Schatten verzamelen (2013)

Als je echt veel geld hebt dan heb je veel problemen. Een vage kennis bouwde een paar jaar geleden een nieuw huis. Dat kostte zo tussen de drie en vijf miljoen euro. In de kelder van dat huis bevond zich natuurlijk een zwembad, een biljartzaal, een fitnessruimte, een klein bioscoopje en natuurlijk voor de warmte en koude variatie een uitgebreide sauna met jacuzzi en zo meer.

En dat was alleen nog maar de kelder.
De tuin werd aangelegd met uitheemse bomen, die helaas de eerste winter niet overleefden, maar gelukkig kwam er een grote kraan om er een paar nieuwe in te zetten.  De tuinman zorgde voor de al het groen. Maar aan het gras had hij geen werk. Het gazon werd namelijk gemaaid door een computergestuurde robotmaaier.
Maar dan komen de problemen; Uitheemse bomen gingen kapot. Ja dat is een heel gedoe.
De tuinarchitect bellen; discussies over wie het heeft gedaan; over garantie en nieuwe robotmaaier.

Elke keer weer moest er een mannetje van ver weg komen, om dat ding weer aan de praat te krijgen.

Ondertussen werd de camerabewaking aangelegd, want er was al een keer ingebroken.

Zelfs het boevengilde had gezien dat daar wat te halen was.
De politie erbij en de verzekering.
Maar in elk geval een degelijk camerasysteem van zoveel euro en aparte bewaking erbij.
Ja al die verplichtingen horen bij het bewaken van je rijkdom en dat is lang niet altijd even leuk hoor.

Je denkt van buitenaf misschien wel dat die mensen geen zorgen hebben, maar altijd maar mensen over de vloer om te poetsen, te regelen, te automatiseren, de tuin te doen, het geld te beheren.

Je hele privacy is naar de filistijnen.
Nee rijk zijn is niet altijd even leuk.
Dat zegt de eerste lezing ook: Alles is ijdelheid. Ijl en ijdel , alles is ijdel zegt Prediker.

Wat heeft een mens aan al zijn zorgen en tobben onder de zon?
Het leven is dikwijls een lijdensweg.
Dus waarom al die zorgen.
Het is dikwijls één brok ellende.
Dat geldt natuurlijk zeker voor de rijke mens die ik hierboven beschreef.

Het lijkt er niet echt op dat die grote rijkdom echt heel erg gelukkig maakt.
Gemakkelijk is het natuurlijk wel al die centjes, maar door al het gedoe van veel geld en spullen, wordt het ook weer ijl en ijdel.
Daarom wordt Jezus heel concreet in het evangelie.
En natuurlijk vertelt hij weer een verhaal over een man die schatten verzamelt op aarde.
Een grote voorraadschuur.
Nee, die moet nog groter om nog meer op te slaan.

En God zegt tegen hem.
Dwaas ben je: Nog deze nacht wordt je leven opgeëist.
Zo vergaat het iemand die schatten verzamelt voor zichzelf en niet voor God.

Wat Jezus bedoelt met schatten voor jezelf is wel duidelijk.
Jezus heeft het over dezelfde mensen als ik in mijn voorbeeld.
Spullen en nog meer spullen.
Het kost je zelf een hoop gedoe en je wordt er zeker niet gelukkig van.
Maar wat zijn schatten voor God.
Dat zijn natuurlijk de spirituele schatten, die je bijvoorbeeld kunt vinden in het gedicht waarmee we vandaag de woorddienst begonnen: Leer van de zon om te verwarmen.
Leer van de bomen standvastig te zijn en van de bloemen om te schitteren.
Leer van de schepping te leven met een hoofdletter L.
Dikwijls zijn velen van ons, ik zelf in elk geval, bezig met het verdienen van ons dagelijks brood en met de studie van de kinderen en noem maar op, maar uiteindelijk weet je wel dat het daar niet alleen omgaat.
Jezus nodigt ons uit om daarover na te denken en te voelen en ervaren dat het leven meer is dan grote en nog grotere voorraadschuren.
Het is aan ons om op die uitnodiging in te gaan en te ervaren dat die andere schatten  Goddelijk veel  waard zijn.

Gedicht aan het begin van de woorddienst
Van de zon leren om te warmen
Van de wolken leren om te zweven
Van de wind leren om impulsen te geven
Van de vogels leren om hoogte te winnen
Van de bomen leren om standvastig te zijn
Van de bloemen leren om te schitteren
Van de stenen leren om te blijven
Van de struiken leren om in het voorjaar te vernieuwen
Van de bladeren leren om in de herfst los te laten
Van de storm hartstocht leren
Van de regen leren te vervloeien
Van de aarde leren ontvankelijk te zijn
Van de maan leren te veranderen
Van de sterren leren één onder velen te zijn
Van de jaargetijden leren dat het leven
telkens opnieuw begint