Een haas heeft heel beperkte mogelijkheden om het bedreigde, vege lijf te redden: zich schuil houden of weg rennen. Verder zorgt hij voor evenwicht in de natuur en om omwille van de vegetariërs gaan we snel voorbij aan zijn verdiensten voor de braadpan. Hazen moeten er zijn, maar te veel wordt een plaag.
Er zijn mensen die er heel veel op lijken, de angsthazen. Ze staan bibberend in het leven, bang voor elk examen, voor elke ziekte, bang voor van alles en nog wat in het heden en nog meer in de toekomst. Na het glansrijk behalen van een diploma vrezen ze geen baan te krijgen,na genezing vrezen ze de volgende ziekte, ze zien terugval van de economie nog vóór Wallstreet. Ze knielen in het gras van het voetbalveld en slaan een kruis, want de tegenstanders lijken reuzen Hier zou het opvijzelen van het zelfvertrouwen en het vertrouwen in de medemens moeten worden toegepast, want alleen bemoedigende woorden helpen niet. Maar in plaats daarvan lijkt er plotseling een explosie van geloof en Godsvertrouwen plaats te vinden, al lijkt dat verdacht veel op zich schuil houden of weg rennen. Hoe moeilijk moet het trouwens voor God zijn als ook de tegenstander in het gras knielt en wat is de afweging als voor individuele belangen onmiddellijk ingrijpen wordt verlangt?
Vandaag wordt het Bijbelwoord gericht tot de angsthazen van een bijzondere soort, tot degenen die bang zijn dat het fout gaat met onze wereld, want we putten de grondstoffen van de wereld uit, we slorpen in korte tijd alle energiebronnen op, we vergiftigen de oceanen en het land, we hanteren het recht van de sterkste en spelen politiek handjeklap met de onderdrukkers. Nu kan het aantal angsthazen uitgroeien tot een plaag van mensen die zich schuil houden, niets zien, niets zeggen, weg rennen. Ze zien niet de ontwikkelingen in de goede richting : dat er veilige, biologische onkruidbestrijding wordt ontwikkeld, dat er vorderingen worden gemaakt in de richting van nieuwe energiebronnen, dat sommige consumenten voor producten kiezen die zonder uitbuiting zijn gefabriceerd, dat er artsen zonder grenzen zijn en nog veel meer.
Wie het wel ziet vat moed, krijgt zelfvertrouwen en vertrouwen in medemensen en durft zijn mond open te doen. Wie zijn mond open doet over mistoestanden is een profeet als daar, naast zelfvertrouwen en vertrouwen in de medemens, ook nog Godsvertrouwen bij komt. Want dat is zeker: wie opstaat tegen uitbuiting, bederf, onderdrukking, harteloosheid en onrecht die mag er zeker van zijn dat ook God aan zijn kant staat. Dat is zo zeker omdat hij dan immers de zijde van God gekozen heeft, die altijd hartelijk bezorgd blijft voor zijn kinderen, de mensen. Een andere God kennen we niet. Als alle vertrouwen weg is dan kan tenminste dit vertrouwen overeind blijven. Voor God geen moeilijke afweging. Naar de woorden van de vele profeten, met Jezus van Nazareth niet op de laatste plaats: vat moed en houd moed.