# Eerste Kerstdag (2008)

- Auteur: Nies Van Lier
- Datum: 24 december 2008
- Liturgie: Feest · 25 december · Kerstmis · wit
- Bron: https://preken.be/feesten/december/25-kerstmis/eerste-kerstdag-2008/


Beste dorpsgenoten,

Vanaf de tijd dat ik de
openingswoorden uit het evangelie van Johannes, die ik u zo juist heb
voorgelezen, een beetje kon verstaan, heb ik het gevoel gehad dat
daarmee een heel zwaar donker gordijn voor het stalletje van
Bethlehem geschoven werd. Ik kan dat niet ongedaan maken.

En toch is er eeuwenlang, gedacht,
gemediteerd en geschreven juist over die openingswoorden: "In den
beginne was het Woord en het Woord was bij God en het woord was God."

In het beginne was het woord: Dat
volgde op de schepping van hemel en aarde. Op de eerste dag sprak
God: "Er moet licht zijn." Daarna sprak God op de tweede, de
derde, de vierde en de vijfde dag een nieuw woord. Tenslotte op de
zesde dag: "Nu gaan wij de mens maken; als beeld van Ons, op ons
gelijkend."

Als er iets is dat ons aan het eerste
woord van God herinnert, dan is het wel kerstmis met al zijn
lichtjes. Ieder jaar komen er meer bij, alsof die eerste dag nog
steeds niet af is.

Dat licht zette mij aan het denken: Je
ziet het licht maar er valt niets te horen. Toch "spreekt" het
ons aan en zelfs een paar kleine kaarsjes kunnen ons in een
kerststemming brengen. Dat woord van God: je hoort er niets van en
eerlijk gezegd zien we er ook niet veel van. God was al gauw
uitgepraat toen profeten en religieuze en kerkelijke leiders het van
Hem overnamen en ons lieten weten wat God te zeggen had. Tot op de
dag van vandaag.

Als het gaat om een woord, dan komt
het er op aan dat we heel intensief, stil, en geduldig luisteren en
afwachten. "In verwachting zijn", zoals Maria en alles in je hart
bewaren, zoals zij deed, toen haar kind er eenmaal was.

Dat woord van God werkt als de
ingrediënten voor brood of pudding: eerst krijg je alleen maar
klontertjes in je kom. Zonder ervaring ga je denken: "Dat wordt
niets, ik kan beter ophouden." Alleen als je door blijft roeren of
de boel een tijd laat staan, wordt het glad en vloeiend.

We kunnen niet zeggen: "Gods woord
klinkt nog steeds" want het klinkt helemaal niet, evenmin als
licht. We gaan het pas "verstaan" als we er ons voor open
stellen, juist zoals ogen nodig zijn om het effect van licht te
ervaren.

Als we bewust en aandachtig stil
zitten, horen **wij** wel niets, maar het woord van God, het woord
dat God **is**, is wel aan het werk: na een tijd merk je iets van
klontertjes in je kom. Geleidelijk aan voel je dat je "aangesproken"
wordt, als het binnen in je zelf wat minder klonterig wordt en lekker
glad.

Dat effect vind ik heel mooi uitgedrukt
in de woorden van de profeet Micha: "Jahweh heeft u gezegd wat goed
is, mens, en wat Hij van u verlangt: Hij wil niets anders dan dat gij
u houdt aan het recht, dat gij de trouw eerbiedigt, en u tegenover uw
God ootmoedig gedraagt."

En in woorden van onze tijd: "Heer,
bescherm mijn gezin en mijzelf. Vergeef mij mijn zonden en help mij
te waken voor hoogmoed en wanhoop." Woorden van Barack Obama, die
hij op een briefje schreef en tussen de stenen van de Klaagmuur in
Jerusalem stopte voordat hij gekozen was als presidentskandidaat van
de USA. Om te bereiken wat ik hier in woorden probeer weer te
geven, is ontroerend samengevat in een tekst die ik afgelopen zondag
al aangehaald heb: "Dan vouwt ze haar handen, buigt devoot haar
hoofdje en neemt tijd voor zichzelf: ze bidt."

Ik wens u toe dat deze dagen u iets
laten horen dat u juist zoals Maria en dat meisje uit Rotterdam in uw
hart wilt bewaren.

En dat u stil wordt van het woord van
God.

Gelukkige feestdagen en een gezegend
nieuwjaar,

