Vastgoed (2010)

In tijden van economische crisis zoals nu worden we overspoeld met goede raad om onze centjes en spullen veilig te stellen. De ene helft van degenen die zeggen het te weten raadt aan om vooral je geld uit te geven, te kopen en te verkopen, om zo de economie op gang te brengen en te houden. Deze visie lijkt in deze vakantieweken een brede aanhang te hebben, want onze lege straten laten zien dat een groot deel van de bevolking ergens aan het potverteren is. De andere helft zegt: "Nee, we moeten weer meer gaan sparen, want dat is reserveren voor de toekomst, tenminste als die er is. Zoek 't maar uit. "Vastgoed", menen velen, grond en gebouwen en zo,"daarmee zit je veilig" Maar alleen al het woord kan ons op een dwaalspoor zetten, want "vast" is lang niet altijd goed; en vast slaat op grond en gebouwen, maar is ook niet zo waardevast als gewenst. In huis maken we mee dat de een die oude TV of dat meubilair wil vervangen en de ander wil wachten tot het uit elkaar valt. Geld sparen of uitgeven aan spullen, aan cadeaus of een goed doel.
Jezus Christus lijkt in het evangelie van vandaag iedereen vermanend aan te spreken die geld spaart. Hij mengt zich echter niet in economische overwegingen, Hij heeft het over oppotten zonder enig doel. Hij wil de ogen openen over het heden heen naar toekomst zelfs over ons tijdelijk bestaan heen tot bij God. Hij probeert degenen die uit zijn op bezit, geld en macht er toe over te halen om het niet allemaal vast te houden maar te besteden voor iets goeds.
Hiermee lijken wij, als gewone burger, te ontsnappen aan het veranderen van ons gedrag, want die paar centen, waar hebben we het over. Er is echter zo veel meer dan geld en goed alleen, wat we angstvallig vast willen houden. Laat niemand aan onze vrije tijd komen. Die beschermen we als een uiterst kostbaar goed tegen al degenen die een beroep op ons doen voor wat hulp in een huishouden, in een vereniging en zo veel meer, b.v. een parochie. Nog vasthoudender zijn we als het gaat over de verworvenheden van het verleden: traditie, gewoonte, recht , positie en verhoudingen. De boodschap is niet om dat allemaal meteen naar de prullenbak te verwijzen. Er mag opnieuw naar gekeken worden, over nagedacht. Jezus wil ons ertoe overhalen eens na te gaan of het wel goed is dat allemaal vast te houden in plaats van het van de hand te doen en ruimte te maken voor iets nieuws en ruimte te maken voor mensen die in ons blikveld niet voorkwamen.
Er zijn momenten die daar heel geschikt voor zijn. In het evangelie was dat het verdelen van een erfenis. Regelmatig zijn er van die mogelijke aanleidingen: De verandering van 'n of inzicht of ‘n omstandigheid kan zo'n moment zijn, de ontmoeting met nieuwe mensen, het ineens beschikken over meer of minder geld. De oude paus Johannes de 23e vond dat in de kerk al te veel oud goed krampachtig werd vast gehouden en organiseerde een concilie om vast te stellen welk goed uit het verleden losgelaten moest worden en welk vast gehouden.
Dat is voor elke mens een opgave, telkens weer. Als het over spullen gaat zouden we kunnen besluiten om alles wat we in geen 4 jaar aangekeken hebben van de hand te doen. Voor al ons andere vastgoed is een bredere marge wellicht verstandig. Wat is goed en wat niet meer?
Wij zijn zo door God geschapen dat we wel weten wat goed is en wat niet. Dat dient regelmatig te worden afgewogen. Alleen maar goed vasthouden voor onszelf is niet goed voor onze medemens en dus ook niet goed voor God en uiteindelijk ook niet voor onszelf. Als we het daar over eens zijn, zijn we het eens over Jezus boodschap van vandaag. Zo zij het. Amen