Palmzondag C

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Vandaag op Palmzondag zou je eigenlijk één groep mensen in het zonnetje moeten zetten. Ik bedoel: we hebben Vaderdag, Moederdag, dierendag, secretaressedag. Palmzondag hoort voor mijn gevoel onlosmakelijk bij de mensen die durven leven met idealen. Mensen die alles over hebben voor hun ideaal. Stel je eens even voor dat die er niet meer waren. Maar gelukkig, ze zijn er in groten getale. Mensen, boordevol plannen. Ze willen bevrijden, verlossen. Ze werken keihard in hun strijd, tegen ziekte, tegen honger, armoede, lijden. Er zijn er zelfs die vechten tegen de dood. En soms heb ik zomaar het gevoel dat ze te weinig aandacht krijgen. Het nieuws gaat altijd over rotdingen die gebeuren, nooit over hen. Als er een dag is die bij hen past is het Palmzondag, de dag van het applaus, hosanna! voor al die naamloze zwoegers. Je treft ze in alle lagen van de bevolking. Die bouwvakker, die in zijn buurt altijd wel wil helpen met klussen. En als je hem echt kwaad wilt zien moet je vragen wat het kost. Die jongelui die wekenlang zwoegen voor het goede doel: bedevaarten naar Lourdes en ze betalen hun eigen reis; zonnebloemvakanties voor gehandicapten; hulpdiensten van vrijwilligers; unies van vrouwelijke vrijwilligers, je hoeft maar te bellen en ze zijn er. En al die mensen die in de politiek, vaak tot op hoge leeftijd, proberen hun idealen trouw te blijven, tegen alle verloedering in.

Ja, gelukkig zijn ze er nog. En wie weet: misschien hoort u er soms zelf een beetje bij. Het is goed om af en toe te applaudisseren voor al het goede dat in ons midden gebeurt. Want ze worden zo vaak voor dwazen versleten, door al die mensen die het niet voor mogelijk houden.

‘Waar doen ze het voor?', zeggen ze. ‘Wat haalt het uit?', zeggen ze. Ik denk aan die ene dwaas, 33 jaar jong. Hij wilde de hele wereld verlossen. En op een ezel komt Hij de stad in rijden. Te gek om los te lopen. Maar Hij krijgt applaus, uitbundig, zwierig. Dat heb je nodig op z'n tijd.

Maar daarna is het verhaal niet uit. Zodra het applaus verstomd is komt er een schaduw en het leven gaat door. Na de palmtakken komt er nog een hele Goede Week. Laten we die ene mens eens volgen. Zijn aanvankelijke fans komen terug en sommigen hebben stenen in de hand. Ze slingeren Hem van alles naar het hoofd. Dat moeten we elkaar eerlijkheidshalve zeggen: als je verlosser wilt zijn, kijk dan uit als je aanhangers gaan klappen. Want er volgt nog een hele week. En je kunt geen dag overslaan. Dat zou je de moed kunnen ontnemen.

Het klinkt nogal dreigend. Het verhaal van deze week gaat over kruis en dood. Maar we weten, ook vandaag al, dat er na die hele week weer een zondag komt, na een paasnacht. Eerst fluisteren mensen in het donker, dat lijden niet het laatste is. Als je dat zou kunnen geloven; dat na al je inspanningen, na je lijden, na je zorgen een nieuwe morgen komt.

Dat kan je helpen op je verlossingstocht. Na applaus toch door te gaan; zonder je te bekommeren om de gevolgen. Rustig zeggen: dit is mijn lichaam: ik geef mijn leven waar het nodig is. Rustig zeggen: desnoods je vijanden lief hebben; en je linkerwang.

En Hij deed het nog ook. Misschien moet je wel sterven als je zo wilt leven. Misschien moet je wel sterven om licht te geven in een donkere nacht. Misschien moet de graankorrel eerst dood om leven te geven, geloof het maar.

Dus pas op, als je verlosser wilt zijn. Pas op als je fans gaan klappen; als ze je op handen dragen; als ze zich apostelen gaan noemen en je woorden opschrijven. Kijk dan uit voor de hele komende week, want iedere dag hoort erbij: de vrijdag én en de zondag; de nacht, maar ook de nieuwe dag; de dood, maar ook verrijzenis. Een goede week gewenst.