De oude droom

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 174 niet laden

Er was eens een droom

En die droom leek vervlogen

En hij scharrelde eenzaam en oud door de stad

Door vrienden van vroeger

Verloochend - bedrogen

Een karikatuur die zijn tijd had gehad.

 

En die stokoude droom

Ging langs deuren en huizen

Waar ooit hij het stralende middelpunt was,

Geliefd en aanbeden

Een held in 't verleden

Met een kroon op zijn hoofd

En met vleugels van glas.

 

En hij nam me mee langs wegen van liefde

Tot hoog in de bergen

Naar toppen van kracht.

En het uitzicht daarboven

Was niet te geloven

Zo mooi en zo ver

En nog nooit zo gedacht.

 

Maar die stokoude droom

Zwerft nu door de straten

Verhongerd, vermagerd, verarmd en halfblind

En niemand heeft tijd om wat met ‘m te praten

Alleen af en toe

Nog een gek of een kind.

 

Dus als je hem tegenkomt

Eén dezer dagen

Haal hem in huis

Probeer het een keer

Geef ‘m een stoel

En dan moet je hem vragen:

"Hé, ouwe droom, hoe zat dat ook weer?"

 

Dat jij ons meenam

Langs wegen van liefde

Tot hoog in de bergen

Naar toppen van kracht

De wereld hervormen, de hemel bestormen

Met nieuwe ideeën

Nog niet eerder bedacht.

De stokoude droom

Heeft nog heel veel te geven

Hij heeft een geheim en dat zijn we soms kwijt

Maar hij zal ons allemaal ooit overleven

Hij is zo oud als de wereld

En zo jong als de tijd.

 

Maar je moet ‘m beschermen

Je moet ‘m verzorgen

Je moet m' koesteren onder de zon

Je moet ‘m vertrouwen

En vandaag al of morgen

Dan weet je het weer

Waar het ooit om begon.

 

Dan neemt hij je weer mee

Langs wegen van liefde

Tot hoog in de bergen

Naar toppen van kracht

En daar zal dan blijken

Dat je verder kunt kijken

En hoger kunt reiken

Dan je ooit had gedacht.

 

Paul van Vliet, Waar waren we gebleven?