1e zondag in de advent A (2001)

Ik was deze week ergens waar de televisie op stond. Het was een qwis.
Het duurde een poos voor ik door had, wat er gaande was. Goedele Liekens herhaalde de titel van de qwis: we spelen de zwakste schakel. Ik zat even te kijken en geloofde mijn eigen oren niet. Mensen werden uitgemaakt voor domme kinkels. Bij elke spelronde werd de zwakste schakel genomineerd. Het gaat er om mensen uit te sluiten van het spel. De zwakste schakel mag gaan. Salu.

Daartegenover staat de oproep uit het evangelie: wees waakzaam.
De actie Welzijnszorg, die opkomt voor kansarmen in onze eigen omgeving, vertaalt die oproep elk jaar opnieuw in een aantal concrete projecten. Misschien is het een unieke kans om ons gezichtsveld te verbreden en te ervaren dat heel de boodschap van het evangelie aanstuurt op een andere manier van leven en van samenleven. Als christen zou het evident moeten zijn om op te komen voor kleinen en zwakken.

We spelen in de advent niet het spel ‘de zwakste schakel’. We nemen het op voor de zwakste schakel. Het is een schitterende manier om de kinderkamer voor te bereiden op Zijn komst.

De zwakste schakel is de armoede, en die willen we uitsluiten, niet de arme zelf. De zwakste schakel is economische onkunde, en die willen we uitsluiten, niet de onkundige.

Een eerste lichtje op de adventskrans mag ons helpen om in het duister te kijken.