11e zondag door het jaar A (1999)

In het jaar des Heren 1999 kwam Jezus terug op aarde en hij maakte een grote rondreis over de wereld. Bij het zien van de massa’s mensen werd hij door medelijden bewogen, omdat ze als schapen zonder herder door het leven doolden, doelloos. verdoofd, opgejaagd, verzwakt, bedreigd.
Toen zei Jezus tegen ieder die het horen wilde, en dat waren er maar weinigen: er is nog veel werk aan de winkel, maar arbeiders zijn er weinig. Ik heb mensen nodig die herders en mensenredders willen zijn, die wat over hebben voor hun medemensen.
Hij keek eens rond in de kerken die zijn naam droegen, maar de oogst was mager: velen hadden het te druk met zichzelf, anderen keken alleen maar nauwlettend toe of alles wel precies volgens het boekje gedaan werd, hun boekje, hun interpretatie van het evangelie, weer anderen keken ongeïnteresseerd de andere kant op.
Maar na wat zoeken vond hij toch 12 mensen om zijn boodschap uit te dragen: 6 mannen en 6 vrouwen. Hij gaf hun de opdracht: drijf uit de geest van oppervlakkigheid en onverschilligheid, genees hen die lijden aan de ziekte van egoïsme, van haat en nijd.
En dit waren de namen van de 12 nieuwe apostelen die Jezus riep: Piet, een man die al jarenlang vrijwilligerswerk deed in een verpleeghuis, zijn zus Andrea, die actief was in de Zonnebloem, Jackie en Johnny, twee broers die een varkens bedrijf gehad hadden maar die net failliet gegaan waren, ze waren actief in de boerenbond, Filip en Berta, ze zaten allebei in een kerkkoor, Tom die wegwerker was en Thea die bij de belastingdienst werkte, Jacqueline van Gradus die verpleegster was in het ziekenhuis, Tiny en Simone, twee studenten die actief waren voor Green Peace, en Joris, maar die zou al gauw afhaken omdat hij het niet meer zag zitten.
En Jezus gaf hun de opdracht: verbeter de wereld, maar begin in je eigen omgeving. Ga niet naar het buitenland, maak geen verre reizen, ga aan de slag in de plaats waar je woont en werkt, en overal waar je komt moet je zeggen: Het kan anders, het kan beter, een beetje hemel op aarde dat kan! Breng genezing aan mensen die ziek zijn van eenzaamheid en verdriet, wek op degenen die levend dood zijn door apathie en onverschilligheid, geef weer leven aan hen die als melaatsen behandeld worden, drijf het kwaad van de kortzichtigheid uit. Denk erom: alles wat je hebt en bent, het is een gave, je hebt het voor niets ontvangen, je moet het ook voor niets delen met anderen.
Ik ben natuurlijk een beetje veel aan het fantaseren naar aanleiding van de evangelielezing van deze zondag, maar ik doe dat uiteraard met een bepaalde bedoeling en misschien hebt u die bedoeling al wel een beetje begrepen. Jezus riep zijn apostelen: hij riep geen priesters, geen wet- en schriftgeleerden die er volop rondliepen nee, hij riep een stel gewone mensen, vissers, buitenlui en een verdwaalde belastingambtenaar, en die gewone mensen zond hij uit om zijn boodschap uit te dragen. Dat het maar gewone mensen waren zoals wij, dat vergeten we te vaak.
In de loop der geschiedenis zijn die 12 apostelen apart gezet op een heel hoog voetstuk, ver boven de gewone mensen. En de opvolgers van de apostelen, de bisschoppen, ook die staan dikwijls op een heel hoog voetstuk, en je moet een geleerde zijn om bisschop te worden, Maar ze spreken vaak een taal die gewone mensen niet meer verstaan.
Maar wij gewone mensen vergeten te vaak dat ook wij geroepen zijn om Jezus’ boodschap handen en voeten te geven. We hoeven niet te gaan preken of zoiets, maar in ons doen en laten moet wel zichtbaar worden dat wij ons laten inspireren door Jezus en zijn evangelie. Wij moeten in het leven van alledag zorg dragen voor elkaar, voor de zwakken, de kwetsbaren, de eenzamen, voor ieder die het leven niet op eigen kracht aan kan.
Wij zijn gezonden om juist als de eerste apostelen toen te getuigen van Jezus’ boodschap. En als we zien dat deze boodschap steeds minder mensen echt aanspreekt, dan moeten we niet te gauw de bisschoppen daarvan de schuld geven, maar eerst naar onszelf kijken: of wij wel trouw zijn aan onze roeping, of wij wel op een inspirerende manier door het leven gaan.