Voorbeden - een of veel - volgens de taalunie

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 64 niet laden

We gingen ook te rade bij Sylviane De Schepper, taaladviseur bij Taaladvies.net, een samenwerking van de Nederlandse Taalunie en de Taaltelefoon. Haar antwoord omtrent deze prangende vraag of er nu één of meerdere voorbeden voorkomen in één eucharistieviering, klinkt als volgt:

Antwoord

Op basis van de definities bij het lemma 'voorbede' in de Grote Van Dale (2005) is een meervoudsvorm niet nodig, maar op basis van andere naslagwerken en op basis van de taalpraktijk lijkt het ons wel mogelijk om de meervoudsvorm 'voorbeden' te gebruiken.

Toelichting

In de Grote Van Dale staat bij het lemma 'voorbede' onder andere: 'de gebeden der gelovigen, gebeden in de eucharistieviering aan het einde van de woorddienst, waarin God aangeroepen wordt voor allerlei noden'. Volgens Van Dale bevat de enkelvoudige vorm 'voorbede' dus een meervoudige betekenis ('gebeden'). De meervoudsvorm 'voorbeden' zou op basis van deze formulering niet nodig zijn. In Koenen en Verschueren wordt het woord 'voorbede' iets anders uitgelegd, met een enkelvoudige betekenis, en worden er twee meervoudsvormen gegeven ('voorbeden' en 'voorbedes'). In Koenen staat: 'aan de preek voorafgaand gebed'; in Verschueren 'liturgisch gebed dat de woorddienst beëindigt'. We vinden de verklaringen in Koenen en Verschueren heel aannemelijk en vinden dus ook 'voorbeden' en 'voorbedes' correct.

 

Om het eens in de termen van de biecht uit te drukken... de meervoudsvorm is geen doodzonde, maar kan toch wel als dagelijkse zonde beschouwd worden. Misschien toch maar beter om met deze "ingeburgerde zonde" komaf te maken...