Kruisverheffing (2008)

Beste Dorpsgenoten,
Het boek Ecclesiasticus neemt een vreemde plaats in in de bijbel: het maakt geen deel uit van de Joodse en van de Protestantse Bijbel, wel van de Katholieke.. De officiële naam van het stuk is: Wijsheid van Jezus Sirach.
Het is geschreven tussen 190 en 170 vóór Chr. en afhankelijk van de taal zijn er later langere of kortere stukken aan toegevoegd.
Ecclesiasticus verwijst ofwel naar het feit dat het zijn oorsprong heeft in de kerk, niet in de goddelijke openbaring, of wel naar het feit dat het een graag gelezen document was.
De schrijver was een vrome Jood, die wel duidelijk open stond voor "vreemde" invloeden: uit zijn geschrift blijkt dat hij niet afkerig was van Hellenistische-Griekse filosofie en cultuur,. die in zijn tijd sterk sterk aan invloed wonnen.
Ik stel me voor dat hij zich hier zou hebben thuisgevoeld. Ook wij hebben te doen met "vreemde " cultuur en tegelijk met het afnemen van de vertrouwde kerkelijke bindingen en praktijken.
Het Hellenisme heeft in zijn tijd grote weerstanden opgeroepen die de schrijver evenwel niet raakten omdat hij zich blijkbaar veilig en zeker voelde in de godsdienst zoals hij die beleefde.
En in die zin kan hij voor ons een gids zijn, eerder in zijn levenshouding dan in de feitelijke uitspraken die hij doet.
En dan vinden we zijn levenshouding terug in de woorden van Paulus in zijn brief aan de Romeinen, hoofdstuk 14, vers 7-9:
"Niemand van ons leeft voor zichzelf alleen, niemand sterft voor zichzelf alleen. Zolang wij leven, leven wij voor de Heer, en sterven wij, dan sterven wij voor de Heer: of wij leven of sterven, Hem behoren wij toe".
Als het gaat over leven en sterven, dan wordt heel veel in ons bestaan bijkomstig. Leven en sterven werken reducerend: waar gaat het om? Op die momenten vallen veel tegenstellingen weg.
Als we een leven willen waarin we ons gelukkig voelen, kunnen we het gauw over één ding eens worden: "Alles wat gij wilt dat de mensen voor u doen, doe dat ook aan hen. Dàt is Wet en Profeten."Aldus het Evangelie van Matteüs, 7, vers 12.
Er zijn geen beschouwingen nodig om dat zinnetje te verstaan!
Het vraagt alleen doen, leven! Als we dat doen, ervaren we dat niemand leeft of sterft voor zich zelf, zonder dat we met naam en toenaam hoeven te weten wie we toebehoren.
Voor we het weten kunnen we dan zuinige begrippen als verdraagzaamheid en tolerantie achter ons laten.
Dan ontdekken we dat we "bij elkaar horen".
Of wij leven of sterven, Hem behoren wij toe!