Beste dorpsgenoten,
U herinnert zich wel het verhaal dat we horen op Palmzondag: dat Jezus Jerusalem binnentrok op een veulen, het jong van een ezelin. In de eerste lezing, uit de profeet Zacharia, hebben we gehoord hoe de koning de stad binnen rijdt: juist als Jezus.
Hier trappen we even de duvel op zijn staart. Want hier hebben we een voorbeeld van de werkwijze van de schrijvers van de vier evangeliën: Als vlijtige bijen zochten ze in het Oude Testament, de heilige boeken waar ze mee vertrouwd waren, beschrijvingen uit lang geleden tijden bijeen. Die pasten ze letterlijk toe op Jezus van Nazareth als voorspellingen die in het leven van Jezus allemaal uitgekomen zouden zijn. En zo hebben wij een beeld gekregen van Jezus dat wel heel mooi is maar dat ver af staat van de werkelijkheid.
En in het evangelie hebben we Jezus horen zeggen: “Ik prijs u, Vader van hemel en aarde, omdat gij deze dingen verborgen gehouden hebt voor wijzen en verstandigen maar ze hebt geopenbaard aan kinderen.” Daar is Jezus zelf aan het woord, zonder sterke stukken uit oude tijden.
Elders in het evangelie geeft Jezus voorbeelden van dingen die kinderen kunnen verstaan: Kijk naar de bloemen in het veld. Niemand gaat zo gekleed als zij en toch hebben ze er niet voor gewerkt. Kijk naar de vogels: De Vader zorgt dat geen mus van het dak valt, ook al is hij geen cent waard en geen haard valt van ons hoofd zonder dat de Vader het weet.
Deze woorden leren ons hoe belangrijk het is ons te verwonderen, verbaasd te staan, op te kijken, perplex te staan. En dan niet met betrekking tot een wereldwonder, de landing op de maan om maar iets te noemen. Maar met betrekking tot heel gewone dingen, niet alledaags maar wel van elke dag.
Jezus vertelt vaak over dingen van alle dag: over zon en regen, lelies in het veld, schapen, geld. Dat soort dingen en beelden gebruikt Jezus om iets over God uit te leggen. Geen geleerde theologie, geen imponerende historische bewijzen. Jezus probeert het goddelijke en het heilige te vinden aan de hand van eenvoudige en onopvallenden dingen. Hij verwondert zich en zo worden dingen van niks tot dingen die je blij maken en die je rust geven.
Zo kunnen we vacantie vieren: door aandacht te schenken aan het gewone, door stil te staan in plaats van te hollen om nog meer te zien of nog verder te gaan.
Zo vinden we juist als Jezus een werkelijkheid die boven ons uitgaat en die ons tegelijk vasthoudt zoals de handen op de poster voor u. Zo vinden we de rust die ons openstelt voor het wonder om ons heen. Dan wordt ons iets geopenbaard, juist zoals het Jezus overkwam.
Dat het zo moge worden.