3e zondag van de advent A (2007)

Waarom gaan mensen naar Lourdes, Pater Pio (San Giovanni Rotondo) of dichterbij huis naar pater Eustachius van Lieshout (Beek en Donk) of pater Karel Houben (Munstergeleen)? Wie zelf in zijn leven een gebedsverhoring heeft meegemaakt, een wonder aan den lijve heeft ondervonden, weet waarom.In Munstergeleen leeft het ‘wonder’ midden tussen de gewone mensen: een man die door de artsen was opgegeven en in de laatste fase voor zijn sterven opeens door Jezus volledig genezen blijkt te zijn, op voorspraak van pater Karel. Wie vorig jaar bij gelegenheid van de heiligverklaring de uitzending van Kruispunt heeft gezien, raakt onder de indruk… Jezus doet écht wonderen, op voorspraak van de heiligen, dan komt het dichtbij. En zo vinden we op zoveel bedevaartsplaatsen de dankbetuigingen van mensen die genezen zijn. Het maakt je klein. Wij kunnen zoveel, spreken soms van medische wonderen. Maar de échte, onverklaarbare dingen, die komen niet van de mens.Mensen zeggen nog wel eens: Maria heeft me genezen, of pater Pio, pater Eustachius of pater Karel heeft dat wonder gedaan. Ja, zijn hebben zich daar sterk voor gemaakt. Maar als we het aan de heiligen zouden vragen, zouden zij meteen zeggen: “Nee… niet ik, ik ben niet waardig de riem van zijn sandalen los te maken. Jezus heeft het gedaan. Hij moet groter worden, en ik kleiner.”En zo wijzen die heiligen ons de weg naar het evangelie van vandaag. Maria en de grote ‘wonderdoeners’ uit latere tijden, verwijzen net als Johannes de Doper altijd dóór naar Christus zelf. Wonderen, ja álle wonderen in onze kerkgemeenschap, gebeuren door de kracht van de Messias, de Heiland, de Verlosser Jezus de Heer. Vandaar ook de bevestiging van Jezus’ macht in het evangelie: “blinden zien en lammen lopen, melaatsen genezen en doven horen, doden staan op en aan armen wordt de Blijde Boodschap verkondigd.” De voorspelling van de profeet Jesaja uit de eerste lezing gaat in Jezus in vervulling. Het Rijk Gods, waar we ons met heel ons hart naar toe moeten keren volgens Johannes, wordt werkelijkheid in die éne mensgeworden Zoon van God. En de wonderen, de tekenen, bevestigen dat Hij waarlijk de Komende is, waar heel de wereld op heeft gewacht.Niet degenen die Jezus bemiddelen aan de mensen zijn belangrijk. Niet Johannes de Doper – hij was een woestijnman, ruw en eenvoudig, wees slechts de weg naar het Lam Gods. Niet Maria – zij was die eenvoudige en nederige maagd uit Nazaret, die overal waar ze verschijnt eerder uitblinkt door zwijgen, slechts met weinig woorden verwijst naar de rozenkrans en Jezus. Niet pater Pio, pater Eustachius en pater Karel – zij waren maar eenvoudige kloosterlingen, op onbetekende plaatsen in deze wereld, missionarissen in afgelegen streken, zonder stadions vol juichende massa’s. De zending van al die heiligen was er maar één: “kijk naar de Christus. Hij zal u redden en ik kan Hem hoogstens vragen of Hij u die gunst wilt verlenen.”Gelukkig wie aan Jezus geen aanstoot neemt – zegt het evangelie. Gelukkig, zou je in onze tijd zeggen, die niet zomaar aan Hem voorbijloopt, niet onverschillig blijft voor zijn genade. Want helaas, veel mensen weten niet wat voor genade ze missen. Anderen verwarren de boodschapper met de boodschap. Branden kaarsen voor de heiligen en vergeten Degene die heiligmaakt. Bidden tot de vrienden van de Bruidegom, maar vergeten de Hoofdpersoon van het feest. Deze adventstijd wil ons helpen ons innerlijk kompas weer zuiver te stellen. Onze gerichtheid op Christus te resetten. Wie verwachten wij? Wie vieren we met Kerstmis? Wie wordt geboren? Niemand anders dan Jezus de Christus. Wat doet Hij in onze wereld? Waaraan kunnen we herkennen dat Hij geloofwaardig is? Wat is het bewijs dat Hij Gods Zoon is? Kijk naar de wonderen. Maar kijk er ook doorheen. Kijk naar wat ze betekenen: God wil ons redden. God wil ons geluk. God wil bij ons zijn. In heiligen, maar nog meer in de Mensgeworden Zoon. Wij kijken graag naar wonderen. Maar op alle bedevaartsplaatsen van Maria en de heiligen is één ding gemeenschappelijk: overal wordt de Eucharistie gevierd. Het lijkt zo gewoon. Overal wordt tot de ene Christus gebeden – op voorspraak van – en het éne ontzagwekkend wonder gevierd: dat Jezus Christus uit de dood is opgestaan en met zijn bron van genade bij ons blijft. Het lijkt niet bijzonders, we hebben het zo vaak gehoord. Toch zijn juist op die manier de wonderen de wereld niet uit. Open de ogen van uw hart en zie dat Hij aanwezig komt in deze viering. Het grootste wonder komt zometeen op het altaar en wil in uw hart komen. Jezus zelf wil daar het wonder voltrekken.

Als wij in deze Adventstijd maar konden komen tot zo’n groot geloof. Johannes de Doper, Maria en alle heiligen in de hemel zouden juichen als wij die genade zouden mogen krijgen – misschien wel het grootste wonder dat we mogen meemaken: werkelijk met heel ons hart te geloven dat Jezus de Komende is, de Messias, de Wonderdoener, de Redder. Vandaag in ons midden. Amen.