Elk jaar worden er op of rond Koninginnedag of op een andere dag medeburgers gedecoreerd met een of andere medaille, een onderscheiding omdat ze zich positief hebben onderscheiden van anderen. Dat kan zijn omdat ze een of andere heldendaad hebben verricht, omdat ze zich buitengewoon hebben ingezet voor de samenleving, omdat ze het met hun inzet lang hebben volgehouden; in elk geval is er een bijzondere reden om hen in de bloemetjes te zetten en hun van een speldje of zoiets te voorzien. Vrijwel elke vereniging heeft wel een lint of iets anders verzonnen om bijzondere leden te laten weten hoezeer zij worden gewaardeerd. In het bedrijfsleven is men er soms toe overgegaan om zulke mensen een gouden horloge of extra salaris cadeau te doen. Maar zo gauw er een materiele beloning aan wordt toegekend worden de geestelijke verdiensten ermee afgezwakt. Want het gaat steeds om mensen die onder moeilijke omstandigheden, zonder uit te zijn op eigen gewin, iets bijzonders hebben gepresteerd. Soms staken ze helemaal niet boven anderen uit, maar hebben het wel heel lang volgehouden. De manier waarop dat wordt uitgedrukt is heel verschillend. Er zijn allerhande medailles.
Ook de kerk heeft haar eigen manier om de waardering uit te drukken voor medechristenen die zich als meer dan gemiddeld christen hebben gedragen. Voor zover de kerk zich gedraagt als wereldlijke macht heeft ze haar speldjes van Pro Eclesia en zelfs ridderordes, met de hele uitmonstering die daar bij hoort. Maar zoals altijd worden mensen dikwijls pas na hun dood gekend en erkend als bijzonder en ook daar is aan gedacht: met de zogenaamde heiligverklaring. In de eerste lezing heeft Johannes er witte gewaden voor bedacht. In onze tijd bestaat dit uit een plechtige verklaring door de paus. Dezer dagen werden pater Damiaan en Peerke Donders op deze manier aangewezen om postuum zich te mogen scharen onder degenen die deze dag allemaal tegelijk worden herdacht: Allerheiligen. Voor zo'n onderscheiding hoef je niet rijk te zijn geweest of geleerd of succesvol. Juist helemaal niet. In het evangelie van vandaag worden ze beschreven: arm van geest, hongerlijder, zachtmoedig, barmhartig en zo meer.
Al die onderscheidingen inclusief de heiligverklaringen hebben met hun blijken van waardering vooral de bedoeling om degenen die nog niet zijn gedecoreerd aan te sporen, uit te nodigen ook zoiets te doen. Mogelijkheden zijn er voor iedereen, want heiligverklaring is niet de verklaring dat het om volmaakte mensen zou gaan. Het is niet zo dat iedereen die het verdient op dezelfde dag met een medaille of heiligverklaring wordt geëerd. Dat kan ook niet want dan hebben we in de toekomst niets meer uit te reiken. Het is een kwestie van tijd en van inzet. We kennen bovendien lang niet alle namen en daarom worden over het jaar gespreid de namen van heiligen genoemd die ons wat meer nabij zijn of zijn geweest.
Morgen is het Allerzielendag. Dan denken we toch vooral aan onze eigen dierbaren, die ons nabij waren en blijven, die we waarderen en waarvan we niet willen vergeten wat ze voor ons betekend hebben. In eigen kring mogen we verklaren hoe bijzonder ze waren. Na vandaag is er dan opnieuw de aansporing, de uitnodiging om door te gaan in het goede spoor van die ons voorgingen. Amen