de stem van het volk

 

DE STEM VAN HET VOLK

 

De kruitdampen rondom de plaatselijke verkiezingen zijn opgetrokken. De mensen die zich kandidaat hebben gesteld voor de verschillende partijen wachtten in spanning op de uitslag. Maar ook dan merken velen dat een uitverkiezing alleen niet voldoende is. Het volk heeft verder geen inspraak meer  bij het samenstellen van een coalitie. Dat is een aangelegenheid van een kleine groep die aftasten of er een chemie te krijgen is tussen de verschillende programma's en partijen. Uit dit scenario kan van alles uit rollen. Achter de schermen wordt gediscussieerd en geregeld. Uiteindelijk rolt hier en keuze uit. Duidelijk is dat bij alle dingen, waar het volk voor warm loopt, mensen op de achtergrond aan de touwtjes trekken. En een mening over personen of instituten positief of negatief kunnen beïnvloeden. Je bewust zijn van je eigen kwetsbaarheid maakt je weerbaarder. Niet altijd wordt geoordeeld op basis van kwaliteiten, maar ook op uitstraling, smaak en dezelfde gedachtengangen.

 

Zo voelde Jezus zich ook toen Hij de stad Jeruzalem binnen trok. De grote menigte was wild enthousiast. Ze trokken grote bladeren van de palmbomen langs de weg. Ze spreidden op de weg hun mantels uit opdat Jezus, gezeten op het paard van de armen, een ezel, daar over heen kon gaan. Luidkeels riepen ze: Hosanna de Zoon van David, onze nieuwe koning. Maar achter deze bejubeling waren reeds stemmingmakers bezig om Jezus verdacht te maken. Ze wisten het klaar te spelen om binnen drie dagen een totale omslag te bewerken. Er kwamen allerlei belastende feiten naar voren. Hij beschouwt zich als Zoon van God en dat is godslastering. Hij wil een opstand tegen de Romeinen en dat is verraad. Hij spreekt wel mooi over vrede, maar brengt onrust en verdeeldheid over het volk. Daarom was er in Jezus bij zijn binnentrekken in Jeruzalem een bedrukt gevoel aanwezig. Hij had al eerder tegen zijn leerlingen gezegd dat Hij naar Jeruzalem moest gaan om daar te lijden en te sterven. Heel herkenbaar voor mensen die in het openbare leven alles op alles gezet hebben om ten dienste van het volk te staan en uiteindelijk moeten vertrekken. Wat objectief heel klein is en onbeduidend, blijkt toch de grote steen des aanstoots te worden waardoor al het andere vergeten wordt. Oneigenlijke argumenten worden gebruikt omdat de betreffende persoon moet hangen. Toch is het wonderlijke bij Jezus dat Hij de weg van de ondergang niet als zinloos ervaart. Zelfs het kwade krijgt bij Hem een positieve duiding. Uiteindelijk zal niet de dood het laatste woord hebben, maar het leven. Met die instelling omarmde Jezus zijn lijdensweg. Intuïtief voelde hij aan dat wie niet in Hem geloofde uiteindelijk zijn eigen ondergang zou bewerken.

 

Zelf ervaar ik de Goede Week als een viering, waarin de meest prangende vragen van ons leven aan bod komen. Maar hiervoor is het wel nodig dat je niet wegvlucht voor datgene wat het leven ons aan pijn en vreugde biedt. Juist in het lijden en tegenslag klinkt vertrouwelijk het woord in ons binnenste dat ieder van ons zich mag beschouwen als kind van God. En dat ook God ons niet in de steek laat. Er zijn al zo veel momenten in ons leven geweest, waarin wij geconfronteerd werden met de kwetsbaarheid van ons eigen plan en van instituties waarbinnen wij leven, dat er ook nu geloof in de toekomst is. Ook al lijkt het soms alsof er niets goeds meer te melden valt en mensen of instituten worden afgerekend op datgene wat niet goed was, toch zei de apostel Paulus: ook al gaan wij ten onder aan de uitwendige mens, ons leven vernieuwt zich van dag tot dag". Zo overkwam het een priester dat iemand zich bij hem meldde met de mededeling: ik wil mij laten uitschrijven uit de Kerk. Ik ben het met veel dingen niet eens. Waarop die priester zei: ook ik ben het met veel dingen niet eens. Als ik nu ook eens hetzelfde zou doen. Hoe zou je dat vinden.  Prompt kreeg hij als antwoord: dat kunt u niet doen, u moet blijven. Bij zo'n voorval besef je dat van priesters iets heel bijzonders gevraagd wordt. Trouw tot het uiterste. Juist daardoor komt het dragen van het kruis in een heel ander perspectief te staan. Trouw aan en liefde voor Jezus geven een grote diepte aan de vieringen in de Goede Week. Viert u met ons mee. U zult er zeker geen spijt van krijgen.