De wijdere familie

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Die morgen waste Maria de baby met extra zorg. En Jozef kocht of ving twee tortelduiven als offergave. Het was een huiselijk tafereel. Twee die de wet gingen vervullen, twee die de lange af-stand naar de tempel wandelden, om de beurt het kind dragend. Geen wonder dat vrome auteurs, en talrijke pausen, die familie gezien hebben als een model voor alle families. Zonder sarcastisch te willen zijn, kunnen we ons toch afvragen, of die familie misschien zo ideaal was, omdat we er zo weinig van weten. Werkte Jozefthuis of was hij een absentee male, een afwezige man? Bleef Maria de hele dag thuis bij Jezus, of was ze een werkster voor een of meer vermogende families in de stad om Jezus te kunnen opvoeden. We weten er weinig of niets van.

We kunnen van die drie dromen, vroom en pieus, zoals we ze vaak zagen - en nog zien - op prentjes, en zoals ze in de verbeelding van zovelen schijnen te leven. Maar wat doe je met die ‘verbeelding' als je eigen sociale of economische situatie zo heel anders is? Er zijn voldoende studies die aantonen, dat familiemoeilijkheden anders liggen dan op het eerste gezicht aangenomen werd. Dronkenschap, ontrouw, overspel, jeugdcriminaliteit en vandalisme hebben bijna steeds een diepere oorzaak dan zomaar wat gebrek aan discipline. Ze zijn zo vaak het gevolg van de ellende van het leven dat we leven. Het is daar, dat de oorzaak van zoveel ongeluk en ellende ligt.

Onderzoek aan de universiteit van een land als Kenia toont aan dat 65 procent van de families in dat land zonder vader thuis zijn. Natuurlijk voelen die mannen zich gefrustreerd en beschouwt 70 procent van alle mannen in Kenia zich als buitenstaanders in hun eigen samenleving. En denk eens aan die moeilijkheden die dat meebrengt voor vrouw en kinderen thuis.

Hoe leefden die drie in Nazaret? Leefden ze in hun eigen wo-ning, of zaten ze samengepakt met twee of drie andere families in een kamer, op toerbeurt slapend in een van de hoeken? We weten het niet. Een ding weten we wel van die familie. Het wordt ons ver-teld door Lucas. Toen Maria en Jozef bij de tempel aankwamen, werden ze opgewacht door twee oudere mensen: Simeon en Anna. Het is een beetje vreemd dat we niets horen van de tempel-verantwoordelijken die die dag de diensten verzorgden. Er wordt met geen woord gerept over wat de priesters zeiden toen Jezus hun aangeboden werd.

Wat die oude man en vrouw zeiden is wel opgetekend. Simeon zei: ‘Eindelijk is het heil, het heil voor alle volkeren, aangebroken. Kijk naar dit kind, het is bestemd voor het heil en de val van velen. Bestemd om een teken te zijn dat door velen verworpen zal worden, zodat de geheimste gedachten en verlangens van ons mensen onthuld zullen worden.' Anna nam toen het kind in haar armen. Ze was 84 jaar oud, maar toch sprak ook zij over de toekomst, over de bevrijding van Jeruzalem! De twee prezen Maria, Jozef, het kind en de familie die ze vormden. Maar ze deden dat in een bepaalde context, met het oog op een wijder perspectief. Ze verwezen de drie door naar een crisis en een verandering, naar de gerechtigheid en de vrede, die de grondslagen zullen vormen voor het koninkrijk van God dat Jezus bracht.

In studies over onze huidige families wordt steeds weer ge-sproken over dat wat die samenlevingsvormen bedreigt. Oorzaken die vaak meer te maken hebben met andere structuren dan die van onze families zelf. Als we iets aan die moeilijkheden willen doen, dienen we wellicht beter te letten op die wijdere perspectieven waar Simeon en Anna de familie van Jezus, Maria en Jozef op wezen. Het is alleen binnen het heel maken in die bepaalde context, dat we op een betere toekomst voor onze eigen families kunnen hopen.