Met de Europese top in Brussel en alle manifestaties daarrond staat ons land in volle media belangstelling
Toch is het meer dan een media gebeuren. Zijn de beelden van de Top niet het beeld van de werkelijke situatie van onze wereld.
Aan de ene kant de groten en de machtigen der aarde, verzameld in koninklijke paleizen en aanzittend aan rijk gevulde tafels en buiten op de straat duizenden vooral jongere mensen die opkomen voor een Europa waar niet de economie en het geld alles te zeggen heeft maar een socialer Europa, waar ook de rechten van de zwaksten aan bod komen. Een Europa dat zich niet opsluit in zijn macht en rijkdom maar op wereldvlak een rol wil spelen om de kloof tussen het rijke en arme deel van de wereld te dichten en de nog bredere kloof tussen oorlog en vrede te overbruggen. Globaliseren. Ja maar “anders"zijt Gij de komende of hebben wij een ander te verwachten?
Deze vraag van Johannes de Doper aan Jezus is ook de vraag van vele mensen op onze dagen. Wordt hier de toekomst voor de mens gemaakt of moeten we andere wegen gaan! Gaat onze wereld de goede richting in of moet het anders?
Opvallend is dat Johannes geen plechtige verklaringen van Jezus te horen krijgt, ook geen teken uit de hemel.
Jezus verwijst alleen naar wat er concreet gebeurt op het terrein: Wat ziet ge gebeuren? Wat hoor je verkondigen?
Enkele sobere maatschappelijke vaststellingen zijn het " waarmerk dat de nieuwe tijd begonnen is.
" Blinde zien, lamme lopen, melaatsen worden genezen, doven horen en doden staan op en aan armen wordt de blijde boodschap verkondigd”.
Dat is revolutionaire taal. Dat is een totale omkeer van de normale gang van zaken. Het is een wereld die niet vertrekt vanuit de sterksten, de vlugsten, de gezondsten, de rijksten maar die durft vertrekken vanuit de armen, de zieken, de zwaksten.
Vandaag op Welzijnszorg worden wij uitgenodigd mee te werken aan deze nieuwe wereld. Gebeurt het Rijk Gods hier in ons midden? Op ons terrein?
Onze verenigingen vieren deze dagen hun kerstfeestjes: ziekenzorg brengt zieken bij elkaar. Ons zangkoor gaat in de kliniek in Antwerpen zingen voor de zieken en bejaarden
Het is goed dat mensen worden samengebracht, maar we mogen niet vergeten dat het meestal de mensen zijn die nog het best meekunnen die we bereiken. De zwaksten en de kwetsbaarsten bereiken we meestal niet. Onze zorg moet ook naar hen gaan. Ze lopen meestal niet door de hel verlichte kerststraten, maar leven in de donkerte van de zijstraten, van appartementjes en zolderkamers. Daarom Kerstkaart in elk huis.
Onlangs werd in Hoogstraten een man begraven. Hij stierf op een huurkamertje, verbleef vroeger in de kolonie, had geen contact meer met de familie. Een buurman en enkele schaarse vrienden hadden voor hem gezorgd De deken vertelde mij: " Plots wordt je geconfronteerd met de armoede en ellende vlakbij". En bij den offer zag ik op ’t einde een hele groep mensen naar voren komen die duidelijk kerkvreemd waren, het waren de vrienden van de overledene. Lotgenoten en tochtgenoten.
Welzijnszorg nodigt ons uit om de aandacht voor de zwaksten in onze wereld niet te verliezen
Ze vraagt vandaag onze solidariteit voor hen: onze KBG bracht op het Kerstfeest 150 euro bij elkaar. Vandaag krijgen wij de kans ook onze bijdrage daaraan toe te voegen.
Wij kunnen ook onze steun geven aan de politieke actie van Welzijnszorg door het tekenen van de petitiemuur aan de toontafel na de viering.
Het derde kaarsje dat we vandaag ontstoken hebben is dit van de solidariteit. We maken plaats voor God in ons leven door plaats te maken voor de armen in onze wereld.