Jezus door Matte

A-cyclus · Tijd door het jaar · 11e zondag · groen

Hij heeft zijn leerlingen theologie gegeven, Hij is door zijn optreden reeds ruim gekend. Nu is het de tijd voor pastoraal onderricht, om de leerlingen uit te zenden naar de massa. Want bij God en zijn Messias gaat het om de massa. “Jezus werd bij het zien van de menigte door medelijden bewogen”, schrijft de evangelist.

Jezus heeft medelijden met de menigte omdat ze geen leiders hebben, of slechte leiders: “Ze lagen afgetobd neer als schapen zonder herder”. Jezus en zijn leerling Matteüs kennen goed hun gewijde geschiedenis. Luister naar Ezechiël over de koningen van Israël: “Wee de herders van Israël die zichzelf weiden! Moeten de herders niet hun schapen weiden? Ge eet het vet, ge kleedt u met de wol, ge slacht het vetgemeste dier, maar weiden doet ge de beesten niet. Het zwakke dier geeft ge niets om aan te sterken, het zieke dier geneest ge niet, het verwonde verbindt ge niet, het verdwaalde brengt ge niet terug en het verlorene zoekt ge niet”.

Wat waar was voor de koningen van Israël, ten tijde van de profeet Ezechiël, bleef waar in Jezus’ tijd. Jezus is de Goede Herder, die, anders als vele Farizeeën, Schriftgeleerden, Sadduceeën, Zeloten en Herodianen, diep bezorgd is voor de massa, het volk van God, zijn Vader, die de Heer is van de kudde. Hij is zoals Mozes en diens opvolger Jozua, die het volk in goede banen leidden, door de woestijn naar het beloofde land.

Hij is niet zoals koning Josafat, die tegen Gods wil in en tegen het negatief advies van Michajehu, het hele volk ten oorlog voerde, zodat het woord van de profeet bewaarheid werd: “Ik zag heel Israël verstrooid over de bergen, als schapen zonder herder”. Heel anders had Mozes, de man Gods, gebeden: “Laat Jahwe, die aan alle mensen het leven schenkt, over de gemeenschap iemand aanstellen die hen uitleidt en thuisbrengt; anders wordt de gemeenschap van Jahwe een kudde zonder herder”.

Al de leiders, al de koningen van Israël en al wat de profeten over hen hebben gezegd, heeft Jezus en heeft Matteüs, de goed gevormde Farizeeër, voor ogen, zoals wij uit de geschiedenis van de Kerk goede en slechte pausen voor ogen hebben, goede en slechte bisschoppen en priesters, goede en slechte broeders en zusters.

Zoals Jezus na een nacht van gebed zijn apostelen riep, zo gebiedt Hij nu zijn leerlingen, te bidden om goede herders voor de kudde, die Hij weer is beginnen verzamelen. “Vraagt de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten”. Voor goede herders en arbeiders moeten de leerlingen bidden, niet voor luiaards of klerikalen; voor apostelen die niet te lui zijn om te studeren wat ze zelf zeggen te weten, best te weten en te verkondigen; voor apostelen die niet te klerikaal zijn om onder de massa te leven met nog ander gezag dan dat van hun wijding.

De apostelen verschilden erg onderling. Er waren vissers onder hen met ervaring, Matteüs was een man die gestudeerd had, Simon de Zeloot of IJveraar, behoorde tot een groep radicalen. Johannes was, zoals de Doper en Jezus zelf, tijdens een lang verblijf in de woestijn, gaan zoeken naar religieuze diepgang. Judas, voor de anekdote, heette “Iskariot”, wat “de Rosse” betekent. De apostelen verschilden allen onderling, in alles behalve in hun roeping om het messiaanse Rijk te helpen verkondigen.

We hebben als Kerk een geschiedenis van grootheid en verraad. Zelfs Jezus is in zijn keuze van de apostelen, met Judas de Rosse verkeerd uitgekomen. Maar hoe goed is het Hem te horen oproepen om verder te bidden om arbeiders voor de oogst. Zijn oproep blijft voor altijd gelden. Ook zijn zegen blijft voor altijd. Gods akker brengt zijn vruchten voort, doorheen het verraad van de enen en de arbeid van de anderen, van de zaaiers en van de vogelverschrikkers…

Zoeken in Preken Online