3e zondag in de vasten C - 2007

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 131 niet laden
Zusters en broeders,

Dit ene is voor iedereen gelijk:
Allemaal worden wij met lijden, met pijn geconfronteerd.
Niet iedereen in dezelfde mate. Het kruis van de een is niet het kruis van de ander. Maar kruisen zijn er. Voor iedereen.
Ook dit is voor iedereen gelijk:
Allemaal hebben wij ons in onze donkerste momenten de vraag gesteld:
“waar heb ik dat verdiend. Wat heb ik misdaan dat ik nu zo word gestraft…”
Het zit (onuitroeibaar lijkt wel), in ons mens zijn, ook in ons geloven ingebakken:
het beeld van een strenge, straffende God.
En hoe er ook gepoogd wordt dat beeld bij te stellen, het lukt niet.
De kwade almacht raakt uit ons denken niet gewist.
Dat heeft allicht veel te maken met onze opvatting over macht in het algemeen.
We spreken wel over liefde en barmhartigheid, maar we meten de liefde zo weinig macht toe.
Macht rijmt veleer op geweld, in al zijn vormen, lichamelijk en bruut, of subtiel en haast verborgen.
Macht rijmt op terreur. Lees de kranten er maar op na, kijk naar TV vanavond. Geen woord over de kracht van geweldloosheid.
Geen woord over vergeving, geen woord over liefde…
Gruwel des te meer. Want we willen sterk zijn.
We willen overleven en dus overwinnen en worden wijsgemaakt dat alleen de sterksten het halen.
Dat is zo op het toneel van de wereldpolitiek, maar dat is ook in eigen leven zo.
Het is veel eenvoudiger koppig te zwijgen en vast te houden aan eigen gelijk, dan de hand te reiken en over alle menselijke verschillen heen te kijken naar het goede dat leeft in elke mens.
Hier en daar is er een uitzondering.
Hier en daar is er een mens die meer is dan alleen maar ‘goed’: een mens die er in slaagt de kring van geweld te doorbreken en zo de wereld mooier te kleuren.
Ze zijn bijzonder zulke mensen en ze bestaan… We mogen blij zijn als wij ze in onze kringen ontmoeten.
Misschien bent U wel een van hen…
Heel zeker kunnen wij het allemaal worden…
We moeten er geen wonderen voor doen, geen bergen voor verzetten. Luisteren naar het evangelie is een begin, en ons hart openstellen voor de aanwezigheid van God in ons leven hoort bij dat begin…
Is het niet de diepe betekenis van het woord bekering?
Is het niet het diepe doel van deze veertigdagentijd?
Dat wij mensen worden die ondanks alles, leven vanuit de liefde, zoals God die toont.

Neen,
Het zal de kruisen uit ons leven niet wegnemen, het verdriet niet teniet doen…
Maar het zal ons leren, het zal ons tonen dat wij onze kruisweg niet alleen moeten gaan.
Want omwille van de liefde zijn er mensen die meegaan.
Die mee helpen dragen, dat kruis, die het torsen zonder morren; zonder ooit iets terug te willen krijgen, behalve misschien wat liefde en dan nog…

Liefde is er niet om te krijgen, hoeveel deugd het ook doet.
Liefde is er om te geven. Zoveel we kunnen, elke dag opnieuw.
Zoals God, die liefde is, ons liefde geeft, zoveel hij kan, mateloos…
Elke dag opnieuw.
Aan ons nu om dat, het evangelie getrouw, te geloven…