# 2e zondag in de veertigdagentijd

- Auteur: H. J. van Ogtrop
- Datum: 7 maart 2004
- Liturgie: C-cyclus · Vasten · 2e zondag van de Vasten · paars
- Bron: https://preken.be/c/vasten/2/2e-zondag-in-de-veertigdagentijd/


Bij het tweede Vaticaanse concilie\
werd een nieuwe benaming voor het begrip 'kerk' gebruikt:\
'de kerk, Gods volk onderweg.'

Een titel die de moderne mens aanspreekt\
vandaar dan ook dat wij hier in onze parochie\
met zoveel graagte en hartstocht \
het lied zingen:\
'God roept een mens op weg te gaan... zijn leven is een reis'.

Waarom spreekt dat lied mij en vele anderen aan? \
Het zit hem niet alleen in die krachtige Engelse melodie \
maar ook, ja vooral in de tekst.

Het idee van die reis. \
Daarin herkennen wij ons als 21e eeuwse gelovigen. \
We voelen dat beeld mee: het leven is een reis.

We zijn op weg naar een stad van licht, \
naar een nieuw toekomst.. naar Sjaloom, \
naar vrede naar goedheid.

De conciliaire term van 'Gods volk onderweg' \
blijkt geheel in de stijl van het evangelie te zijn ! \
Met name in de stijl van het evangelie van Lucas.

Het evangelie van Lucas, waaruit we dit hele jaar lezen, \
is bij uitstek een reisverhaal. \
Lucas beschrijft het hele leven van Jezus als een lange tocht.

Al heel vroeg in zijn evangelie staat vermeld \
dat Jezus vastberaden begint aan zijn: 'opgang naar Jeruzalem'.

Het levensverhaal van Jezus is een reisverhaal. \
Dat geldt niet alleen voor Jezus zelf. \
De anderen zijn ook steeds op weg.

Maria haast zich naar Elisabeth, \
de herders haasten zich naar Bethlehem, \
Maria en Jozef gaan met Jezus op naar Jeruzalem. \
Zelfs na Jezus' verrijzenis houdt Lucas aan dat motief vast. \
Jezus loopt met twee van zijn volgelingen mee, \
en aan het einde van zijn reisverhaal \
worden de leerlingen er op uit gestuurd met de belofte \
dat Jezus 'voor hen uit zal gaan in Galilea'.

Lucas zelf reisde er ook lustig op los, naar de uiteinde der aarde, met Paulus mee: \
hij reisde naar Judea en Samaria, naar Damascus, Fenicië, Cyprus en de Romeinse provincies van Cilicië, Galatië, Azië, Achaje, Macedonië en uiteindelijk Rome zelf, 'het einde -en tegelijk het nieuwe middelpunt- der aarde'.\
Het leven is een reis. En op die reis proberen Jezus' leerlingen hun meester \
-soms met de grootste moeite- te volgen.

II. Het evangelie van vandaag gaat op het eerste gehoor \
-over een rustig moment : Jezus met Mozes en Elia en zijn leerlingen op de berg-\
maar dat is toch niet helemaal waar:

ook op de berg Tabor gaat het over de tocht \
beneden door het dal.

Op de berg heeft Jezus \
Petrus, Johannes en Jakobus in zijn nabijheid. \
En daar doet Jezus iets \
wat geen van de andere evangelisten vermeldt: \
Jezus begint te bidden.

Hij kan Zijn tocht niet volbrengen \
zonder de steun van Zijn Vader, de grote reisgenoot onderweg. \
Na dat bidden verschijnen hem Mozes en Elia.

Mannen die van wanten weten. \
Mensen die geleefd hebben uit de kracht van de God van Israël \
die met mensen meegaat.

- De God die ooit al met Abraham meeging, de God die -zoals wij vandaag hoorden- als een laaiend vuur tussen de stukken vlees op de offerstenen voorbijging.

- De God die het gelaat van Mozes deed stralen zodat de mensen hem niet durfden aan te zien voordat hij voorganger mocht zijn van God volk

- de God die als een laaiend vuur Elia hielp toen hij op de berg Karmel zijn naam in ere hiel en het volk daarna weer de goede kant op gidste.

\
Als enige evangelist vertelt Lucas ook \
waarover de drie daar op de berg spraken.. \
nl. over 'Jezus' heengaan \
dat Hij in Jeruzalem zal voltrekken.

Letterlijk staat er 'Jezus' uittocht in Jeruzalem, \
Jezus' Exodus. \
Zijn uittocht die Hij zal voltrekken \
uit het oude land naar een nieuwe wereld.

Een uittocht van een zieke naar een gezonde wereld, \
vanuit het donker naar het licht.

De leerlingen worden uitgenodigd \
die Uittocht mee te maken.

En om ze de kracht te geven te volharden \
wordt hun hier al een glimp gegund \
van het licht van de Paasmorgen \
dat uiteindelijk zal stralen in ons midden. -----------

III. 'Heer geef ons moed om door te gaan, langs de weg door de woestijn' \
besluit het eerder genoemde lied. \
'En laat uw Zoon een laaiend vuur, de nieuwe Mozes zijn'.

Dat is Jezus in het evangelie van vandaag: een laaiend vuur!

Jezus zelf straalt iets af van die heerlijkheid van God \
als Hij daar is halverwege zijn opgang naar Jeruzalem \
in een kleine rustpauze op de berg.

Dat is het moment dat de brave Petrus, \
-laten we hem toch nooit te hard vallen en te hevig bekritiseren \
hij is toch zo herkenbaar!- wil vasthouden:

een fijne religieuze ervaring, \
een heerlijk vroom moment in de kathedraal.

Maar dat zal hun niet gegeven zijn: \
ze zullen weer het dal in moeten beneden... \
Jezus achterna op weg naar Jeruzalem.

\
Jezus zal zijn uittocht moeten volbrengen \
en de leerlingen zullen hem moeten volgen.. \
het donker in van de nacht.

Maar de stem uit de hemel had hen bemoedigd: \
'ga verder, volg je meester maar, luister naar Hem.'

Ga maar verder.. wordt ook tot ons gezegd.

Reis verder, loop door. \
Nooit zal het donker voor jou te donker zijn \
als je wilt gaan in het gevolg van Hem.

Het is te vergelijken met het doorgaan van een tunnel. \
Niemand waagt zich het donker in van een tunnel \
zonder te weten dat je uiteindelijk op weg bent \
naar het nieuwe licht \
dat je aan de overkant tegemoet zal stralen.

IV. Een Afrikaanse missionaris uit Zuid Afrika\
beschrijft hoe de straatjongens in Johannesburg vertelden \
hoe ze dagen lang, soms weken lang gelopen hadden \
op weg naar de lichten van de stad.

De eerste dagen als het licht nog ver was \
bemoedigden zij elkaar door verhalen over dat licht in de stad.

Tot ze op een goede dag de verhalen over dat licht \
niet meer nodig hadden omdat ze aan de horizon \
een licht zagen \
dat niet langer kwam van de maan of van de sterren \
maar dat het donkere oranje-achtige licht was, \
dat als een halve ballon over iedere stad van de wereld hangt. \
Dat was het licht dat hen aantrok.

Het licht van de nieuwe wereld. \
Een licht waarheen ook nu nog miljoenen vluchtelingen \
die hun heil zoeken in de grote wereldsteden op weg zijn.

Volgens Lucas zijn we allemaal op weg \
naar een nog beter licht. \
Een licht dat ons aantrekt.

Het grote licht van Gods definitieve aanwezigheid in ons midden. \
Het licht van deze ene mens die in glans verscheen op de Tabor \
bereidt ons daar op voor. \
Hij is in glans verschenen....\
daarna is Hij zijn weg gegaan.

SLOT:\
Hoe zwaar was de tocht, hoe bitter zijn lijden, \
hoe bitter de pijn die Hij in Jeruzalem moest verdragen \
maar deze Exodus, \
Zijn Exodus was de bevrijdings-reis bij uitstek, \
de weg naar Pasen.

'Aan haat en hoon onttogen, zal Hij onze glorie zijn' \
zullen wij aan het einde van deze viering zingen.

Dat kan pas als wij eerst hebben willen horen \
naar zijn stem en ons op onze levensweg \
hebben laten bijlichten door zijn woord. \
Dan pas zullen wij Zijn licht in de paasnacht \
aan elkaar kunnen doorgeven.

-- Als wij Hem durven volgen \
zal het donker ons niet kunnen deren. \
Hij is het ware licht dat iedere mens verlichten wil \
die komt in deze wereld.

En als besluit van deze viering zullen wij Hem \
met de woorden van Gabriël Smit dankbaar toezingen:\
'Geen ondergang kan dreigen, \
of heerlijk rijst Uw beeld, \
en doet ons mee ontstijgen in de glans die alles heelt.' \
AMEN.

