Mt ziet Jezus’ bewogenheid, hoe Hij echt geraakt is bij het zien van die grote groep mensen, gebroken mensen, mensen bij wie het leed op hun gezicht geschreven staat, mensen die zich vaak onrechtvaardig, mensonwaardig behandeld voelen, onbegrepen en daardoor ontkend. Mt was getuige van die bewogenheid die ook hem raakte, hij sloot zich bij Zijn beweging aan en hij kon niet anders dan erover schrijven. Mt zag dat Jezus eerst verdrietig werd maar dat er tegelijkertijd ook opstandigheid in Hem naar boven kwam. Hoe Hij zijn rug rechtte en de mensen recht aan keek, Hij ontkende hun pijn en verdriet niet en voelde haarscherp aan dat het zo niet kon, dat dit onrechtvaardig was en Hij kwam in verzet. “Jullie zijn met velen” zei Hij, “de oogst is groot”, maar er zijn te weinig werkers onder jullie, mensen die niet bij de pakken neerzitten en die het niet nalaten op te komen voor rechtvaardigheid. Mensen die durven onrecht wereldkundig te maken, mensen die niet alleen meehuilen met de ellende maar die elkaar bemoedigen en vooral enthousiast maken om er sámen wat van te maken. Jezus maakte die mensen tot Zijn leerlingen, zijn helpers, apostelen noemen we ze, mensen die zeggen en uitstralen dat dat Rijk van God er komt; ze genezen zieken, en wekken doden op, ze drijven angsten uit. Ze weten wat Leven is, omdat ze door Jezus zodanig werden geraakt dat niets of niemand hen van dat geloof in Hem en zijn Vader kon afhouden.
We kennen de namen van de apostelen en we hebben ze in de evangelietekst van daarnet met eerbied en dankbaarheid uitgesproken. Het zijn namen van mensen,
niets menselijks was hun vreemd, maar ze zijn voor Hem gegáán op een manier die ontzag en hoop blijven oproepen, ondanks alles.
Nog steeds vertellen we het verhaal van Mt die geraakt werd door Jezus en toen ik het verhaal weer las, en er nu met u naar luisterde, raakt het ook mij, met name door dat beeld van die bewogen Jezus. De oogst, is ook nu in onze tijd groot, veel mensen noemen zich Christen of katholiek, arbeiders zijn er denk ik te weinig. Immers wie komt er echt op voor rechtvaardigheid, wie pikt het niet langer dat er onrecht is, dat mensen ontkend worden, mensonwaardig moeten leven. In de praktijk zijn we vaak bang voor ons eigen hachje en het ongemak en de ellende en de confrontatie die je je op de hals haalt als je je echt inzet voor gerechtigheid. In de krant van dinsdag stond een zinnetje dat me de hele week heeft beziggehouden: “Nederland lijkt wel ingeslapen”, we mopperen vaak en veel over politieke maatregelen, over het weer, over wat de overheid nalaat, of de thuiszorg of het ziekenfonds, of de huurbaas, of de wijk, of de kerk. Onze kranten staan vol met berichten die dat gevoel nog eens extra onderstrepen, hoe gemakkelijk eigenlijk gaan we mee in dat gevoel van onbehagen, van kleinburgerlijkheid. Als je er goed over nadenkt en het gevoel van onbehagen durft toe te laten merk je dat die houding ons eigenlijk alleen maar blokkeert….ons een beetje dood laat voelen..
Zijn er dan geen apostelen in onze tijd? Als we durven kijken buiten onze kleine grens en horen en zien naar wat er vaak onopgemerkt gebeurt dan zijn ze er,apostelen:
het verhaal van John, een muzikant uit het Sopafkoor. Bij de voorbespreking van deze viering vertelt hij aarzelend en bescheiden dit mooie verhaal:
John gebruikt zijn muzikale talent om met blinden muziek te maken. Hij is geraakt door de blinde medemens, hij heeft zich ingeleefd in een wereld zonder licht in je ogen, dat betekent dat je geen noot kunt lezen, geen dirigent, laat staan zijn aanwijzingen, kunt zien. Een blinde moet het hebben van zijn gehoor en het door en door kennen van zijn instrument. Hij kan niet even spieken naar wat er staat of wat er komt, de muziek moet in jezelf zijn opgeslagen en je moet ook nog eens naar de andere muzikanten luisteren… John heeft de blinden en slechtzienden, samen met vrienden, bij elkaar gebracht. Samen maken ze nu muziek, ze treden op in klinieken of waar ze maar gevraagd worden en ze genieten ervan, ze zijn betrokken op elkaars wereld. John waardeert het licht in zijn ogen meer dan ooit en hij weet nu dat we de blinde mens altijd te zeer over een kam scheren, hij heeft ontdekt dat blinden ook individuen zijn..
John heeft zich laten raken, dat gebeurt niet zomaar, het vraagt om enige oefening en een willen openstaan, John heeft ervaren en beseft dat hij mensen kan genezen, niet dat ze kunnen zien, maar wel wat ze ondanks en ook dankzij hun handicap kunnen zijn. Hun gehoor is vaak beter, net als het vermogen om iedere nuance te herkennen, het vermogen om te onthouden, op te slaan. Samen hebben ze elkaar en anderen geraakt met hun muziek en hoelang kan dat wel niet doorklinken….
Ervaar en besef zegt Mt dat jij, wie of wat of waar of hoe oud en afhankelijk je ook bent, dat jij mensen kunt genezen, dat mensen jou kunnen genezen, door aandacht, door een hartelijk woord, door uit te stralen dat je hem of haar ziet en dat je in ieder geval probeert niet te veroordelen op uiterlijk, of situatie waar iemand of jij in zit… Jij en ik, we kunnen elkaar ondersteunen, het beste in elkaar naar boven halen. We kunnen kijken en genieten naar wat we nog wel kunnen, en dankbaar zijn om alles wat we voor niets gekregen hebben, ons leven, onze medemens, de dieren, de planten, de zon, de maan, de sterren, onze handen, onze ogen, voeten, onze stem, lach, humor, ons hart,
we kunnen zelfs dankbaar zijn om wat we ooit allemaal gekund hebben, en wat er nog zal zijn, ons leven lang.
Leven met een hoofdletter begint met bewogenheid, die bewogenheid is er niet zo maar en zeker ook niet altijd, het vraagt om voortdurende aanscherping, om een Fingerspitzengefühl zoals Jezus dat bij uitstek had. Om echt te kunnen geloven heb je een gemeenschap nodig die je liefdevol draagt en voedt, opvoedt…..
bewogenheid is het begin van diaconie, oprechte zorg voor de mens om je heen,
zo willen wij vooral kerk zijn, zo hebben we het verwoord in het beleidsstuk
van het pastorale team. We willen er graag met u over verder praten en nadenken en vorm geven, dat kunnen we alleen maar samen, als we apostelen willen zijn in Zijn geest…
Dat Rijk van God komt in ons dichterbij, daar geloof ik in,
Amen