Jubel en rouw liggen dicht bij elkaar

Palmzondag Cyclus C 2013 Filippenzen 2, 6-11 Lucas 22, 14-23.56 Jubel en rouw liggen dicht bij elkaar Beste vrienden, Toen Jezus, gezeten op een ezelsveulen en omringd door een jubelende mensenmenigte, de stad Jeruzalem binnentrok, heeft buiten Hij zelf waarschijnlijk niemand geweten of vermoed, dat Hij maar enkele dagen later, door diezelfde mensen, ter dood veroordeeld en gekruisigd zou worden. Hoe snel kan de publieke mening toch veranderen! Het zou dan ook van oppervlakkigheid getuigen, als we onze medemensen alleen maar op basis van hun succes zouden beoordelen. Want succes kan zeer vlug omslaan in mislukking, en omgekeerd. In het rijk Gods gelden er heel andere wetten. Niet het luidruchtige, opvallende en het massaal begeesterende komt van God, maar het is het stille werken van de Heilige Geest in de harten van de mensen dat de wereld verandert en dat het rijk Gods in ons binnenste doet ontluiken. We mogen ons in ons oordeel dus niet te zeer door uiterlijkheden laten beïnvloeden. Jezus heeft wel toegelaten dat de mensen Hem bij zijn intocht in Jeruzalem als een koning begroetten, maar zelf gaf Hij helemaal niets om die huldiging. Innerlijk bleef Hij volkomen vrij en onafhankelijk, volledig bereid om de consequenties van zijn roeping te dragen en zijn leven te geven voor ons allen. Daarom moeten we er ons ook niet over verwonderen dat we daarnet het lijdensverhaal hebben gehoord. De triomf van Palmzondag kwam voor Jezus te vroeg en was voor Hem ook helemaal niet relevant. Hij wist dat juist die triomfale intocht de aandacht van het Sanhedrin extra op hem zou vestigen en zijn gevangenname en dood alleen maar zou bespoedigen. Maar Hij wist ook dat het noodzakelijk was dat Hij dat lijden en de dood aan het kruis voor ons allemaal op zich zou nemen. Pas na zijn dood, na drie dagen in het graf te hebben gelegen, kon Hij verrijzen en uiteindelijk ook echt triomferen. Ook in ons eigen leven zullen we dergelijke ervaringen opdoen. We krijgen waardering en welwillendheid van de mensen, en dat is ook goed, voor zover het ons niet afleidt van de echt belangrijke dingen in ons leven en van ons zoeken naar wat God voor ons wil. En bij dat vervullen van de wil van God kan het ook gebeuren dat wij, net zoals Jezus, ook vervolging, smaad en hoon te verwerken krijgen. Onze christelijk broeders in Syrië en Egypte, in Mali en midden Afrika, in India en Pakistan, ondervinden dat reeds dagelijks aan den lijve. Wij, hier in West Europa hebben als kruis op dit ogenblik gelukkig nog maar alleen te maken met cynische opmerkingen, met hoon en spot. Ook dat doet pijn, en voor velen onder ons ook dat een kruis dat we moeten dragen en dat ons met het kruis van Jezus verbindt. En alleen als we door het Kruis met Jezus verbonden zijn, kunnen we ook in de verrijzenis en in het eeuwige leven met Hem verbonden zijn. Amen.