Herstel van relaties: Wandelen in het licht .
Het is een beetje rare man, de broeder in het klooster, die meteen ook de tuinman is. Als je hem voorbij komt dan lachte hij breeduit een groet. Gelukzalig kijkt hij je dan aan en gaat weer verder in zijn hof. Bij een bloemist zijn de Kallassen niet te betalen, maar in het paradijs van broeder tuinman bloeien ze volop aan grote struiken. Hij zorgt voor vazen vol bij Maria in de kapel. Hij ziet ook konijntjes lopen en kan er best tegen dat ook zij smullen van zijn sla. Kroppen genoeg. Het is een grote tuin. Met een blij gezicht, spit hij honderden vierkante meters om. Werken in Gods schepping. Met het zweet in zijn handen en op zijn voorhoofd. Even naar binnen voor het middaggebed en een boterham en dan weer verder wandelend in Gods Licht.
Want daar heeft Jesaja, de profeet het vandaag over op de eerste dag van de advent: “Kom laat ons wandelen in het licht van de Heer”.
Sommigen hebben de advent niet nodig. Broeder tuinman wandelt zijn hele leven al in Gods licht. Hij doet de tuin, bezig met Gods schepping. Hij ziet de vlinders en geniet elke dag van de zon, maar ook van de regen die goed is voor zijn planten, van de afgevallen bladeren ook, vruchtbaarheid voor het volgend jaar. Natuurlijk kun je ook van hem zeggen, dat hij wereldvreemd is. Hij weet niet dat het broeit in de wereld, dat mensen elkaar naar het leven staan, dat fanatiekelingen die zichzelf gelovig noemen relaties stuk maken, dat het slecht gaat met de economie of dat er in de Oekraïne burgeroorlog uitbreekt. Aan de andere kant leeft hij in vrede met zijn omgeving. Hij produceert geen nodeloos afval, heeft geen auto, waarmee hij naar de vuilstort moet, maar gebruikt tuinafval als groeikracht voor volgend jaar. Maar meer nog leeft hij in innerlijke vrede met zichzelf met God en met zijn omgeving. Hij gelooft en vertrouwt er in zijn leven op dat hij een kind van God is en dat God zorgt voor hem en dat maakt het hem mogelijk net zo hartelijk en zorgzaam te leven naar anderen toe. Zijn relatie met God tekent zijn relatie met mensen. De weg ernaar toe is hij gegaan en nu leeft hij in vrede
Om die weg gaat het in de advent. De weg naar vrede en licht. Het Licht van de wereld mag dichterbij komen. En wie vindt dat nou niet, wie zoekt dat nou niet?
De een zoekt licht en ontvlucht de wereld door een grandioos feest in een stadion. De ander vlucht op vakantie , zoekt een weekje licht in de sneeuw op de ski’s. Dat werkt natuurlijk wel, maar dikwijls maar voor even.
Vandaag horen we hier weer dat er een weg is naar het Licht. Het is de weg van Jezus Christus, die zegt dat je waakzaam moet zijn. Op zijn weg mag je vrede vinden, maar moet je ook vrede zoeken, moet je werken aan het herstellen van relaties met je naaste, net met mensen die je niet zo goed kent, die anders gekleed gaat en God geen God maar Allah noemen. Het is een weg van eerlijkheid, rechtvaardigheid en zorg voor elkaar. En op die weg mag je weten voelen en beleven dat je wandelt in Gods Licht ook al is de weg zwaar en vol hobbels en kuilen. Broeder tuinman ervaart dat elke dag, elke minuut elk moment van zijn leven, maar hij is dan ook een levenskunstenaar, maar wij kunnen wel iets van hem leren.
Advent is een tijd om nog bewuster bezig te zijn met wie we zijn met wat we geloven en waarop we mogen vertrouwen. Het Licht der wereld komt dichterbij, het is er zelfs al, al moeten we goed en steeds beter leren kijken, totdat het mens wordt in ons.