# Hoogfeest van Sint Jozef, bruidegom van de H. Maagd Maria (2007)

- Auteur: Frank Domen
- Datum: 18 maart 2007
- Liturgie: Feest · 1 mei · Sint Jozef, de arbeider · wit
- Bron: https://preken.be/feesten/mei/1-sint-jozef/hoogfeest-van-sint-jozef-bruidegom-van-de-h-maagd-maria-2007/


#### OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, welkom op het hoogfeest van Sint Jozef, de patroon, de
beschermer, van onze parochie. In de tweede lezing staat dat God aan Abraham en
zijn nakomelingen beloofde dat zij de wereld zouden erven. Maar wie iets groots
krijgt zal zelf ook iets groots moeten doen. Abraham moest huis en haard
verlaten om te gaan naar een onbekend land. Maar God zou hem leiden.

Jozef en Maria kregen Gods belofte dat zij de Zoon van God zouden erven. Ook
zij moesten er iets groots voor doen. En ook in hun geval zou God zelf bepalen
wat dat grootse zou zijn.

Wij hebben de belofte dat wij ooit de hemel zullen erven, eeuwig geluk,
eeuwige vrede. En ook wij moeten daartoe doen wat God zegt. Hij geeft de Tien
Geboden en het grote gebod van de liefde.

Vragen wij Sint Jozef dat wij zo leren leven, dat God op een goede dag zijn
belofte kan vervullen.

Een bijzonder woord van welkom vandaag voor Greet en Hans Zwanenburg, ook
Sabine en Francis. Jullie zijn hier vandaag om met jullie familie en vrienden de
25-jarige bruiloft te vieren. Als je 25 jaar getrouwd bent, dan heb je al aardig
wat lief en leed samen beleefd. Dan is je liefde echt. Maar je moet er aan
blijven werken, iedere dag opnieuw.

Er was eens een jonge vrouw, die op de vooravond van haar huwelijk met haar
moeder aan het strand van de zee stond. Terwijl zij keken hoe de zon langzaam
achter de horizon verdween vroeg de dochter: "Moeder, ik weet hoe vader van
je houdt en je altijd trouw is gebleven. Zeg mij wat ik moet doen, opdat mijn
man ook steeds meer van mij gaat houden?"

De moeder zweeg en dacht na. Toen bukte ze naar de grond en vulde haar beide
handen met zand. En zonder iets te zeggen knelde zij de vingers van haar ene
hand steeds dichter op elkaar, zodat het zand eruit weggleed. Hoe krampachtiger
zij haar hand balde, des te sneller glipte het zand weg. Toen zij haar hand
opende, kleefden er slechts nog enkele korrels zand aan haar handpalm vast. Al
die tijd had zij haar andere hand opengehouden als een kleine schaal, zodat de
zandkorrels erin bleven liggen. Zij glinsterden in het licht van de ondergaande
zon.

Toen verbrak de moeder de stilte en zei: "Dit is mijn antwoord."

Broeders en zusters, gaan wij in liefde, in vrijheid, in openheid met elkaar
om. Dan zullen wij altijd bij elkaar kunnen blijven. Ik wens jullie een mooie
viering toe. Dat jullie iets zullen vinden om de komende week weer meer lief te
kunnen hebben.

#### OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. Almachtige God, Gij hebt aan de heilige Jozef de taak
gegeven om als een trouw dienaar te waken over het begin van uw heilswerk. Geef
dat uw kerk, op zijn voorspraak, altijd zorg draagt voor de voltooiing van dit
mysterie. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon ... .

#### PREEK

Vers 19 van het evangelie vermeldt dat Sint Jozef ‘rechtschapen' is.
Rechtschapenheid betekent ‘van deugdzame inborst'. Jozefs innerlijke
geaardheid was zo dat hij een man van deugden was. Een deugd is een voortdurend
gezindheid om het goede te doen en te bevorderen en het slechte na te laten. Eén
van de vele goede dingen, die Sint Jozef deed was, dat hij dacht dat Maria iets
verkeerds had gedaan, maar toch wilde hij haar niet beschadigen. Daarom wilde
hij in stilte van haar scheiden.

Wij moeten Sint Jozef navolgen. Zijn wij rechtschapen mensen? Deugdzaam?
Hebben wij een voortdurende gezindheid om het goede te doen, het zelfs te laten
groeien, en om het kwade na te laten? Jegens mensen, maar ook jegens God!?

Sint Jozef heeft alle joodse wetten onderhouden, maar als vader deed hij ook
met z'n Zoon mee. Als je zoon van voetballen houdt, ga je geregeld mee naar
wedstrijden om te kijken en aan te moedigen. Sint Jozef deed mee met wat zíjn
Zoon deed. Wat deed Hij dan? Dat staat op het einde van het evangelie. De engel
zei tegen Sint Jozef, dat hij zijn Zoon ‘Jezus' moest noemen, want "Hij
zal zijn volk redden uit hun zonden". Dat is de betekenis van de Naam van
Jezus: de Heer redt. Zijn Naam is niet zomaar gekozen, omdat bijvoorbeeld een
oom van Hem toevallig ook zo heette. Nee, zijn Naam verwijst naar zijn
levensopdracht: de mensen te redden uit hun zonden. Sint Jozef liet zich ook
redden door zijn Zoon. Zoals Maria de woorden en daden van Jezus in haar hart
bewaarde en er over nadacht, zo heeft Jozef dat ook gedaan. Hij heeft Jezus
opgevoed, maar gaandeweg ging Jezus ook zijn pleegvader opvoeden tot een grote
heilige. Heilig, deugdzaam, kun je alleen maar worden als je het goede doet, en
het kwade in jezelf onder ogen durft te zien en aan te pakken.

Met dat laatste hebben veel mensen moeite. En om dat ook uit te spreken
tegenover de Kerk is helemaal moeilijk. Niet voor mij en een aantal andere
mensen in de parochie, maar voor de meesten wel. Wij gebruiken wel de beste en
makkelijkste middelen om huis en tuin en auto schoon te maken, maar voor ons
hart maken wij een uitzondering. Ons hart, dat doen wij zelf wel, dat is privé,
daar heeft niemand iets mee te maken. Wel, waren je zonden maar privé, dan
hadden anderen er niet zoveel last van. Je hart is ook niet privé, omdat je
hart niet aan jezelf, maar aan God toebehoort. Wanneer je dood gaat, verwacht
God een keurig schoongemaakt huis.

God verwacht dat wij ons minstens aan de Tien Geboden houden. Als je
daartegen zondigt, vervuil je het milieu van je eigen ziel. Gewone
milieuvervuiling is al erg genoeg. Maar de geestelijke vervuiling door de zonde
maakt je van binnen ziek of in het ergste geval zelfs dood.

Twee van de Tien Geboden zou ik eruit willen lichten. Het tweede. Wij mogen
Gods Naam niet oneerbiedig gebruiken en niet vloeken. Je moet niet zeggen
"Jezus, wat is dat moeilijk". Dat is tegen het tweede gebod. Maar ik
merk dat mensen, die deze opmerking al eerder hebben gehoord er gewoon mee
doorgaan. Zij hebben wel oren, maar zij horen niet. De ernst van dit gebod
dringt niet tot hen door. Jezus' Naam wordt gebruikt bij allerlei erge dingen.
Mensen worden ziek, gaan dood, hen wordt iets ergs aangedaan. En iedere keer
klinkt de Naam Jezus of Christus of God. Alsof Hij er iets mee te maken heeft!
Hoe zouden wij het vinden als andere mensen onze naam gebruikten bij allerlei
erge dingen. Denk je aan bijvoorbeeld ‘Klaas', dan denk je aan ziekte en dood
en allerlei ellende. Nou, als jullie mijn naam noemen, dan hoop ik dat jullie
aan iets leukers denken.

Het andere gebod is het derde: Gij zult de Dag des Heren heiligen. Dat
betekent ‘s zondags niet werken, tenzij wij ambtshalve echt moeten. En ...
‘s zondags naar de kerk gaan. Er staat niet ‘af en toe naar de kerk gaan' of
‘als je niet te moe bent' of ‘als je het niet te druk hebt kun je naar de
kerk gaan'. Nee, ‘s zondags zul je de Dag des Heren heiligen. Dat heb ik niet
verzonnen, lieve mensen, ook niet de paus. Het is een goddelijk gebod, dat ook
Sint Jozef altijd in acht heeft genomen.

Misschien dat er mensen zijn, die zeggen, dat ze al zoveel doen voor de kerk.
Ik hoop niet dat dat mensen van de schoonmaakploeg betreft, want die kunnen wij
natuurlijk echt niet missen, maar voor alle andere mensen, die in de kerk
werken, zou ik willen zeggen: als je het door je werk voor de kerk te druk hebt
om iedere zondag naar de kerk te gaan, stop dan maar met dat werk. Ga eerst
iedere zondag naar de kerk. En kijk of je dan nog tijd over hebt. Zo niet, dan
doe je verder maar niets voor de kerk. Dat trouw naar de kerk gaan geeft jouzelf
èn onze gemeenschap meer zegen.

Lieve mensen, ik zou het natuurlijk een groot verlies als wij hierdoor geen
koren meer hadden, geen parochieblad, geen kinderkatechese, maar het is nu
eenmaal waar, dat wij niet verlost worden door een koor of parochieblad, ook
niet door een preek van de pastoor, nee, wij worden verlost door het lijden en
sterven en verrijzen van Jezus Christus. En dat is wat wij hier in de kerk
vieren, niet alleen als een herinnering, maar als een werkelijk
tegenwoordigstellen van wat toen is gebeurd. Hetzelfde offer als toen wordt weer
aangeboden. Daarom is één heilige Mis meer waard dan duizend preken, duizend
liederen en duizend parochiebladen.

Mensen, als je een zondag niet naar de kerk gaat, komt de politie niet met
zwaailicht en sirene. Maar in de hemel is er wel degelijk groot verdriet. Het is
een goddelijk gebod. Je moet God de plaats geven die Hijzelf wil hebben.

Jezus wil ons zo graag redden ... door ons te vergeven. Stel dat iemand van
de dokter te horen heeft gekregen, dat er misschien iets ergs aan de hand is,
over tien volgt de uitslag. Wat zullen die tien dagen lang duren! En wat zal er
een spanning van iemand afvallen als de dokter uiteindelijk zegt, dat het niet
kwaadaardig is. Er valt een enorme last van je af. Dat mag je je ook indenken
als je van God vergeving krijgt als je er echt om hebt gevraagd, uit het diepst
van je hart.

Veel zonden lijken niet erg. Wat verandert er nu in de wereld als ik een keer
vloek of niet naar de kerk ga? Maar diep in jezelf verandert er heel wat ... en
niet ten goede! Zoeken wij in deze vastentijd naar Gods vergeving. Vergeving en
vrede behoren tot Gods grootste geschenken. Onze wereld zit te springen om
vergeving en vrede. Wij zullen die eerst bij God moeten zoeken om ze dan door te
geven aan anderen. En ook moet je niet alleen vergeving vragen voor wat jijzelf
denkt dat verkeerd is, maar voor wat God heel duidelijk aangeeft: het is niet
goed mijn Naam oneerbiedig te gebruiken en het is niet goed ‘s zondags niet
naar de kerk te gaan. Acht of negen van de Tien geboden onderhouden is gewoon
niet goed genoeg. Je moet ‘proberen' een tien te halen. Sint Jozef helpt ons
graag daarbij. Het is hem ook gelukt.

Het is als met een huwelijk. Alle dagen van het jaar ben je met elkaar
getrouwd, ben je vader of moeder. Je kunt niet één dag overslaan. Zowel, dan
richt je grote schade aan. God weet dat de meeste mensen niet alle dagen van het
jaar naar de kerk kunnen gaan. Maar iedere zondag moet toch wel kunnen. Je mag
er niet een overslaan. Zoals man en vrouw elkaar altijd trouw zijn, alle dagen,
zo moeten wij ook God trouw zijn, alle zondagen. Geven wij Hem en elkaar waar
wij recht op hebben.

#### SLOTWOORD

Beste Greet en Hans, mag ik jullie van harte feliciteren met jullie 25-jarige
bruiloft. Het weer is knudde, maar de liefde in jullie hart is prachtig. Jullie
zijn een prachtig geschenk voor elkaar. Een prachtig geschenk moet je - net als
die zandkorrels - in je open hand dragen. Dan kan iedereen zien hoe mooi het is,
maar het ligt wel in vrijheid in jouw hand.

Er was eens een koning, die een rabbi - een joodse leraar - een kostbare
edelsteen als geschenk gaf. Als blijk van zijn dank schonk de rabbi op zijn
beurt een geschenk aan de koning. Het bestond uit een kleine houder, waarin een
opgerold stukje perkament was geplaatst, met een Schrifttekst, een bijbeltekst,
erop. Het was een mezusa om aan de deurpost te bevestigen.

De koning verbaasde zich over dit geschenk en zei tot de rabbi: "Ik heb
jou een kostbare edelsteen geschonken en nu geef jij mij iets dat niets waard
is."

Toen antwoordde de rabbi: "Mijn geschenk en dat van jou zijn niet met
elkaar te vergelijken. Jij hebt mij iets gegeven waar ik over moet waken, maar
ik geef je een geschenk dat over jou zal waken."

Beste Greet en Hans, beste mensen, het mooiste geschenk is niet iets
materieels, maar een medemens, een God, die over je waakt. Je weet je veilig,
gedragen en geborgen. Koesteren wij elkaar als man en vrouw, als ouders en
kinderen, als vrienden, als een kostbare schat. Een kostbare schat behandel je
met veel liefde, voorzichtig. Dan zullen wij nog veel meer dan 25 jaar met
elkaar kunnen omgaan.

\

[Commentaar op deze preek is welkom, klik door naar de parochiale site](http://www.jozefkerk-velsen-noord.nl/preken/archief/2007-03-18_Sint_Jozef.htm)

