Yes, we can! "Aanhangers van de weg" (meimaand 2009)

De meimaand heeft zo zijn heel eigen charme. De lente is volop doorgebroken. Alle bomen staan in bloei, het gras is frisgroen en de bloemen staan mooi te wezen. En als de zon voor een heerlijke temperatuur zorgt, is deze maand een van de fraaiste van het jaar.
Wanneer de natuur zich van zijn mooiste kant laat zien gaat, zet ook de mens vaak zijn beste beentje voor. Wanneer de zon gaat schijnen en de natuur zijn weldadige schoonheid tentoonspreidt, bloeien mensen meestal ook wel open. De straten worden weer drukker bevolkt, mensen trekken er op uit, wandelend en fietsend. Jongeren flaneren en de terrasjes lopen vol.

"Gekomen is uw lieve mei", zongen de iets ouderen onder ons. En ze vervolgden met: "en op het veld de bloemensprei, Bloemen, die wij plukken gaan, Nu ze rijk te bloeien staan. Ave, ave Maria". Uit mijn eigen jeugd doemen de beelden op van de prachtige mei-ochtenden van Hemelvaart. Voor dag en dauw trokken we al fietsend door het Twentse land en de Duitse grensstreek. En na een paar uur fietsen zochten we een kerk voor de viering van Hemelvaart. Met een beetje geluk was je te gast bij een viering in de openlucht. En met vele andere dauwtrappers luisterde je dan naar die bekende woorden van Lucas uit de Handelingen van de Apostelen: "Mannen van Galilea, wat staan jullie verbaasd naar de hemel te kijken. De Heer komt terug op dezelfde wijze als je Hem hebt zien weggaan." En als kind lag je dan wel eens in het gras te kijken naar de blauwe hemel met her en der een prachtige witte wolk. Zou het die wolk zijn die Jezus aan het oog onttrokken heeft? Later besef je pas dat eigenlijk gezegd wordt: kijk niet wezenloos naar de hemel, kijk liever om je heen. Daar kom je de nieuwe werkelijkheid op het spoor. Dat niet de dood maar het leven het laatste woord heeft.
De prachtige natuur, het heerlijke meizonnetje en het stralende humeur van veel mensen helpen ongetwijfeld omdat levensoptimisme te voeden. Het gevoel dat je de hele wereld aankunt. ‘Yes we can!' Maar weet u, dat het dauwtrappen niet alleen een zinvol en oud gebruik is om je conditie wat op peil te houden of om gewoon gezellig met anderen een dagje uit te zijn. De diepere betekenis ligt in het gegeven dat Jezus voor zijn Hemelvaart zijn leerlingen aanspoort om zelf in beweging te komen en het goede nieuws van Gods nabijheid aan mensen verder te vertellen, tot aan de grenzen van onze aarde. Niet bij de pakken neerzitten, maar in beweging komen naar de wereld om ons heen. Dauwtrappen, wandelen, fietsen, lopen en trekken, het zit ons christenen in het bloed. ‘Yes, we can!' Niet zonder reden worden wij in de Handelingen van de Apostelen ‘aanhangers van de Weg' genoemd. Gods volk onderweg, altijd op zoek naar nieuwe levensbronnen.
Ik wens u een goede, mooie en inspirerende meimaand toe.