Pasen C (2010)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 194 niet laden

CRÈCHE

OPENINGSWOORD

Broeders en zusters, allemaal van harte welkom op dit hoogfeest van Pasen. Afgelopen nacht hebben wereldwijd miljoenen en miljoenen mensen de verrijzenis van de Heer gevierd. Velen hebben op bijzondere wijze mogen delen in de verrijzenis doordat zij zijn gedoopt, het sacrament van de opstanding. Ook in onze kerk zijn gisteravond vier volwassenen gedoopt en nog eens twee volwassenen hebben het sacrament van het vormsel mogen ontvangen. Het was een prachtig feest.

Maar ook wij die reeds langer gedoopt zijn hebben reden tot grote vreugde. Ook wij zijn kinderen van God. Ook wij zijn dus erfgenamen van de belofte, die God ons heeft gedaan, namelijk, dat wij eens met zijn Zoon Jezus Christus, en met elkaar, zullen mogen verrijzen. Dat is in het leven van een gelovige het enige wat echt belangrijk is: ooit zullen wij met de Heer verrijzen! En die kracht mogen wij nu al ervaren. Wij zijn sterker, nu al, dan alle kwaad in de wereld.

Moge Jezus' liefde door deze viering met nòg meer kracht in ons werken, zodat ons leven steeds meer wordt zoals Jezus het heeft bedoeld: als een afspiegeling van Gods liefde voor alle mensen.

OPENINGSGEBED

Laat ons bidden. God, vandaag hebt Gij ons de toegang tot het eeuwig leven ontsloten, want uw eniggeboren Zoon heeft de dood overwonnen. Wij vragen U bij deze viering van zijn verrijzenis: vernieuw ons door uw Geest om met Hem te verrijzen tot het licht van het leven. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon ... .

KINDERWOORDDIENST

PREEK

De Kerk laat ons in de lezingen uit de bijbel op een heel natuurlijke wijze meegroeien met de loop van de gebeurtenissen. Gisterenavond hoorden wij in het evangelie over een aantal vrouwen, die het lege graf vonden, maar de Heer Jezus zagen zij niet. Wel een aantal engelen, die verklaarden dat de Heer verrezen was.

Ook zojuist hoorden wij alleen nog maar over Maria Magdalena, die het lege graf aantreft en over Petrus en Johannes, die dan snel gaan kijken. Maar ook zij hebben de Heer nog niet gezien.

Het is zondagmorgen. De verrijzenis heeft nog maar net plaatsgevonden. Jezus wil de apostelen en de andere mannen en vrouwen niet al te zeer laten schrikken door meteen voor hen te staan. Hij confronteert hen eerst met het lege graf en met een aantal engelen, die verklaren dat de Heer verrezen is. Dat is voor het eerste moment al schrikken genoeg.

Vanavond zal ik tijdens de aanbidding het evangelie voorlezen, dat bij een eventuele avondmis gelezen mag worden en dan, ja dan barsten de verhalen los over de persoonlijke ontmoetingen met Jezus, de verrezen Heer. Vanavond horen wij over de ontmoeting tussen Jezus en de twee leerlingen van Emmaüs en over de ontmoeting tussen Jezus en de apostel Petrus.

"Waarom zoekt u de levende bij de doden?" Dat zijn de woorden, die de engelen tot de vrouwen spreken als zij 's morgens vroeg naar het graf komen om de begrafenis van Jezus te voltooien. Door de haast waarmee Hij vlak voor het grote feest van het Joodse Pasen begraven was, hadden zij immers niet voldoende tijd gehad om zijn lichaam te balsemen. Maar het hoeft al niet meer. De engelen zeggen tegen de vrouwen, dat Hij niet meer hier is: Hij is verrezen!

Het graf is leeg. Alleen de lijkdoek ligt er nog. Die laat zien, dat Hij inderdaad een héél korte tijd in het graf is geweest. De dood heeft Hem nauwelijks kunnen aanraken. Hij leeft voor altijd, meer dan ooit. De dood heeft Hem niet echt te pakken kunnen krijgen. Omgekeerd heeft Hij de dood aangepakt. Het graf wordt een bron van nieuw leven. En wie gelooft in Jezus, die uit het graf is opgestaan, zal zelf ook leven in alle eeuwigheid.

Het is begrijpelijk, dat de vrouwen eerst schrikken, maar als zij daarvan bekomen zijn, dringt het tot hen door dat het werkelijk zo is. Jezus had het immers zelf verschillende keren voorspeld, dat Hij zou lijden, sterven èn verrijzen! Zij haasten zich naar de apostelen om het goede nieuws over te brengen.

Maar die sterke en stoere vissers geloven niet wat de vrouwen zeggen. Gelukkig houdt Jezus rekening met een ieders zwakheid. Beetje bij beetje maakt Hij zich aan de apostelen bekend. Zelfs na meerdere verschijningen is er aan de ene kant vreugde in hun hart en aan de andere kant twijfel. Niemand van hen durft te vragen: Heer, bent U het echt!? En het is natuurlijk ook een ongekend, nog nooit vertoond gebeuren: dat iemand begraven wordt en een paar dagen later kom je Hem - bij wijze van spreken - weer op straat tegen.

De apostel Petrus was altijd de eerste om iets te zeggen of om te doen. Maar dit keer niet. Hij ging na het gezegde van de vrouwen wel bij het graf kijken, en hij ziet, dat het graf leeg is, dat valt niet te ontkennen, maar zo leeg als het graf is, zo vol is zijn hart met twijfel.

Petrus droeg natuurlijk ook nog die grote wonde in zich van de drievoudige verloochening van zijn beste Vriend. Jezus had hem meteen daarop wel liefdevol en begripvol aangekeken, maar de wond was nog niet helemaal genezen. Maar Petrus zou zijn achterstand spoedig inlopen. Als de twee leerlingen van Emmaüs 's avonds enthousiast terugkomen en willen vertellen, dat zij de Heer hebben ontmoet, dan zijn de anderen hen voor met het gezegde, dat zij weten dat de Heer verrezen is, want Hij is aan Simon verschenen.

Jezus bevestigt zo toch weer de bijzondere rol, die Petrus in zijn Kerk zal krijgen. En ook voltooit Hij de genezing van de wond, die Petrus door zijn verloochening zichzelf had toegebracht.

De Heer is verrezen. Hij is aan Simon verschenen. Wij kennen eigenlijk geen enkel detail van deze verschijning aan Simon. Wij kunnen dus alleen maar raden hoe intens blij Petrus zal zijn geweest. Misschien heeft Petrus wel die woorden gezegd, die hij even later in het bijzijn van de anderen tot drie keer toe moest zeggen: Heer, Gij weet, dat ik U bemin. Misschien heeft hij ze in de verleden tijd gezegd: Heer, Gij wist wel, dat ondanks wat ik uit lafheid heb gedaan, ik toch wel van U hield! Maar hoe dan ook: Petrus is vol licht en vreugde.

En dat mogen wij vandaag ook zijn: vol licht en vreugde. Nu zijn wij nogal eens bezig met het idee dat de Heer ons soms heeft teleurgesteld, omdat ons leven niet helemaal is gelopen, zoals wij hadden gehoopt, maar hoe vaak hebben wij de Heer niet teleurgesteld!? Zo ernstig, dat Hij er voor aan het kruis moest. Maar ieder van ons treedt Hij vandaag tegemoet. Door het getuigenis van apostelen en door het getuigenis van de duizenden en duizenden martelaren, die zó vast overtuigd waren van de verrijzenis van de Heer en van de belofte, dat zij met Hem zouden verrijzen, dat zij liever stierven - vaak op een heel wrede wijze - dan hun geloof in Jezus te verloochenen. Jezus wil ons duidelijk maken, dat Hij ook houdt van ieder van ons, ondanks onze zonden en fouten, ondanks de twijfel, die ook wij misschien nog weleens voelen. Vooral als mensen de meeste van hun tijd op aarde erop hebben zitten, hoor je ze weleens vragen: Zou het allemaal wel waar zijn!?

Jezus kijkt ons aan. Als wij strakjes de heilige communie ontvangen en een moment van stilte hebben, sluiten wij dan even onze ogen, kijken wij dan ook Hem aan. Zien wij die liefdevolle blik en zeggen wij tegen Jezus diezelfde woorden, die ook Petrus heeft gezegd: Heer, ik houd van U. Ik wil altijd met U verbonden blijven. Hier, in dit leven, en in de eeuwigheid.

Beste vrienden in Christus, ik wens jullie allemaal van harte een Zalig Pasen. Pasen vieren is niet alleen een kwestie van met je verstand weten en begrijpen wat Jezus voor ieder van ons heeft overgehad, maar ook een zaak van ervaren in je hart, en vooral in je dagelijkse leven, dat Jezus je verlost heeft, dat je niet meer gebukt hoeft te gaan onder wat je zwaar valt, want Jezus heeft het eigenlijk al overwonnen. Eens zal Hij het definitief van je afnemen. En daarom mogen wij nu al leven in de vreugde van de Heer. Die vreugde wens ik jullie allen van harte toe! Zalig Pasen!

SLOTWOORD

Enkele mensen, die aanwezig waren bij de Paaswake voor kinderen hebben het volgende al gehoord, maar ik wil het ook vandaag toch nog even vertellen.

Toen Jezus op Goede Vrijdag aan het kruis hing en veel pijn leed, zat er niet ver van Hem een klein vogeltje in de heg. Het was maar een onbeduidend beestje, dat bij de schepping van het dierenrijk zo weinig was opgevallen, dat het van Adam niet eens een naam had gekregen.

Het zat daar treurig op de rand van zijn nest toe te kijken. Bittere tranen liepen uit zijn ogen, terwijl het keek naar de scherpe, stekelige doornen, die het hoofd van Onze Lieve Heer doorboorden. En er was niemand, die naar het kruis kwam om het lijden van Jezus te verzachten. Toen dacht het vogeltje: "Ik zal eens zien of ik Hem kan helpen."

Daarom vloog hij naar het kruis, vlak bij het hoofd van Jezus. En hij slaagde erin een doorn uit het hoofd van Onze Lieve Heer los te krijgen. En terwijl hij dat deed, viel er een druppel bloed op de borst van het vogeltje.

Toen sprak Jezus: "Tot eeuwige herinnering, mijn lief vogeltje, zul je dat rode vlekje op je borst behouden en de mensen zullen je voortaan 'roodborstje' noemen."

Broeders en zusters, Jezus Christus heeft zich werkelijk tot het uiterste toe gegeven om het feest van de opstanding uit de doden voor ons mogelijk te maken. En ook wij zijn geroepen om elkaar door onze goede werken te laten delen in deze paasvreugde. Vaak is daar maar iets heel kleins voor nodig, zoals in die Vlaamse legende het vogeltje niet veel meer deed dan één doorn verwijderen.

Als ik jullie vandaag van harte een zalig Pasen toewens, dan hoop ik, dat jullie allemaal de verrijzeniskracht van Jezus in jullie eigen leven mogen ervaren, en dat jullie er willen zijn voor elkaar, voor alle mensen om jullie heen, zoals Jezus er was en er nog steeds is voor ons. Geven wij de paasvreugde door door goed te zijn voor iedereen. Zalig Pasen! En heel mooie en gezellige dagen toegewenst.

Ik dank ook een ieder, die aan deze viering heeft meegeholpen: het koor, de kosters en de misdienaars, de bloemen die geschonken zijn en zo mooi opgemaakt, de mensen die de kerk weer een grondige schoonmaakbeurt hebben gegeven, iedereen hartelijk bedankt en ook voor jullie van harte een zalig Pasen!