# Kerstwens (2004)

- Auteur: Richard Schreurs
- Datum: 23 december 2004
- Liturgie: Feest · 24 december · Kerstavond · wit
- Bron: https://preken.be/feesten/december/24-kerstavond/kerstwens-2004/


Feestvierende tijdgenoten.

Kerstmis
is een feest, een feest voor autochtoon en allochtoon, voor jong en
oud, voor gelovige en ongelovige, want Kerstmis is een vredesfeest.
Elke dag opnieuw wordt ons voorgehouden wat er aan oorlog, ruzie en
ellende te melden valt, maar vandaag niet, vandaag kijken we naar het
licht dat telkens weer door het donker heen breekt. Het is wel niet
veel winst: dit jaar 17 miljoen vluchtelingen tegen vorig jaar 18, 15
oorlogsgebieden tegen vorig jaar 17. Vandaag tellen we de miljoenen
kerst- en nieuwjaarskaarten die mensen naar elkaar sturen, misschien
alleen die ene keer per jaar, maar de naam staat nog in het adresboek
en de mens bij die naam is niet weg geschrapt. We komen bij elkaar met
familie en vrienden, thuis, bij een borrel op het werk of zonder dat
zelfs in een kerk. We zien elkaar weinig, maar nu dan toch wel. Het is
druk in het verkeer, want ouders trekken naar kinderen en kinderen naar
ouders. Er wordt gewandeld in de kou en gekust en goede wensen
toegezwaaid. Sommigen hebben in de aanloop naar deze zich extra
ingespannen om verlopen contacten opnieuw aan te halen. Mogen we dan
voor de ene keer tenminste vaststellen dat er in onze buurt meer mensen
wonen die geen ruzie hebben met elkaar dan ruziemakers, dat er veel
meer verdraagzaamheid is naar andersdenkenden en vreemden dan
achterdocht. Op scholen, in bedrijven, in huisgezinnen staat men open
naar mensen met andere ideeën, naar nieuwe dorpsbewoners, wordt
samengewerkt en dat kan alleen als er onderlinge vrede heerst. Er zijn
veel meer landen die een goede manier hebben ontwikkeld om met hun
buurlanden om te gaan, veel meer dan die in onmin met elkaar leven.
Vrede betekent ook : het verleden vergeten. Wie windt zich nog op over
de Romeinen die hier huishielden of de Spaanse of Franse bezetting? Het
heeft soms wel wat tijd gekost, maar uiteindelijk komt het in het
vergeetboek. Als u het niet meer weet is dat niet erg, maar weet u dat
Protestanten en Katholieken in ons land elkaar naar het leven stonden,
Noord en Zuid waren en het over weinig eens. Dat ligt toch achter ons.
Vandaag vieren we vrede, licht breekt door de duisternis uitgerekend in
de donkerste dagen van het jaar.

Het is niet zo toevallig dat we meteen ook de geboorte van het
Christus kind vieren. Die geboorte stond niet in een vredestijd, maar
ieder die weet wat er van dit kind geworden is, die weet ook dat met
dit kind het leven van een vredestichter een begin vond. Hij zou aan
mensen die willen ijveren voor een goddelijke wereld een nieuwe impuls
geven, zo overtuigend en inspirerend dat zijn goddelijke oorsprong werd
herkend. Vrede vieren in een kerk is als het terug gaan staan van een
atleet, om verder te kunnen springen.

Bij een feest hoort muziek, horen liederen en ook samen eten. Zalig
toch om eens even alle ellende te vergeten en stil te staan en dankbaar
te zijn voor zo veel goeds en zo veel vrede. Dat deden die engelen in
de kerstnacht toch ook. Vooruit dan, (laat de bellen maar jingelen) :
Een Zalig Kerstfeest!

