Om de lieve vrede?

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Beweerde Jezus niet dat her Rijk Gods nabij was? Zou dat geen rijk van vrede en gerechtigheid zijn? Was Hij niet gekomen om ‘een genadejaar van de Heer' af te kondigen? Hoe kan Hij nu plotseling zeggen: ‘Denken jullie dat Ik ben gekomen om vrede te brengen op aarde? Nee, zeg Ik jullie, eerder verdeeldheid'? En het is nog waar ook. Zelf gebruikte Hij geen geweld, maar met zijn striemende taal en zijn vrijpostig optreden tegenover de wet werkte Hij de leiders van zijn volk danig op de zenuwen. Die lieten spoedig en ondubbelzinnig blijken dat het hun menens was: ze smeedden plannen om Hem uit de weg te ruimen.

Neen, zelf heeft Hij geen geweld gebruikt, maar Hij lokte het wel uit. Hij wist dat Hij vuur bracht en verlangde dat het zou oplaaien. Hij wist dat Hij er zelf het slachtoffer van zou worden en voelde die ‘doop' met beklemd hart aankomen. Hij zou het lot van de prof eten ondergaan.

Jezus maakte zich geen illusies over de krachten die tegen Hem ageerden. Hij wist zelfs dat er meer dan alleen maar aardse en politieke tegenstanders in het spel waren. Hij vatte zijn zending op als de finale strijd tegen de satan, tegen de duistere machten van het kwaad in deze wereld. Door zijn optreden daagde Hij ook die machten uit, zoals bleek uit de heftigheid waarmee bezetenen soms tegen Hem tekeergingen.

Het meest verrassende is nog dat Jezus die verdeeldheid ook plaatst binnen gezin en familie: ‘Vijf zullen er in één huis verdeeld zijn.' Ook de nauwste bloedverwanten zullen, omwille van Hem, ruzie krijgen! Onvermijdelijk rijst dan de vraag of dit nu echt in zijn bedoeling lag. Neen, dat kan natuurlijk niet. Het druist helemaal in tegen alles wat Jezus zelf deed en zei. Maar blijkbaar kon Hij er niet omheen vast te stellen dat zijn optreden leidde tot verdeeldheid. Hij was een teken van tegenspraak. De vraag is niet of Hij het zo bedoelde. Veeleer zal Hij, misschien tot zijn eigen verrassing, hebben moeten vaststellen dat het zo uitdraaide. Hij zal daarbij zeker aan de grote prof eten gedacht hebben, zoals bijvoorbeeld Jeremia. Ook die klaagden voortdurend over de tegenstand die ze ongewild opriepen en over het harde lot dat zij, omwille van hun zending, moesten ondergaan.

Zo blijkt dat we maar beter niet te braafjes denken over de Blijde Boodschap van het evangelie. Het blijkt gevaarlijke spring- en splijtstof te zijn. Niet iedereen is daarmee opgezet. Sommigen wijzen het zeer beslist af en zetten daarbij zelfs familiebanden op het spel. Dat is een vaststelling. Het evangelie staat niet gelijk met ‘de-lieve-vrede-boven-alles'. Bovendien geeft Jezus hier een lesje in moed. Hij heeft het conflict niet gewild. Het is Hem overkomen. Maar Hij is het ook niet uit de weg gegaan. Hij heeft niet naar geweld gegrepen om het geweld te beantwoorden. Hij heeft het op zich genomen en doorstaan. Dat was de doop die Hij moest ondergaan.