God, die 'menslief' zegt

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Er zijn van die kostbare woorden, die - jammer genoeg - versleten zijn. Dat God van de mensen houdt, is één van die woorden. Dat God Liefde is, is ook één van die woorden. En wat Paulus vandaag schrijft, past ook in die rij: "de goedheid en de menslievendheid van onze God is op aarde verschenen".
En toch is een hele wereld vandaag in feest, ter wille precies van dit éne woord ! Het kan dus niet waar zijn, dat dit goedkoop is.

Het is inderdaad ook niet goedkoop. Gedurende lange eeuwen hebben mensen, met duizenden, op deze uitspraak gewacht. Ook vandaag zijn er mensen, ook duizenden, die dit woord willen horen.
Is God mens-lievend? Is God een vijand van onze vreugde? Is God de mens nabij als hij ziek is? Is God een vreemde als wij, radeloos, op de dool zijnde in deze wereld? Is God kwaad als wij kwaad zijn? Is God ontrouw als wij ontrouw zijn? Is God bij machte mij lief te hebben als ik treur, omdat ik het beminnen niet waard ben? Is God Iemand die ons verlaat, als mensen ons in de steek laten?

Paulus schrijft aan Titus, dat Gods menslievendheid op aarde is verschenen. Zo evident is dat alles niet. Mensen hadden ook kunnen zeggen, dat Gods almacht en Gods alwetendheid op aarde is verschenen. Dat had best gekund.
En waarom zeggen wij, dat dit best had gekund? Gewoon omdat mensen, gelovige mensen, vroeger en nu, dit zo dikwijls hebben geleerd. Omdat er, hier en elders, in onze kerken en ook in andere kerken, zo dikwijls is gezegd, dat God alles ziet en weet, dat Hij een rechter is met het alziende oog.

Daarom is het sensationeel nieuws! Van een God, die onder ons komt wonen, die met onze ogen schreit en met onze mond spreekt, hoeft een mens niet bang te zijn. Voor een God, die met onze voeten op onze harde wegen gaat, die zelfs in ons beddeke ziek is geweest, mag een mens niet langer beven van schrik.

Dat mogen wij, vandaag op Kerstdag, belijden tot onze eigen vreugde, en tot vreugde van velen, die nog steeds leven in de schaduw van de dood. Kerstmis is vertroosting en vreugde. Wij mogen leven in de schaduw van de hoop.

En mogen wij, op deze hoge dag, ook niet eens de vraag stellen of wij wel bemind wíllen worden? Want dan treedt iemand binnen in ons gesloten bestaan. Onze God zal het doen met een al-ziend oog, maar hij zal het allemaal zien door de bril van de liefde. Dat soort brillen verkopen mensen niet. Maar wij wandelen zo graag alléén rond in onze omheinde paradijselijke tuin.

Maar misschien is dit een te serieuze vraag voor deze dag?