6° Paaszondag C (2010)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 419 niet laden

All you need is love" zongen de Beatles in de jaren zestig. Niets wat jij kúnt doen is onmogelijk om te doen. Niets van wat je kunt weten is ónbekend. Niets van wat je kunt zien wordt níet getoond[1]. Daarvoor heb je alleen een beetje liefde nodig. Zo luidt de simpele boodschap van dat liedje. En dat alles is natuurlijk heel erg waar. En tóch, dierbare gasten en parochianen, kort nadat die genieën van de Beatles dat liedje zongen, gingen ze uit elkaar. Er waren meningsver-   schillen en rancune. En iedereen begreep dat het toch niet zo simpel was[2].

 Zo is het ook met ons geloof en met onze kerk. Zo is het daarmee in deze tijd. En zo was het daarmee al in de begintijd. "Vrede laat Ik u na, mijn vrede geef ik u" heeft Jezus tegen ons gezegd. Maar in de eerste lezing van deze zondag, uit het boek der Handelingen van de Apostelen, blijkt toch niet alles peis en vree te zijn. Er is sprake van onenigheid en van "een felle woordenwisseling". Ja, veelgeliefden, zo is dat. Hoe wij met elkaar omgaan, hoe wij mét en helaas vooral ook óver elkaar soms spreken, de honden lusten daar soms geen brood van. "De liefde tussen de broeders en zusters is vaak ver te zoeken; binnen de kerk is evenzeer wereldsheid als daarbuiten" - woorden van onze bisschop Jozef Punt[3].

 Wat moeten we ermee veelgeliefden? Wat doen we als we er met elkaar niet meer goed uitkomen? De jonge christelijke gemeenschap in Antiochië zoals we die tegenkomen in het boek der Handelingen van de Apostelen stuurt een delegatie "naar de apostelen en oudsten in Jeruzalem". Daar bespreekt men de zaak en men komt met een antwoord, een antwoord dat ingeleid wordt met dat geweldige zinnetje: "De heilige Geest en wij hebben besloten ..." Dat is iets prachtigs van ons geloof en van onze kerk veelgeliefden. De heilige Geest, die van Jezus, is bij ons. Die Geest vergezelt ons, staat ons terzijde en staat áchter ons, die backt ons, die geeft ons ruggesteun. En als wij bij allerlei verschillen van inzicht en onenigheden die ook wij kunnen hebben, oprecht vrágen om die Geest van Jezus, er een beroep op doen, dan zál ons die Geest van Jezus (die Dezelfde is als die van God zelf); dan zál die Geest ons ook gegéven worden, en dan zúllen we er als kerk ook altijd uitkomen. Dat is een duidelijk verschil met de Beatles. Die gingen uit elkaar. Maar wij als Kerk gaan dóór - wat er ook gebeurt.  Als je er zelf niet uitkomt, als we er samen niet uitkomen, dan is het altijd goed om anderen, geloofsgenoten of soms ook andere wijze en verstandige mensen; om die te raadplegen. Eén van de vragen die in deze tijd als Kerk op ons afkomt is de vraag: wat moeten we doen als we niet meer in staat zijn, omdat er niet meer zoveel priesters zijn als vroeger, om élke zondag in élke parochiekerk de heilige eucharistie te vieren? Moeten we in plaats daarvan dan bijvoorbeeld een "viering van woord en gebed" houden? Of moeten we op zo'n zondag onze eigen kerk maar gesloten houden en met z'n allen naar een andere kerk gaan en/of omgekeerd: dat men van daar naar ons toe komt? Zoals Paulus en Barnabas met de delegatie van de gemeenschap van Antochië eens naar Jeruzalem togen voor ruggespraak, zo ben ik zelf afgelopen vrijdagmiddag naar Haarlem getogen, naar onze bisschop om met hem over onder andere díe vraag ook met hem te spreken. Daar heb ik van tijd tot tijd gewoon even behoefte aan, om met de bisschop te spreken over zaken die bij ons spelen. Niet omdat de bisschop altijd in alle omstandigheden de wijsheid van de Heilige Geest geheel in pacht zou hebben, maar omdat voor u en voor mijzelf hetzelfde geldt: ook wij hebben die elk voor zich niet in pacht. Maar samen hebben we die Geest hopelijk wel. Die Geest wordt ons namelijk geschonken binnen de gemeenschap van gelovigen. En binnen die gemeenschap is de bisschop een factor, en wel een heel belangrijke. Als er dingen, vragen in je leven spelen waar je niet goed uitkomt, vráág dan raad. Voor mij is dát een belangrijke boodschap uit de eerste lezing vandaag. En het antwoord dat je krijgt, "neem je mee" zoals dat heet. Je bewaart het, zoals Maria dat deed, Maria aan wie deze mei-maand speciaal gewijd is. Je neemt, zoals zij, de woorden mee in je hart en je denkt erover na[4]. En zó geef je de Heilige Geest de kans om in jou te werken.

"All you need is love" zongen de Beatles en ze hadden gelijk. Het heeft allemaal met liefde te maken. "Als iemand Mij liefheeft, (dan) zal hij mijn woord onderhouden; mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en verblijf bij hem nemen" zegt Jezus in het evangelie van deze zondag. Zo is het veelgeliefden. Liefde is de basis. Als je je liefde op Jezus weet te richten, als je werkelijk Hém bemint, dan gaat alles in het leven veel gemakkelijker, dan wordt het leven in zekere zin tamelijk eenvoudig en simpel, om niet te zeggen: dan gaat het op een gegeven moment vanzelf, dan komt er een eind aan allerlei getob, gedoe, gesteggel en geruzie. Waarom gaat het eventueel mis met mensen, met individuele mensen en tussen geliefden, tussen huisgenoten, in gezinnen, in de kerk, in de samenleving en in de wereld? Vanuit het perspectief van ons geloof moet, veelgeliefden, het antwoord op die vraag luiden: omdat God, omdat (opnieuw: binnen het perspectief van ons geloof); omdat Jezus niet centraal staat, omdat wij Hém niet het hart laten zijn van ons bestaan, van ons leven, van onze relatie, van ons gezin, van onze samenleving en wereld en ja, soms zelfs niet van onze Kerk. Zie je dat in, herken je dat, érken je dat en breng je daarin verandering, om te beginnen jíj, ú, bij je-, bij uzelf, dan zal er vervolgens iets veranderen, dan zul je gaan merken dat alles goed gaat komen en op z'n plaats gaat vallen, zeker weten.

 Maar hoe doe je dat dan: God, Jezus centraal stellen in je leven? Ik denk: dat begint in en met het gebed. Bidden dat is: een injectie ontvangen van de Heilige Geest. En zoals dat bij elke injectie geldt, geldt ook voor deze injectie: je moet er zelf aan meewerken, anders gaat het niet. Het gebed, dat zijn: góede woorden die leiden tot góede gedachten; woorden en gedachten die zuiveren en die verlichten. Zo wordt onze geest steeds meer één met de Heilige Geest, die van God, die van Jezus. De goede Geest, die van God in ons: goede werken en goede daden die hangen daarmee samen, die vloeien daaruit voort als het goed is. Als je goed bidt, dan komen de goede daden als het ware vanzelf, die zijn dan niet moeilijk meer.

 Bidden, dat is: "bezig zijn" met God, met Jezus, met de heiligen, met Maria, met "Het", nee met "Dé Heilige". "Heilig" is "heel". "Heiligheid" is "heelheid". In het gebed, in het gesprek, in het bezig-zijn met, in het verkeren met God is Hij, in en door Zijn Geest, genezend met ons bezig: "(...) de Helper, de Heilige Geest, die de Vader in mijn naam zal zenden, Hij zal u alles leren (...)". Zo is dat veelgeliefden. In het gebed leren wij. En gebed geneest - soms zelfs heel fysiek, zeker weten.

 Maar hoe moet je dan bidden? Zoals bekend wordt die vraag ook ergens aan Jezus gesteld[5]. En dan geeft Hij aan zijn leerlingen de woorden van het Onze Vader. Dus dat kun je in elk geval doen. Van tijd tot tijd, liefst dagelijks, liefst zo rustig en aandachtig, zo geconcentreerd mogelijk die woorden van het Onze Vader uitspreken, het voor jezelf of samen met anderen, bijvoorbeeld in het gezin, bidden. Maar in deze meimaand denken we natuurlijk ook aan het rozenkransgebed en zo zijn er binnen onze Kerk, uitgaande van wat de Heer ons leerde, nog vele andere "wegen van gebed" gebaand, wegen die soms misschien voor ons een beetje overwoekerd zijn geraakt door onkruid, maar dat kun je verwijderen als je wilt - opdat je opnieuw of voor het eerst jouw eigen weg van gebed kunt vinden en vooral kunt gáán. Ik wens het u allen van harte toe, om gaande die weg vrede te gaan ervaren, "niet zoals de wereld die geeft", maar zoals Hij die geeft. "All you need is love" en om liefde te ervaren is de koninklijke weg die van het gebed. "All you need is love". En mensen die samen bidden blijven, anders dan destijds de Beatles, bij elkáár. Ik wens ons allen toe het te mogen ervaren. Amen