Die verschrikkelijke president Mugabe van Zimbabwe (pas herkozen: rarara hoe kan dat?) is allemaal illegale woonwijken aan het slopen. Zomaar, zonder pardon. Van de week zag ik een vrouw op de televisie van wie het huis was weggevaagd. Waar moet ze heen met haar kinderen? U snapt: wanhoop en tranen bij die vrouw. Voor huilende vrouwen hoeven echter niet naar Zimbabwe hoor! Die zijn er ook in onze eigen buurt. Aan het Hendrick de Keijserplein hier in de Pijp woont al dertig jaar lang mevrouw Dora Tiemessen (79 jaar oud). Die moet nu haar huis uit omdat projectontwikkelaar Gerard W. Bakker de woningen wil renoveren en omtoveren tot dure appartementen - prijzen vanaf € 320.000,-. Dus Dora moet weg. Waarheen? Als ze vrijwillig vertrekt, dan kan ze zogenaamd “stadsvernieuwingsurgent” worden en bovenaan de wachtlijst komen voor een sociale huurwoning. Maar of ze in de buurt kan blijven wonen …? Dat is niet zeker! Dora moet weg, maar ze wil niet weg. Ze is in tranen en zegt: “Alleen als ik weg wil doet de politiek wat. Maar ik teken echt niet voor vertrek. Bewoners zijn in tranen, politici luisteren en kijken bezorgd. Maar ondertussen denken ze: dat heb ik maar mooi geflikt.”
Onrecht? Dierbare gasten en parochianen van deze Vredeskerk, gebeurt hier onrecht door president Mugabe van Zimbabwe en door projectontwikkelaar Gerard W Bakker in de Pijp? Die zwarte vrouw die ik op de televisie zag en Dora Tiemessen zullen het beamen, die zullen zeggen: Ja, ons wordt onrecht aangedaan. Maar Gerard W Bakker “is zich van geen kwaad bewust” schrijft de krant*. Voor Mugabe zal wel hetzelfde gelden. En de stadsdeelvoorzitter van het stadsdeel Amsterdam Oud-Zuid, Emile Jaensch (VVD): die spreekt van een “vervelende situatie”, maar het stadsdeel kan niets doen zegt hij.
Veelgeliefden, hoe zit ’t nou? Wie heeft er gelijk? Ja, wie ben ik dat ik dat zou uitmaken …? Ik kan alleen maar zeggen: Het zou geen kwaad kunnen als de heren over wie ik sprak eens kennis zouden nemen van het twintigste hoofdstuk van het bijbelboek Job waarin voor de tweede maal in dat boek aan het woord komt Job’s vriend Sofar. Het zou zéker geen kwaad kunnen als Jaensch, Bakker en Mugabe Sofar’s woorden eens goed tot zich zouden laten doordringen en zich af zouden vragen: Geldt dit misschien ook voor mij? Sofar heeft het over “de goddeloze”. Zijn gejuich zal snel verklinken zegt hij: “Ook al zal zijn roem ten hemel stijgen, ook zal zijn hoofd de wolken raken, als zijn eigen drek zal hij vergaan (…) Als een droom vervliegt hij, spoorloos, hij wordt uitgewist, als een nachtelijk visioen. (…) (Want) de hemel openbaart zijn schuld, de aarde keert zich tegen hem(…) Zijn kinderen zullen de gunsten van de armen zoeken, want hij moet afstaan wat hij zich heeft toegeëigend.(…) Hoe groot ook zijn vermogen, hij weet zich niet veilig.(…) Rijkdom heeft hij doorgeslikt maar weer uitgebraakt. God perst alles uit zijn buik omhoog.(…) Zijn binnenste is altijd rusteloos (…) Wat hij heeft verworven spuugt hij uit, het smaakt hem niet, zoals ook zijn handel hem geen vreugde schenkt.(…) Want hij heeft de armen onderdrukt en in de steek gelaten; hij heeft hun huis verwoest, hij heeft het niet gebouwd. Duidelijke taal, veelgeliefden! Onrecht loont niet. Zo kun je eenvoudig samenvatten wat Sofar hier zegt. Degene die onrecht begaat, vroeg of laat zal hij of zij het zelf weer op zijn bord krijgen. Als een boemerang zal het genadeloos op hem- of haarzelf terugslaan. Dus, Dora en arme stumpers in Zimbabwe, wéét: God zal recht doen! Hij zal voor jullie opkomen als jullie onrecht is of wordt aangedaan!
Maar wat moet Dora nou doen? Ja, dat is natuurlijk aan haar…. Ik denk dat ik zelf weg zou gaan! Ik zou er voor passen om eindeloos energie te stoppen in en m’n leven laten vergallen door een strijd waarvan de kans heel groot is dat je ‘m gaat verliezen. In hetzelfde artikel waarin de krant over Dora schrijft gaat het ook over Vincent Seldenrath (39 jaar oud). “Sinds de plannen met zijn woning bekend zijn geworden, is hij dagen kwijt aan het bestuderen van regels en bezwaren aantekenen … waardoor hij naar eigen zeggen werkeloos is geworden.” Ja, veelgeliefden, dat gaat dan toch wel ver. Dan keert de wal wel het schip zou ik zeggen. Je zou er nog een hartaanval of een hersenbloeding van krijgen! Ik zou zeggen: Mij niet gezien!
“Zijn binnenste is altijd rusteloos” zegt Sofar over de goddeloze. Maar Dora en Vincent kunnen er dus ook over meepraten! Hoe, waar kan ik rust vinden? Sowieso is dat een vraag die leeft in hart, ziel en geest van veel mensen. Rusteloosheid is een ziekte - misschien wel van alle tijden, maar zeker ook van déze tijd, van ónze tijd. Maar de oplossing voor die rusteloosheid wordt ons vandaag op een presenteerblaadje, in het evangelie, aangereikt: “Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht”. Het sleutelwoord in deze tekst, veelgeliefden, is duidelijk: rust. Jezus is de rust zelve. En wie zich werkelijk met Jezus inlaat, wie zich werkelijk ten diepste verbindt met Hem die krijgt dat ook: die wordt ook de rust zelve. Prachtig vond ik het om dat te zien bij de nieuwe paus toen hij werd geïnstalleerd op het Sint-Pietersplein. Daar waren honderd-duizenden mensen. Het oog van de hele wereld was even gericht op dat ene plein en die ene man: Joseph Ratzinger- Benedictus XVI. Maar de nieuwe paus was de rust zelve. Hij was als het oog van de orkaan: U weet: in het hart van een orkaan is het bladstil. Toen ik hem daar zo zag, de nieuwe paus, wist ik het zeker: Dit is de juiste man op de juiste plek. - maar dat kunnen we allemaal zijn: de juiste man, de juiste vrouw op de juiste plek. Die plek kan eigenlijk overal zijn, eigenlijk maakt het niet uit waar je bent. “Het is overal mooi” zei mijn moeder altijd als we op vakantie gingen met ons gezin en gelijk had ze! U weet: “De vossen hebben holen en de vogels hebben nesten, maar de Mensenzoon kan zijn hoofd nergens te ruste leggen” (Mattheüs 8,20). Maar we weten óók van Jezus dat Hij achter in de boot op een kussen lag te slapen toen het begon te stormen en zijn leerlingen in rep en roer raakten en bang werden dat ze zouden vergaan, hoe ze Jezus toen wakker maakten en hoe de wind en het meer helemaal tot rust kwamen (Marc.4,35-41) Rust, veelgeliefden is niet iets van een plek. Rust is iets dat je in je hebt - of niet. Jezus heeft het in zich. Hij kan het je geven, Zijn rust. Hij kan het je leren - als jíj wilt. Maar hoe werkt dat dan? Dat werkt veelgeliefden, dóór en in het gebed. In het gebed verbinden wij ons met Jezus en door Hem en met Hem en in Hem met de Vader. Vaak moet ik denken aan dat kinderliedje: “Altijd is Kortjakje ziek, midden in de week maar zondag niet.” Want dan gaat ze naar de kerruk met een boek wol zilverwerruk. Wonderlijk. Dat de kerkgang zo’n effect kan hebben. Maar als ’t goed is kunnen wij het hier beamen: naar de kerk gaan - daar knap je echt van op (als ’t goed is)! Je komt er toch vrolijker, opgewekter uit dan je er ingegaan bent ( als ’t goed is).
Ik heb een geweldig idee! Vooral voor de mensen die niet met vakantie gaan! En zeker voor de mensen die af en toe “een dip hebben” zoals dat heet. Maak gewoon van elke dag een zondag! Kom gewoon elke dag naar de kerk! U weet: mogelijkheden te over: ’s morgens vroeg om zes uur en om half acht, om half één ’s middags en om half zes - aan ’t begin van de avond. Nú is het zomer en dus de ideale tijd om Uzelf deze goede gewoonte aan te wennen. U weet maar half hoe heerlijk het bijvoorbeeld ’s morgens vroeg al is. En dan in de kerk God’s stilte en Jezus’rust in te drinken. Ik zal U zeggen: daar kan geen vakantie tegen op. En voor de mensen die ver weg wonen of om andere redenen niet zo vaak naar de kerk kunnen komen: U kunt natuurlijk ook thuis bidden en echt een gebedscultuur ontwikkelen tan bate van Uzelf, ten bate van het leefverband waarvan U deel uitmaakt, ten bate van de mensen van wie U houdt, tan bate ook van de mensen die U niet zo mag, van de mensen die U haat eventueel, van Uw vijanden waarvan Jezus zegt dat we die moeten beminnen. Bidden: ten bate van de kerk en van heel de wereld. Want U weet: als U om te beginnen Uw eígen neus al de goede kant op laat wijzen - dat is voor de hele wereld van belang. Een betere wereld begint bij jezelf, die begint bij het gebed. Amen