1ste Kerstdag (2009)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 194 niet laden

 

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, van harte welkom. Wij vieren de geboortedag van onze goddelijke Verlosser. Kerstmis is niet het allergrootste feest in de kerk, maar het is wel het feest dat ons het meeste aanspreekt. Zulk een lief, klein en schattig baby'tje in de stal, je hart smelt als je het ziet. En er wordt in de eerste lezing ook goed nieuws verkondigt. Er komt een vreugdebode, die vrede meldt, die heil komt melden, die zegt: Uw God regeert!
Uw God regeert. Het zou wel heel erg mooi zijn, als onze God inderdaad zou regeren. Als Hij met al zijn liefde en zijn wijsheid en zijn kracht in bijvoorbeeld zes dagen tijd nu al zijn belofte van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zou waarmaken. Maar, lieve mensen, dat God regeert, geldt voorlopig alleen nog maar voor die mensen, die Hem in hun hart toelaten. Hij wil graag regeren, maar... op vrijwillige basis! Hij toont ons zijn liefde door omwille van ons heil en geluk uit die hoge en veilige hemel neer te dalen in de soms geestelijk koude en donkere wereld. En Hij hoopt en heeft tijdens zijn volwassen leven vurig daarvoor gebeden, dat zoveel mogelijk mensen positief op zijn aanbod zullen reageren.
Wij hebben positief gereageerd. Wij zijn gekomen om zijn geboorte te vieren! Jezus Christus weet, dat wij allemaal innerlijk nog moeten groeien, maar Hij aanvaardt ieder van ons zoals wij nu zijn. Laten wij ook blij zijn met Hem en met elkaar. Zoals Jezus en Maria en Jozef en ook de herders en de wijzen één groot gezin vormden, de eerste kerk, de eerste katholieke bijeenkomst, laten ook wij zo samen dit grote feest vieren, als een gezin, één van geest en hart.
Vóór vandaag zijn wij daar allemaal weleens in tekortgeschoten. Daarom willen wij nu samen eerst weer onze schuldbelijdenis uitspreken.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. God, op wonderbare wijze hebt Gij de mens geschapen en op nog wonderlijker wijze in zijn waardigheid hersteld. Wij bidden U: neem ons op in het goddelijke leven van Hem, die ons mens-zijn heeft willen delen: Jezus Christus, onze Heer. Die met U leeft en heerst...

PREEK

Beste medegelovigen, er zijn mensen als de leden van Artsen zonder Grenzen, die voor een aantal jaren lang naar een ontwikkelingsland toegaan om voor mensen te zorgen en vaak leven zij dan ook zelf in niet al te beste omstandigheden. Dat is bewonderenswaardig! Doe het ze maar eens na. Er zijn ook missionarissen - zoals onze eigen pater Jaap Borst - die hun leven lang naar een missieland toegaan om daar de blijde boodschap van Onze Heer Jezus Christus in woord en daad te verkondigen. En die daden houden dan in dat zij de leefomstandigheden van de mensen ter plaatse proberen te verbeteren.
Deze missionarissen doen dat in navolging van Jezus Christus, de Zoon van God, die zelf ook het Huis van zijn hemelse Vader zijn leven lang heeft verlaten omwille van ons geluk. Hij was bij zijn Vader volmaakt gelukkig, vol van licht. Maar net als die missionarissen en die Artsen zonder Grenzen wilde Hij zijn geluk, zijn kennis om tot dat geluk te komen, niet voor zichzelf houden, ook al heeft de menswording voor Hemzelf tengevolge, dat Hij geluk moet inleveren, Hij wilde bij de mensen zijn!
En wij weten, dat het ook broodnodig was om de mensen over echt geluk te gaan vertellen, want na zoveel eeuwen menselijke bestuur was het toch wel een duistere wereld geworden. Dat zegt ook de evangelielezing van vandaag, dat Jezus Christus als het Woord van God, als het Licht van de mensen, in de duisternis van de wereld was gekomen. Er was en is nog steeds veel duisternis in de wereld. De oorlog in Irak, zal die ooit voorbijgaan? Volgens mijn katholieke Irakese vrienden is daar weinig kans toe. En hoe zit het met de oorlog in Afghanistan? Wie ook maar een beetje de geschiedenis van het land kent weet dat die radicale mensen daar in feite onverslaanbaar zijn. Op een gegeven moment lijken ze verslagen, maar dan staan ze toch weer op en begint het drama opnieuw, en zo gaat het daar eeuw in, eeuw uit. Het geweld in vele landen van Afrika. Het geweld ook in ons eigen land, op steeds jongere leeftijd! Het steeds toenemende aantal rampen. Op dit eigenste moment dat we samen deze eucharistie vieren woedt in de Verenigde Staten van Amerika een ongekend zware storm met reeds tientallen doden tengevolge. Het is inderdaad een duistere wereld!
Gisteravond hoorden wij in de eerste lezing ook al spreken over een volk dat wandelt in de duisternis. Die tekst verwijst naar alle mensen op de aarde, maar er is ook een klein en eenvoudig volkje, dat letterlijk wandelt in de duisternis: het zijn de herders, die ‘s nachts hun kudde bewaken.
Is het toevallig, dat het eenvoudige en arme herders zijn, die als eersten het glorievolle licht van de Vredevorst mogen zien!? Nee, beste medeparochianen, Jezus Christus is bewust op aarde gekomen, mensgeworden, in eenvoudige, ja, zelfs arme omstandigheden... om zo al meteen bij zijn geboorte ons te leren waar het geluk in zit: niet allereerst in rijkdom en luxe en macht, maar in het liefhebben van God en van elkaar.
Waarom was Jezus Christus in het hemelhuis van zijn Vader volmaakt gelukkig? Omdat Hijzelf een en al liefde was naar de Vader en de heilige Geest. En omdat Hij ook zelf door de Vader en de heilige Geest volmaakt werd bemind. In het Rijk Gods werkt iedereen aan het geluk van de ander.
Op onze aarde lijkt nogal eens van het omgekeerde sprake. Waar komen alle oorlogen vandaan? Wel, soms zijn er ook godsdienstoorlogen geweest, dat is al helemaal betreurenswaardig. Maar meestal komen oorlogen voort uit de wil om een eigen stuk land te hebben, eigen rijkdommen, men wil zelfbeschikkingsrecht. En het is waar, dat ieder volk geholpen moet worden zichzelf te ontwikkelen, maar kan dat alleen op een eigen plekje dat ten koste van alles veroverd moet worden!? Geen gezin heeft zich zo goed ontwikkeld als dat van Jozef, Maria en Jezus. Maar wat overkomt dit huisgezin? Kort na de geboorte moet het vluchten naar Egypte. En toch ontwikkelt het zich! En als Jezus Christus eenmaal volwassen is en goedwillende mensen willen Hem volgen, waarschuwt Hij hen, dat de Mensenzoon niets heeft waar Hij zijn hoofd op kan laten rusten.
Jezus Christus, eenvoudig, recht door zee, levend in de waarheid van zijn hemelse Vader, altijd bezig voor God en medemens, heeft in deze duistere wereld zelf momenten van intens geluk gehad. Op een dag jubelt Hij het uit bij de gedachte dat zijn Vader de hemelse geheimen aan kleinen en eenvoudigen heeft geopenbaard. En boven op de berg Thabor straalt Hij letterlijk van hemels licht.
Soms zie je op televisie programma's waarin alle verworvenheden van de afgelopen jaren op een rijtje worden gezet. Maar soms hoor je mensen in het programma zelf zich afvragen of wij met dat alles ook gelukkiger zijn geworden!? Hoe komt het toch dat mensen steeds agressiever worden, vaker naar wapens grijpen, zelfs kinderen!?
Wat wij als westerse maatschappij misschien opnieuw moeten leren is dat het geluk van een mens van binnen uit moet en kan komen. Binnen in ons hart woont God. Hoe God is? Kijk naar het Kind in de kribbe. Het heeft een pleegvader, Jozef, en zijn moeder Maria. Het Kind lacht. Het straalt. Het is gelukkig... met geen ander bezit dan een doekje om zich heen. Het geluk komt van binnen uit. Zo klein als het Kindje is, zijn Licht straalt tot bij de herders, ja, tot bij de wijzen uit het Oosten.
De herders namen geschenken mee, eenvoudige geschenken: doekjes, wat eten en drinken. Wie weet wat het nieuwe jaar 2010 of de komende jaren ons zullen brengen? Misschien worden velen van ons of wij allemaal door de steeds maar toenemende werkloosheid verplicht om weer wat eenvoudiger te gaan leven. Of zoiets nu vanzelf gebeurt of dat God het echt bewust laat gebeuren, misschien kunnen wij een dergelijke, mogelijke ontwikkeling aangrijpen om ons geluk weer een beetje meer te zoeken in God, in het welzijn van de medemens en in ons eigen hart. Want hoe mooi en leuk en handig alle technische verworvenheden van onze maatschappij ook zijn - ik geniet er zelf eigenlijk ook volop van - het zijn eigenlijk toch allemaal maar voorbijgaande zaken.
Beste medegelovigen, het Licht van het Kerstkind schijnt over de aarde. Wie ziet het stralen? Zoek niet bij het grote en het machtige, maar kijkt bij het kleine en eenvoudige. Daar is werkelijk geluk te vinden. Daarin ligt de vrede waarnaar onze arme wereld zo verlangt.
Ik wens jullie allen van harte een zalig kerstfeest toe, heel veel geluk en zegen en gezondheid. Maar vooral wens ik jullie toe dat jullie mogen groeien of mogen herontdekken - dat is per persoon verschillend - waar het werkelijke en blijvende geluk te vinden is en waar wij dus onze meeste aandacht naar uit moeten laten gaan: de liefde tot God en de liefde tot de medemens. Dat is ten diepste de blijde boodschap van Jezus Christus: hou van God en hou van mensen! Zalig kerstfeest!