De Heer heeft het nodig!

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Takken van bomen en struiken snijden, optocht houden, waarom zouden we dat doen? Het is een meegaan met de Heer, als Hij zijn lijden tegemoet gaat. Het is intreden in zijn levensverhaal, opdat wij ons eigen levensverhaal, en soms ook lijdensverhaal, beter verstaan. Niemand kan om het lijden en dood heen. Als we er zelf niets mee te maken hebben, dan horen we er wel van in onze naaste omgeving, bij onze families, de mensen die wij kennen. Of verderop in de grote wereld, waar de problemen de pan uitrijzen.
Jezus is zijn lijden moedig tegemoet gegaan. Hij draaide er niet omheen. Hij sprak er openlijk over. Hij liet het aan zijn hart komen. Hij heeft het er moeilijk mee gehad, maar Hij ging.
Als een pelgrim trok Hij met zijn vrienden over de door de Romeinen aangelegde heerbaan van Jericho naar Jeruzalem. Op de Olijfberg aangekomen lag daar de heilige stad, in die tijd voor elke gelovige jood het 'hart van de wereld'. De stad met de tempel, de stad die Gods aanwezigheid op deze moeilijke aarde probeerde hoog te houden.
Jezus stuurt zijn leerlingen erop uit, om een ezel te zoeken. Niet een paard, een koninklijk rijdier, maar de ezel, het lastdier van de armen. 'Gaan jullie die ezel zoeken', zegt Hij tegen zijn vrienden, 'en zeg erbij: de Heer heeft het nodig.' Sta een ogenblik stil bij die woorden: 'De Heer heeft het nodig!' Misschien komen we zo dichter bij het échte levensverhaal van Jezus, en daardoor ook bij het onze. Wat heeft een mens nodig in zijn omstandigheden? Troost, nieuwe durf om ertegenaan te gaan. Wat hij voor zich ziet is schitterend van buiten, maar het nodigt niet uit. De spanningen tussen Hem en de joodse leiders zijn hoog opgelopen. Dat geeft grote kans op een uitbarsting van geweld. Het wordt een crisis met een bloedige afloop. Kajafas, de hogepriester van dat jaar, heeft profetisch gezegd: 'Er kan beter één mens sterven dan dat een heel volk te gronde gaat. De Heer heeft troost nodig, ondersteuning, nabijheid van een paar getrouwen. Maar degenen die met Hem meegaan, worden weggehoond als ze met Hem naar Jeruzalem trekken. De overheden vragen zelfs aan Jezus, dat Hij hen zal verbieden te juichen en met takken te zwaaien. Waarop Jezus antwoordt: 'Als deze gewone mensen, deze kinderen moe-ten zwijgen, dan zullen de straatstenen gaan spreken!'
Over vijf dagen zullen de straatstenen gaan spreken. Dan zal Hij er over gaan met zijn kruis. Als de straatstenen eens konden spreken. Van het geweld, van de terreur, van de bloedige onderdrukking, die mensen elkaar aandoen. Tot op de dag van vandaag.

De Heer heeft het nodig, om getroost en gezien te worden. Ook in onze dagen. Door wie wordt Hij dan gezien en getroost? Door de leerlingen, die met Hem meegaan. Het zijn maar kleine mensen, kinderen, eenvoudigen van hart. Maar ze geloven in Hem, vertrouwen in Hem op een andere toekomst dan voor de hand ligt. De Heer heeft het nodig, om zich wat veilig te voelen bij medestanders, in de hoop dat zij straks met Hem het lijden durven aankijken. Want dat hebben ze in de jaren van samenzijn van Hem kunnen Ieren: de vaste overtuiging dat God toch draagt, dat er uitkomst mogelijk is.
Jezus heeft in zijn leven gevochten tegen het lijden, de armoede, de ziekte, de onderdrukking, de zondige manier waarop mensen met elkaar omgaan, de dood. Hij is op alle mogelijke manieren daar tegen opgetreden. Hij wilde de zonde die mensen elkaar aandoen, vernietigen. Dat hebben zijn vrienden van Hem geleerd. Nu gaat Hij er zelf onderdoor. Nu is Hij het die troost nodig heeft, bemoediging van mensen die met Hem meegaan. Die zingen tegen de dood, die -bijna tegen beter weten in - er vast van overtuigd zijn dat God uitkomst zal bieden.