet volwassen, ze moeten hun leven nog uitbouwen maar ze zijn ook geen kind meer. Het is de leeftijd waarop levenskeuzes gemaakt worden, keuzes die bepalend zijn voor de verdere toekomst. Jongeren die iets misdaan hebben, moeten gestraft worden en in sommige gevallen gaat dit gepaard met vrijheidsberoving. Maar vrijheidsberoving wil niet zeggen dat we elke verantwoordelijkheid weg moeten nemen. Want dat is precies wat onze huidige gevangenissen doen. Ze ontnemen mensen en vooral jonge mensen elke mogelijkheid tot het opbouwen van een betere toekomst.
Detentiehuizen voor 18-25 jarigen
Matthias, de peter van RESCALED, vindt ook dat jonge gedetineerden tussen 18 en 25 jaar niet thuis horen in het huidige gevangenissysteem waar een sfeer van wantrouwen en hiërarchie heerst. Deze jongeren zitten volop in hun proces van volwassenwording, en een opsluiting in een instituut zoals een gevangenis maakt de kans op het toebrengen van ernstige schade alleen maar groter. Deze jongeren hebben nood aan een aangepaste vorm van detentie. We noemen ze loopplankhuizen. Deze detentievorm wordt op kleine schaal georganiseerd, is persoonlijk, gedifferentieerd volgens de noden en behoeften en bovendien in de lokale buurt verankerd.
Uiteindelijk wil iedereen toch hetzelfde voor deze jongeren? We wensen dat ze na een periode van opbouw en herstel, terug in de samenleving kunnen re-integreren op een productieve manier met toekomstperspectieven en niet als een gefrustreerde, eenzame jongere die klaar is om zich noodgedwongen opnieuw in de criminaliteit te storten. We moeten die problematische vicieuze cirkel doorbreken.
Net zoals Matthias in zijn jeugd de kansen en ondersteuning kreeg om opnieuw het goede pad te volgen, en ons nu prachtige televisie bezorgt, hopen wij samen met hem dat ook de gedetineerde jongeren de kans krijgen om terug deel te zijn van onze maatschappij. Er mogen niet langer levens verloren gaan in het instituut gevangenis, we moeten dringend op een juiste manier ingrijpen! Loopplankhuizen zijn hier de oplossing.
*Manu Pintelon en Marlies Gailliaert zijn de Belgische coördinatoren van vzw De Huizen en RESCALED, een organisatie die streeft voor kleinschalige detentiehuizen. *
Filip Van Roe Matthias Schoenaerts bij de mural die hij in de gevangenis van Oudenaarde maakte
Een muurtekening in de gevangenis
Acteur Matthias Schoenaerts heeft samen met twee gedetineerden een muurschildering gemaakt voor de gevangenis van Oudenaarde. Biddende handen, een barst en een gedicht van zijn vader, acteur Julien Schoenaerts, staan centraal. ‘Mensen bidden vaak voor iets buiten zichzelf. Ik hoop dat deze muur inspireert om de kracht te zoeken binnen henzelf.’
Steracteur Matthias Schoenaerts maakte samen met twee gedetineerden een bijzonder kunstwerk. “Als het waar is
dat God God is en waar
dat de mens mens is hebben we nog hoop dat God als mens
nog onder de mensen is en iedere dag weer
mensen goden worden.”
Biddende handen, een barst en een gedicht van zijn vader, acteur Julien Schoenaerts, staan centraal. “Mensen bidden vaak voor iets buiten jezelf. Ik hoop dat deze muur inspireert om de kracht te zoeken binnen jezelf.”