# Elf novemberviering (2008)

- Auteur: Auteur onbekend
- Datum: 4 november 2008
- Liturgie: Thematisch · Wapenstilstand · groen
- Bron: https://preken.be/thematisch/wapenstilstand/elf-novemberviering-2008/


Het zoeken naar vrede is een
moeilijke en moeizame opdracht, wellicht een blijvende opdracht voor
alle generaties en voor alle tijden.

De
geschiedenis van de mensheid in de voorbije millennia lijkt
hoofdzakelijk te bestaan uit een ononderbroken ketting van oorlogen
en van zoeken naar evenwicht tussen de naties en de volkeren. Het is
één lange geschiedenis van machtsverhoudingen, met de klemtoon op
macht... met als eerste gevolg: de kleine, weerloze mens krijgt de
grootste klappen. Hij is het eerste slachtoffer van wat zich,
helemaal buiten hem om, afspeelt.

We lijken in het jaar 2008 nog
altijd even ver te staan... De nieuwsberichten die we dagelijks te
horen of te lezen krijgen, brengen maar weinig vreugde en bemoediging
in de huiskamer.

-
De spanning in het Midden-Oosten tussen Joden en Palestijnen, en
tussen de Palestijnen onderling, is praktisch niet verminderd.

-
De dreiging van terroristische aanslagen is niet uit de lucht. Nog
maar pas zijn er nieuwe voorschriften gelanceerd voor de mensen die
met het vliegtuig op reis gaan...

-
De kindsoldaten... kinderen die van hun ouders worden weggerukt en
opgeleid om mensen te doden!

-
Irak met zijn dagelijkse aanslagen en doden ... Oost-Congo met zijn
vluchtelingen stroom... Afganistan en de Taliban... En zo voort... en
zo voort...

Er zal nog veel water naar de
zee lopen, vooraleer Gods droom van vrede, zoals de profeet Jesaja
hem verwoordde, door ons, mensen,

zal
verwezenlijkt worden:

*Zij
smeden hun wapens om tot ploegijzers en hun speren tot sikkels. Geen
volk zal nog het zwaard trekken tegen een ander.*

*En
niemand zal hen nog leren oorlog voeren.*

Vertaald
naar vandaag toe betekent dat:

*Nergens
zullen er nog wapens geproduceerd worden.*

*Gedaan met atoombommen,
gifgassen en chemische wapens.*

*Geen enkel mensenleven zal
nog bedreigd worden,*

*tot welk ras of volk men ook
mag behoren.*

En toch...Ondanks al het
negatieve in onze samenleving moeten wij blijven voortbouwen aan die
noodzakelijke vrede.

'*Uw
eerste woord zal* ***vrede****zijn*'
zegt Jezus ons.

**Als dat
niet** ***Blijde
Boodschap*** **is!!!**

Niet te
verwonderen dat de evangelist Lucas engelen woorden vol vrede laat
zingen bij Jezus' geboorte: '***Vrede****op aarde voor alle mensen die Hij liefheeft'.* Niet
te verwonderen ook dat het eerste woord van Jezus,

na
zijn opstanding uit de dood is***vrede***.

We moeten dus eerst en vooral
mensen van vrede worden!

Om dit te kunnen verwezenlijken
moeten we er allen naar zoeken

die vrede vorm en gestalte geven
in onze eigen levenshouding.

Daarom mag er in ons leven
nooit plaats zijn voor geweld of vijandigheid, voor minachting,
wantrouwen en rassenhaat,

voor onverdraagzaamheid of een
of andere hardnekkige ideologie.

Al deze aberraties zijn oorzaak
van verdeeldheid. Ze maken mensen tot elkaars vijanden.

Laten we daarentegen mensen
worden van begrip, van dialoog en

verbondenheid, van eerbied en
waardering voor de andere.

Z & Br,Wij allen zijn ook
geroepen om mee te helpen aan het slopen van scheidingsmuren tussen
mensen.

We hebben in onze wereld teveel
muren en te weinig bruggen.

Van Jezus zegt men in het latijn
dat Hij was Pontifex. Wat betekent bruggenbouwer... En inderdaad: Hij
was bruggenbouwer

tussen groot en klein, tussen
slaven en vrije mensen, tussen arm en rijk,

tussen zieken en gezonden, zelfs
tussen hemel en aarde...

Laat ons daarom, allen samen
bouwen aan een samenleving

vol vrede en menslievendheid,
vol eerbied en gerechtigheid.

Alleen met die waarden als
bouwmateriaal

kunnen stevige bruggen geslagen
worden,

en ken een samenleving opgebouwd
worden

waar het goed en veilig is om te
wonen.

