Wensdroom of visioen (2010)

“Vol verwachting klopt ons hart”. Misschien is dit lied dit jaar al op zaterdagavond gezongen, uit praktische overwegingen, maar de eigenlijke Sinterklaasavond is vanavond en Sinterklaasdag is op maandag 6 december. In de kloosters begon een feestdag met de avondvespers vóór de eigenlijke dag, vandaar die pakjesavond op 5 december. Dit even ter zijde. De verwachtingen worden al vele avonden daar vóór opgepookt en er worden zelfs verlanglijstjes samengesteld. In hoeverre daar aan wordt voldaan blijft onzeker, want de eigen invloed daarop is gering.
Ook na Sinterklaas mag het hart vol verwachting blijven kloppen. De Adventstijd wil daar een bijdrage aan leveren met het in het vooruitzicht stellen van Kerstmis, als een nieuwe aanzet tot het vervullen van onze wensdromen, die met de geboorte van Jezus indertijd is ingezet. Toch zet een wensdroom ook weer niet zo veel zoden aan de dijk, want het is een wens met eigenlijk niet zo veel kans van slagen. Johannes de Doper lijkt het zelfs al beetje te hebben opgegeven als hij weet te melden dat de bijl al aan de wortel ligt en het kaf resoluut gescheiden zal worden van het koren. Jezus Christus neemt dat pessimisme niet van hem over. Hij beklemtoont daarentegen en herhaalt dat het Rijk Gods niet alleen nabij is, maar ook al aanwezig, in zijn persoon. Jezus dreigt niet, Hij biedt een toekomst aan en zelfs een heden. Dan gaat het niet over een wensdroom, maar over een visioen, een geïnspireerde en inspirerende vooruitblik naar een toekomst waar ieder mens wel invloed op kan uitoefenen en met geheide kans van slagen onder Gods zegen.
Dat sluit aan bij het visioen van Jesaja in de eerste lezing van vandaag. Er is maar weinig voor nodig om dit visioen naar onze tijd over te hevelen. Jesaja gelooft dat er een toekomst is. Zelfs de stronk van Isaï( dat was de vader van de latere koning David, zelfs uit die vermolmde, dorre stronk zullen twijgen en scheuren uitschieten en op dat nieuwe leven zal de geest van de Heer rusten. Jesaja gelooft in een komende tijd van gerechtigheid en vrede, van gelijkheid en broederschap. Een tijd (zoals iemand schreef), waarin de Amerikaanse koe en de Russische beer vrede hebben gesloten, een tijd waarin het kind een thuis kan vinden bij welke volwassene ook, zonder dat het gevaar loopt om uitgebuit te worden als goedkope arbeidskracht, zonder misbruikt te worden. Het zal een tijd zijn waarin pubers van Nederlandse en van Marokkaanse afkomst gewoon met elkaar omgaan en waarin elk klein kind kan blakeren van gezondheid. Een tijd van vriendschap tussen blank en zwart, geen kind meer omver gereden in het verkeer en overvloed of schaarste eerlijk verdeeld. Het Palestijnse geitje en de Israëlische panter naast elkaar in de straat, wapentuig van regeringen, terroristen en fundamentalisten omgesmeed tot bouwmateriaal om er geen schuilkelders maar huizen mee te bouwen.
Het is geen wensdroom, maar een visioen. We worden vandaag niet opgeroepen om meteen overeind te schieten en tot een of andere actie over te gaan. We worden opgeroepen in zo’n visioen vooruit te kijken, want dat is het eerste wat er gebeuren moet om het tot werkelijkheid te laten komen, niet alleen door onze menselijke inspanningen, maar evenzeer door Gods zegen. In deze Adventstijd het visioen invullen en koesteren. Amen