# 3e zondag van Pasen – jaar C

- Auteur: Bie Boon
- Datum: 15 april 2010
- Liturgie: C-cyclus · Paastijd · 3e zondag van Pasen · wit
- Bron: https://preken.be/c/paastijd/3/3e-zondag-van-pasen-jaar-c-2010-bie-boon/


Met vriendelijke groeten,

Bie Boon    Meise

DERDE ZONDAG VAN PASEN

Vandaag zou ik met jullie eens even de vraag willen stellen, wat ons nu
eigenlijk tot christenen maakt. Waar komt het in ons geloof in feite op aan?
Wat maakt ons tot echte christenen.
Volgens de statistieken is een grote meerderheid van de inwoners van ons
land katholiek. Heel eenvoudig omdat ze gedoopt zijn en op bepaalde momenten
van het leven naar de kerk komen, voor de Eerste communie, het Vormsel, op
de grote feestdagen. Omdat ze kerkelijk trouwen en vanuit de kerk ten grave
worden gedragen.
Er zijn er ook heel wat die, méér dan voorheen, zeer geëngageerd leven.
Mensen die uitdrukkelijk uitkomen voor hun geloof en die een zeer sterke
inzet hebben in bewegingen. Ze nemen actief deel aan het parochiaal leven of
streven er ernstig naar goed en dienstbaar te zijn voor aan de medemensen.
Ook als je dat allemaal doet, kan men zich toch de vraag stellen of men dan
echt christen is. Ik heb zo de indruk dat het evangelie van vandaag ons
serieus confronteert met de eigenlijk zin van ons gelovig zijn.
In het evangelie valt de directe vraag: "Heb je Mij lief?" Deze vraag is zo
beslissend dat Jezus ze driemaal stelt aan Petrus. Dat is een heel delicate
vraag. Petrus had alles verlaten om Jezus te volgen maar had Hem verloochend
op het moment dat Jezus veroordeeld zou worden. Petrus weet dus niet goed
wat zeggen: "Heer, Gij weet alles. Gij weet dat ik U liefheb." Wij zullen
wel geen beter, bescheidener antwoord kunnen geven dan Petrus.
Deze beslissende vraag geldt ook voor ieder van ons die zich christen noemt:
"Heb je Me lief?" Jezus vraagt aan Petrus niet: "Wat heb je voor Mij al
gedaan?". Wel dit: "Heb je Mij lief?" Een vraag die ook tot ons wordt
gesteld.
Wat betekent Christus in feite voor ons? Is Hij voor ons alleen een helper
in nood, die ons moet bijstaan als we ons verloren voelen, die ons een
antwoord moet geven op al onze vragen? Of is Hij voor ons een levensmodel,
een ideaal van menslievendheid en goedheid?
Of is Hij nog meer dan dat. Iemand die diep in ons leven ingrijpt en het
grondig inspireert. Geloven in Jezus Christus wil zeggen dat wij in de
diepste kern van ons leven prioriteit geven aan zijn boodschap, aan zijn
leven, aan zijn spirit!.
Daarbij staat ook in het evangelie van Matteüs, 25:  "Wat gij aan de
kleinsten der Mijnen hebt gedaan dat hebt gij aan Mij gedaan." Dat wil
zeggen dat ons geloof heel sterk mensbetrokken is. Zonder de liefde tot de
mensen is er geen geloof in Jezus Christus. Dat betekent heel wat. Als we
iemand kwaad doen, dan doen we dat aan de Heer. Als we iemand een dienst
bewijzen, dan doen we dat aan de Heer. Een christen is iemand die de mensen
liefheeft, omdat ze mens zijn, maar ook, omdat hij in die mensen het beeld
ziet van God. De bezorgdheid om de medemens krijgt goddelijke dimensie. De
liefde tot God en tot de mensen zijn niet te scheiden. Dat is enorm
compromitterend. Iedereen kan weten of wij echt christen zijn of niet. De
liefde tot de naaste is de toetssteen van de liefde tot God. Mensen die zich
het lot van anderen niet aantrekt - "die daar niet aan meedoen" als men
bijvoorbeeld steun vraagt voor noodlijdenden, zulke mensen kunnen zich niet
christen noemen.
Inkeer en inzet, gebed en actie, engagement en - laat me toe dit woord te
gebruiken - mystiek gaan altijd samen. Mother Tereza is een grote dienares
van de mensen geweest omdat zij een biddende vrouw was. Van haar kan men
zeggen dat ze de Heer lief had en dat ze daarin de kracht putte om op een
intensieve wijze de meest verstotenen te dienen.
Dat betekent echter niet dat wij krampachtig en gespannen alles moeten doen,
bewust "uit liefde tot God". Dat zou onleefbaar worden. De fundamentele
vraag van Jezus tot ons is deze: "begrijp je dat je Mij dient in je
medemensen?" Dat is, wat we zouden kunnen noemen, de "spiritualiteit" van de
gelovige, de diepe bezieling, drijfveer van al wat hij doet. En daarin echt
een mens van goede wil zijn.
Dit wil ook niet zeggen dat wij de exclusiviteit mogen opeisen van goedheid
en dienstbaarheid. Er zijn niet-gelovigen of andersdenkenden die zich op een
onvoorstelbare wijze inzetten voor de medemensen. De gelovige geeft aan de
dienstbaarheid wel een goddelijke dimensie. Hij gelooft dat God werkt met
onze handen, dat Hij liefheeft met ons hart. En als wij ons hart niet
openstellen voor de anderen, als wij onze handen en ons verstand niet
gebruiken om de wereld waarin we leven beter en leefbaarder te maken, dan
ontnemen we aan God de kans Liefde te zijn voor de mensen. Daarom is
christen zijn een enorme opdracht, een enorme opdracht. God heeft de mensen
nodig om God te zijn. Ik vind dit een straffe uitspraak maar dat geloof ik
vast.
God, ik bid U: beziel ons met uw Geest, zodat wij mogen leven van Uw leven,
in dienst van de medemensen waarin wij U herkennen en eren. Dit vraag ik U
in ons aller naam, door Christus, onze Heer.
Bie Boon 2010
