# Bouw mijn kerk weer op (2008)

- Auteur: Antoine Rubbens
- Datum: 1 november 2008
- Liturgie: Feest · 9 november · Lateranen · wit
- Bron: https://preken.be/feesten/november/9-lateranen/bouw-mijn-kerk-weer-op-2008/


De liturgische kalender geeft aan dat het feest van de
kerkwijding van Sint Jan van Lateranen geldt als een Christusfeest. Het krijgt daarom voorrang op de teksten
van de 32° zondag leesjaar A.

Sint Jan de Doper en Sint Jan evangelist zijn de
patroonheiligen van deze statige ruime Romeinse basiliek. In 904 zijn deze patroonheiligen
toegevoegd aan haar eerste titel, Christus Salvator Mundi. De eerste kerk uit het jaar 324 brengt
ons naar de tijd van Constantijn.
Elke kerk is een Christuskerk.
In de kerk brengt hij zijn volk samen. Elke eucharistie - om het even op welke
plaats, kathedraal, dorpskerk, houten noodkerk, huiskerk - stelt Christus
aanwezig als bouwheer van de levende tempel.

De kerk van Lateranen heeft deze bijzonderheid dat zij de
bisschopskerk is van de paus. Op
het fronton staat in grote letters - Romeinse triomf getrouw – ‘*caput et
mater omnium ecclesiarum*’; ‘hoofd en moeder van alle kerken.’ Waarom zouden we niet meevieren met haar
feest? Het biedt de kans even in
Rome te verwijlen.

Tot in de dertiende eeuw woonde de paus in de buurt van
Lateranen. Daar kwam een einde aan
toen de pausen zich in Avignon vestigden (Babylonische gevangenschap van 1309
tot 1377). Rome was toen voor hen
te gevaarlijk. Daardoor kwamen zij
echter onder de invloed van de Franse koningen. Dankzij Catherina van Siena (1347-1380)
van de Dominicaanse derde orde keerde Gregorius XI naar Rome terug. Maar daarop ontstond het Westers schisma
dat van 1378 tot 1417 heeft geduurd.

Paus Gregorius nam zijn intrek op de Vaticaanse
heuvel. Het bestuur van het bisdom
Rome is nog steeds in het paleis van Lateranen. Ik hou niet te veel van de term paleis;
de Romeinen des te meer.

Visionairs wensen dat de paus ooit het Vaticaan voor goed
zou verlaten om tussen de Romeinen vanuit Lateranen bisschop van Rome te
zijn. Kort na zijn aanstelling als
paus heeft Benedictus XVI op 7 mei 2005 in Lateranen bezit genomen van zijn
bisschoppelijke zetel, symbool van zijn taak, opdracht en verantwoordelijkheid
als bisschop. Zoals Petrus moet de
paus zijn geloof in Christus uitspreken en in dienst staan van de
kerk.

In het eucharistisch gebed bidt de kerk om de komst van
de Geest over de eucharistische gaven.
Een gemeenschap, groot of klein, viert eucharistie in verbondenheid met
de bisschop van Rome en de bisschop van de plaatselijke kerk. Als wij ophouden voor elkaar te bidden,
vervreemden wij. Ooit las ik dat de
scheiding tussen Rome en Byzantium voltrokken was, toen beide kerken ermee
ophielden voor elkaar te bidden.
Van zodra wij anderen in ons gebed opnemen zijn we op weg naar ontmoeting
en communio.

Naast de grote kerk van Lateranen liggen het pand en het
achthoekig baptisterium, beide zeer oud.
Je ziet daar dat de zijmuren van de
kerk minder fraai zijn dan de voorgevel en het zijportaal. De voorgevel werd gerestaureerd voor het
jubeljaar 2000.

De kerk maakte op mij de grootste indruk, wanneer ik er
in 1980 mocht bidden tijdens de Europese ontmoeting van Taizé. Je voelde er toen al iets van het Europa
met twee longen omdat jonge Polen en mensen uit Joegoslavië er mochten aan
deelnemen. Het was tijdens deze
ontmoeting dat Frère Roger in de Sint Pietersbasiliek het volgende verklaarde
over zijn persoonlijke levensweg:

“*Geraakt door het getuigenis dat mijn grootmoeder met
haar leven gaf, vond ik, in navolging van haar, al op jonge leeftijd mijn eigen
christelijke identiteit: ik bracht in mijzelf een verzoening tot stand tussen
het geloof van mijn wortels en het mysterie van het katholieke geloof, zonder de
verbondenheid met wie dan ook te verbreken*.”

In de basiliek van Lateranen kijk ik naar het monument
van Leo XIII (1810-1903), de paus van de sociale encycliek *Rerum Novarum*
en van de hernieuwing van de wijsgerige studies. Hij was 68 jaar en had een wankele
gezondheid, toen hij tot paus werd gekozen en dit een kwarteeuw is geweest. Hij deed veel voor de verfraaiing van de
basiliek. Wellicht daarom zijn
monument in die basiliek.

Buiten in de buurt van de basiliek staat de imposante
beeldengroep van Franciscus met zijn eerste broeders. Het is opgericht in 1926 bij het zevende
eeuwfeest van het overlijden van Franciscus. Franciscus kwam in Rome bij de machtige
Innocentius III de goedkeuring vragen voor de levenswijze van zijn jonge
gemeenschap. De paus had in een
droom een monnik gezien die een instortende kerk leek te stutten. De paus begreep dat het om Franciscus
ging en zijn toekomstige invloed in de kerk. Giotto, die dit tafereel heeft
geschilderd voor de Franciscuskerk in Assisi, gebruikte daarvoor het beeld van
de kerk van Lateranen.

Met velen zijn we geroepen om vanuit de verscheidenheid
van gaven, ambten en diensten te werken aan de tempel van de Heer.

