Geen tijd voor gesomber (2011)

Het wordt er niet vrolijker op, als je de opiniepeilingen mag geloven. Het egoïsme zal verder groeien, de solidariteit neemt af. De etnische spanningen ziet men groeien, het vertrouwen in politiek en overheid nemen juist af. Dat blijkt uit onderzoek. Let wel: het ging in dat onderzoek om wat mensen verwachtten, niet wat ze wenselijk vonden. Want dat laatste ziet er heel anders uit: in meerderheid zeggen mensen te verlangen naar een saamhorige, veilige, en positief gestemde samenleving. Maar ze verwachten dat het precies de andere kant op zal gaan. Je zou er bijna somber van worden aan het begin van het nieuwe jaar. We leven in een materialistische tijd, waarin ik belangrijker is dan wij, waarin gewin op de korte termijn zwaarder weegt dan duurzame voorspoed. Daar zijn veel voorbeelden van. Maar laten we niet overdrijven. Nederland is niet op weg naar de afgrond. We doen het op alle ranglijsten goed. We komen redelijk goed door de crisis heen. Welvaart en welzijn zijn nog altijd groot. Sociale spanningen miniem. En de debatten in politiek Den Haag lijken niet verder op te lopen; ze worden rustiger van toon.
Zo bezien is er weinig reden voor somber gepraat. Als christenen willen we onze aandacht bovendien richten op tekenen van hoop. Die zijn er genoeg, als je ze maar wilt zien. Voorwaarde is dat je weerstand biedt aan het doemdenken en het cynisme.
Als we die harde, materialistische, individualistische samenleving niet willen, laten we er dan samen voor zorgen dat die er niet komt!

De onderzoekers houden Den Haag voor, dat er de afgelopen jaren vooral gelet is op de ontevredenen, de teleurgestelden, de klagers. Nederlanders zijn erg goed in klagen, ook als het voor de wind gaat. Daar kopen we weinig voor. Mensen die vernieuwend bezig zijn verdienen meer aandacht van de politiek. De meeste mensen die een positieve, warme samenleving willen, zijn doorgaans ook bereid daarvoor de handen uit de mouwen te steken. Laten we dat doen, met elkaar. Een strijdbaar en gezegend 2011 toegewenst!