Kerkwijdingsfeest van de Lateraanse Basiliek (2008)

Een huis bouwt men met stenen, een thuis met liefde. Een kerk bouwt men met stenen, een kerkgemeenschap met liefdevolle mensen.

Het is vandaag het kerkwijdingsfeest van de basiliek van Sint Jan van Lateranen.

Moeten we dan een hoop stenen vieren? Of gaat het om Gods wonen onder de mensen? Wij mensen hebben stenen nodig, God niet. God gebruikt mensen als levende stenen, om een levende tempel te bouwen. Als wij mensen iets bouwen, dan maken wij automatisch grenzen. Gods bouwwerk is grenzeloos, universeel.

Kunnen wij dan een levende tempel zijn naar Gods droom: Yes, we can!!

Want Gods Woord, werkt als bouwstenen, die in ons zijn werk kan doen. Maar eerst moeten we de stal uitmesten. De markthal van ons leven moet worden opgeruimd. Want we zijn alleen maar met dingen bezig waar we veel winst mee kunnen maken. Maar deze dingen komen niet van God.

Kunnen wij dat? Yes, we can!!.

Als we de bereidheid hebben om Gods Geest in ons zijn werk te laten doen, zijn we tot meer in staat dan wij ook maar durven vermoeden. Op het einde van elke uitvaart zegt de priester: Nu gaan we het lichaam van de overledene bewieroken, want het was een tempel van de H. Geest. Dat wil zeggen, in elke mens woont God. God woont in mensen. Maar God vraagt ons als we ons lichaam willen ten dienste stellen van zijn levende tempel. God ‘gebruikt', of ‘misbruikt' ons dus niet, Hij vraagt onze medewerking. Zijn wij mensen in staat om hierop een antwoord te geven? Kunnen wij dat? Yes, we can!!, maar niet uit onszelf, maar vanuit de kracht van de Geest die in ons leeft.

Als we bereid zijn, om de bron aan te boren, dan zal er met ons iets gebeuren in de aard van het visioen van Ezechiël. Het levende water, dat van God komt, zal in ons opwellen, en beginnen stromen, tot het uiteindelijk naar alle kanten stroomt. Het levende water is dan bron van het Volle Leven, zoals God dat wil.

Het doet nieuw leven onststaan. Overal waar dood werd gezaaid, ontstaat er nieuw leven. Zonder de bron van Gods Woord, kunnen wij niet genieten van het Levende water. Zijn wij in staat om de bron te vinden, kunnen wij dat? Yes we can!! Op voorwaarde dat wij niet in ons eentje, kerk, of gelovig willen zijn. Maar dat wij ons als levende stenen laten invoegen in dat levende bouwwerk van God.

Eén van de psalmen verwoordt het als volgt: Het huis van de Heer, zal mijn woning zijn, voor alle komende tijden. Voelen wij ons thuis in dat huis?

Ontmoeten we God echt in zijn Woord. Is Hij voor ons bron van Levend Water?

Dan kunnen we echt Kerk zijn, zoals God die bedoelt.

Het lievelingswoord van Zuster Emanuelle was: En avant; En nu vooruit.

Kardinaal Cardijn zei het altijd tegen zijn jonge arbeiders: En nu vooruit.

Het woord waar zuster Emanuelle het minst van hield was: STOP.

Je moet altijd voortdoen. Wat er ook gebeurt: voortdoen.

Kunnen wij dat? Yes we can!!, met de hulp en de kracht van Gods Geest, als we putten uit de bron van Zijn Woord, kunnen wij het. Yes we can!