# Paaswake 2007. Toch geloven

- Auteur: H. J. van Ogtrop
- Datum: 7 april 2007
- Liturgie: C-cyclus · Paastijd · Paaswake · wit
- Bron: https://preken.be/c/paastijd/paaswake/paaswake-2007-toch-geloven/


‘Ze geloofden het niet'\
dat was de eerste reactie van de leerlingen\
op de paasboodschap van de vrouwen.\
Begrijpelijk. Ook voor ons.\
Pasen vieren is een hele opgave. \
Pasen is immers het feest van de hoop\
van de overwinning op het geweld\
en van de doorbraak van de liefde.\
Ziet u er veel van? Ik niet.\
Ik zie een raket inslaan in een gerechtsgebouw,\
ik zie mensen met lijken slepen in Irak,\
anderen gooien met stenen en roepen GOD IS GROOT. \
k heb zoiets eerder gezien... neen niet in mijn levenstijd. \
Het doet mij denken aan de oude dagen van het christendom\
toen in de tijden van de kruistochten\
vrome christenridders\
onschuldige moslims (ja zo was het toen) afslachtten \
en door het bloed waadden\
en riepen: Dieu le vult.... GOD WIL DIT.\
En ik denk aan de officieren van de SS in Auschwitz\
die op de koppels van hun riemen hadden staan: Gott mit uns.\
Het is allemaal heel primitief.\
Mensen die andere mensen kapot maken\
en denken dat God dat fijn vindt.

Het Bijbelse Egypte (wel te onderscheiden\
van dat mooie land aan de Middellandse zee)\
is het land van de ellende,\
van de dictatuur, van de ongelijke verdeling van de rijkdommen,\
van het terrorisme. Dat Egypte is dichtbij, tot onze grote ergernis.\
Pasen is het feest van de bevrijding uit die ellende.\
Het verhaal begint bij Mozes\
die moest meemaken hoe één van de opzichters \
in dienst van de Farao,\
die zichzelf als God beschouwde,\
een joodse slaaf bruut neerslaat. \
Hij komt voor de weerloze op en moet vluchten\
naar de woestijn. Daar vindt hij rust, trouwt, krijgt een kind \
en past op de schapen van de kudde van schoonpapa. \
Maar het is geen echte rust. Dit kan niet zo blijven \
en Mozes krijgt dan ook op een schijnbare rustig middaguur, \
terwijl de zon brandend aan de hemel staat \
een visioen van een braambos dat in brand staat\
maar niet verteert.

Het beeld van de nietige braamstruik die niet verbrandt \
wordt door de joodse lezers vaak gezien \
als het beeld van het lijden van de nietigen, de kleinen. \
Ze lijken verbrand en vernietigd te worden \
maar ze komen er toch doorheen.

Net zoals de braamstruik \
de vurige dodelijke vlammen moet trotseren en ook trotseert \
zo is het slavenvolk van God met Pasen\
door alle beproevingen heen gekomen\
want God was solidair met de kleinen\
en niet met de namaak-God farao.\
Dat wordt bij het joodse Pasen gevierd.\
\
Gisterenavond hoorde wij dat verhaal:\
'Toen Jezus de zure wijn genomen had riep Hij: \
het is volbracht, \
en met gebogen hoofd gaf Hij de Geest.'\
Dat lijkt het verhaal van een mislukking:\
het is over en uit.\
Daarom waren wij even stil gisterenavond\
en ook vandaag.\
Daarom kwamen wij huiverend binnen hier\
vanavond in het donker.

Toch zette het verhaal van gisterenavond\
ons al op een spoor.\
De evangelist Johannes\
liet zijn lijdensverhaal dat wij gisteren lazen, rijmen \
op het uittochtsverhaal uit Egypte: \
'ze braken Hem de benen niet.'\
Net als toen in Egypte\
vlak voor de uittocht: ze aten het paaslam\
waarvan de benen niet gebroken waren.

Het slot van Johannes ‘zijn lijdensverhaal van gisterenavond\
bracht ons zelfs de herinnering terug\
aan het paradijs... \
er wordt gesproken over een prachtige tuin\
waarin de dode Jezus wordt neergelegd.\
Een prachtige tuin net als de hof van Eden\
we wachten af.

Treurende vrouwen met kostbare kruiden in de hand\
gaan de dag na de sabbat die paradijselijke tuin in\
en ze merken vreemde dingen.\
Twee mannen, twee engelen staan daar\
en zeggen: Hij is niet hier, waarom zoek jij de levende bij de doden.\
In diezelfde paradijselijke tuin zal een vrouw,\
Maria Magdalena, Hem ontmoeten\
denkende dat Hij de tuinman is, wat Hij ook is...\
Hij, de nieuwe Adam, Heer van de tuin,\
Koning van de nieuwe aarde.

Die nieuwe koning wil ons inspireren.\
Er is behoefte aan nieuw elan.

We hoorden gisterenavond ook:\
‘Het is volbracht en Hij gaf de geest.

Hij gaf de geest... Hij gaf die door aan ons:\
nu jullie, het kan, het moet.

Er eindigde niets op die goede vrijdag:\
er was juist een nieuw begin rond deze rechtvaardige.\
Er komt perspectief in ons bestaan!

In zijn naam zullen wij vanavond het brood weer breken\
we zullen hem weer horen zeggen: dit is mijn bloed,\
mijn leven, ik geef ik het voor jullie.

God heeft ons, in Jezus laten zien, \
hoe Hij ons nabij is.

Die nabijheid hebben we als parochie extra nodig dit jaar:\
er zijn veel zieken, ernstige zieken\
maar met de mensen die om hen heen staan\
gaan ze er tegenaan.

Is het mogelijk om ook in deze moeilijke dagen,\
in deze tijd waarin we de laagheid en gemeenheid\
van de mens zien groeien\
ook tegelijkertijd de sporen van God te zien, \
de langzaam groeiende openbaring van zijn schoonheid?

Omwille van God, die steeds in onze geschiedenis doordrong\
moeten wij er toch aan geloven\
dat onze dode beenderen weer levend kunnen worden;\
en dat er hoop is in deze gebroken wereld.\
Pasen is voor mij niet opgewekt Alleluia roepen\
maar geloven ondanks alles\
dat de liefde het zal winnen van de haat,\
dat de mens in staat is tot het goede, \
dat hij de gave heeft om lief te hebben, \
en dat de mens - wat hij ook mag doen -\
de Geest van God nooit uit zijn ziel kan wegrukken.

Ook in onze dagen\
heeft het oude visioen van het brandende braambos\
dat niet door het vuur verteerd wordt iets te zeggen.\
De mens die zich ergert aan het onrecht \
en die opkomt voor het recht is iemand \
mag weten dat God aan zijn kant staat.\
Hij is niet alleen.

Het teken van 'Mijn aanwezigheid,' zei God ooit tot Mozes is dit:\
als jij je opdracht serieus neemt, zal het lukken.'

‘Ik heb voor jullie gebeden' heeft Jezus gezegd \
aan tafel met zijn vrienden bij het laatste avondmaal;\
‘ik heb voor jullie gebeden, dat jullie geloof niet bezwijkt.'\
Dat bleek niet meteen te helpen\
de meesten waren bang toen Jezus werd opgepakt\
en lieten hem in de steek.

Een joodse man die toevallig van het veld kwam\
toen Jezus zijn kruis de berg opdroeg,\
zijn naam wordt altijd met ere genoemd, \
Simon van Cyrene hielp hem namens ons,\
vrouwen troosten hem,\
zijn moeder bemoedigde hem onderweg.

Wij worden uitgenodigd zelf zo ook te zijn\
en de mensen die lijden, waar ook ter wereld\
tot steun te zijn.

Als wij ons afvragen wie die God nu wel is\
en of Hij nog wel in onze nabijheid is in deze dagen\
mogen wij zijn naam goed in onze oren knopen\
‘IK ZAL ER ZIJN.'

Dat er hoop is voor deze kwetsbare wereld,\
dat wij mensen geliefd zijn zoals wij zijn\
en dat God ons redden zal uit de wurggreep van de dood.\
Moeilijk te geloven allemaal.\
Maar de vrouwen geven bij het lege graf van Jezus\
ons deze nacht de boodschap door:\
‘Hij gaat jullie voor ,

Hij gaat met je mee in Galilea\
of waar jij ook je levensreis zult moeten gaan. \
Zalig Pasen voor jouzelf en voor alle mensen\
van wie je houdt.

