Dienstbaar worden zoals Jezus, dankbaar, bescheiden, belangeloos (2004)

Er zijn vele manieren om elkaar onze liefde te tonen.
Wij zijn heel vindingrijk in de tekens van onze tederheid en solidariteit.
Willen wij "christelijk" liefhebben,
dan zullen die tekens toch vooral gedragen worden
door Jezus' dienstbaar teken van vanavond.

Hebben wij Zijn gebaar van vanavond goed begrepen?

Het leert ons iets over de innerlijke houding bij onze dienstbaarheid.
Jezus begon de voeten van Zijn leerlingen te wassen
"in het bewustzijn dat Zijn Vader
Hem alles in handen had gegeven",
dus vanuit een houding van diepe dankbaarheid tegenover Zijn Vader
voor alles wat Hem gegeven was.
Wie dienstbaar wil zijn in Jezus' naam
zal leven vanuit een dankbaar hart.
Concrete hulp en daadwerkelijke solidariteit moeten zeker
tot echte resultaten leiden.
En toch is Jezus' gebaar
niet op de eerste plaats practisch nuttig
om één of andere onmiddellijke, sociale nood te lenigen.
Willen wij mensen helpen zoals Jezus
- en dat proberen wij op zovele domeinen -
dan kan dat nooit vanuit de wil om iets te presteren,
maar dan kan dat alleen
vanuit een gevoel van fundamentele dankbaarheid
voor de zovele mogelijkheden
die wijzelf reeds van God hebben gekregen.
Wie dienstbaar wil zijn in Jezus' Naam
zal eerst en vooral als dankbare mens in het leven staan.

Vervolgens zegt Jezus' gebaar ons iets
over de manier waarop wij andere helpen.
Jezus knielt voor Zijn leerlingen.
Hij keek nooit op anderen neer.
Alwie Hij ontmoette liet Hij integendeel steeds voelen
dat zij de meerdere waren,
hoe klein, gehandicapt, gekwetst of zwak ook.
Jezus leeft, ook vandaag, onder ons,
in de dienstbaarheid van zovelen
die voor anderen knielen om hen groter te maken.
Dienstbaar zijn in Jezus' naam
is zich bescheiden durven opstellen
en geloven in kleine gebaren van verfrissing en opbeuring.

Tenslotte vraagt Jezus dat wij in onze dienstbaarheid
volledig deelgenoot zouden worden van Hem,
van Zijn doortocht, doorheen het lijden naar het volle leven.
Het vraagt veel moed
om ons elke dag te laten wassen door Zijn liefde,
om ons elk dag opnieuw te laten onderdompelen in Zijn mentaliteit
van zichzelf belangeloos wegschenken en anderen laten voorgaan.
Het vraagt veel moed te durven geloven
dat alleen deze belangeloze dienstbaarheid
ons de weg biedt naar het volle leven.

Er zijn vele manieren
om elkaar onze liefde te tonen.
Wij zijn heel vindingrijk
in de tekens van onze tederheid en solidariteit.
Willen wij christelijk liefhebben,
dan zullen de uitingen van onze liefde
toch vooral gedragen worden
door Jezus' teken van dienstbaarheid van vanavond,
dankbaar, bescheiden en belangeloos.

Totaal in diezelfde lijn
liggen de andere tekenen
waarmee de Heer onder ons aanwezig wil blijven:
gebroken Brood en geschonken wijn.
Geen brood en wijn.
Het teken ligt hem in het breken en het delen van het brood,
in het schenken en het rondreiken van de beker wijn.
Daarin heeft de Heer Zijn zelfgave getoond.
En dat kost moeite, en dat doet pijn..
Wie brood breekt, kan van te voren nooit precies weten
waar de breuklijn in het stuk brood juist komt.
Wie Jezus' brood breekt met anderen
kan van te voren nooit precies weten
wat de Heer daarbij van hem vraagt.

Laten wij rond die tekens op Zijn tafel verder vieren.