Bagage of ballast (2004)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 198 niet laden

ANTIEKE SPULLEN

Soms kom ik op bezoek in een oud huis, in een prachtige kamer vol antieke spullen. In de loop der jaren zijn er steeds dingen bijgekomen, portretten van kleinkinderen, een Lourdesbeeldje, bijzettafeltjes, een computer en printer, een digitaal weerstation, souvenirs, schilderijen. Er kwam steeds iets bij en de bewoners vonden het zonde om iets weg te doen. De ruimte wordt verstikkend.
Onze kerk was na twintig eeuwen volgestuwd met devoties, heiligenlevens, aflaten, zegeningen, liederen, bedevaarten, dogma's, zondagswetten, structuren en straffen, dingen die grote waarde hadden, maar in de kamer was geen ruimte meer voor een eigentijdse song, een vrolijke dans of een actueel probleem. Jongeren die even binnenkwamen werden afgeschrikt door een museumgeur. Johannes XXIII probeerde de ramen en deuren open te zetten.

KOFFERS VOL

Een mens sleept wat met zich mee!
Een paar jaar geleden haalde ik vrienden op voor een vakantie in Ameland. In de gang stond klaar, wat er in de auto moest. Je houdt het niet voor mogelijk! Ze hebben twee opgroeiende dochters. Drie dozen alleen met schoeisel: pantoffels, sandalen, uitgaansschoenen, wandelschoenen, gymschoenen. En niets konden ze missen. Heb je de blikopener niet vergeten, en de reiswekker? Een stapel boeken, zonnebrandolie, erwtjes, bananen, hardgekookte eieren, de wereldontvanger om de tour de France bij te houden... Ongelofelijk wat mensen mee op reis nemen.
Het wordt al anders als we met de trein gaan, dan selecteren we beter.

FIETSER OF WANDELAAR

Op de fiets kijken we nog beter uit; maar de wandelaar zal bij elk stuk dat hij meetorst tien keer nadenken, want voor hem is bagage geen gemak maar een last. Een tandenborstel, reservekleding, adresboekje, wandelkaart en wat geldmiddelen.
Jezus zend zijn leerlingen uit. Ze worden op weg gestuurd, twee aan twee, want ze moeten getuigen. Het getuigenis van twee is meer waard dan dat van één. Ze moeten weinig bagage meenemen, geen beurs, geen reistas en geen schoenen. Dat is zelfs voor een verstokte wandelaar met alle lichtgewicht rugzakken en kookstellen weinig.

WEINIG

Veel bagage lijkt confortabel, maar je gaat er onder gebukt. Je zult voortdurend bang zijn of je niks vergeten bent, of je de koffer niet op het perron hebt laten staan, of je tas op het vliegveld wordt teruggevonden. Je moet bang zijn dat je indommelt in de trein. Daarom drukt Jezus de zeventig op het hart niet teveel mee te dragen. Het gaat immers om dat ene belangrijke: een Rijk van gerechtigheid. Het gaat om die God die als een moeder is, een moeder die intens meeleeft met het verdriet van haar kinderen en hen op schoot neemt en troost. Aldus Jesaja.
Jezus reisvoorschrift is er niet om het de leerlingen moeilijk te maken, integendeel, het is er om hun reis aangenamer en sneller te doen verlopen. Als je veel bagage torst, wordt de reis erg zwaar!

LAST VAN VERLEDEN

Wie als kind te weinig warmte heeft genoten, torst alle jaren grote onzekerheid met zich mee.
Wie het verlies van zijn ouders nooit heeft verwerkt, sleept alle jaren met een groot schuldgevoel.
Wie op school alleen geconfronteerd werd met fouten, met rode strepen onder lange en korte ij-en, durft nooit meer vrij en frank een gedicht te schrijven.
Jezus weet dat. Om vrij te zijn moet een mens het verleden achter zich kunnen laten. Hij moet weinig bagage meenemen. Geen tas, geen beurs.
Dit geldt ook voor ons. Af en toe moet er ook in de kerk eens worden opgeruimd. Dat is wat we na het concilie zagen gebeuren. Gelovigen zoeken naar de kern waar het op aan komt en oude tradities worden losgelaten. De reis wordt er makkelijker en sneller door, zegt Jezus.
Als je onderweg naar Jeruzalem je ogen open houdt voor zieken, blinden, hongerigen, kinderen, vrouwen, samaritanen, al die verloren kinderen van Israël, dan heb je het ware geloof.

MOOISTE SLAKKENHUIS

Lieve kinderen. Ken je dat verhaal over die slak die ervan droomde om het mooiste slakkenhuisje van de hele wereld te hebben. (Naar Leo Lionni: Het grootste huis van de wereld.) Op zekere dag ontdekt hij dat als hij rode kool gegeten heeft en dan heel erg denkt aan een rood huis en dan zijn bloed in zijn hoofd naar boven duwt, dat er dan boven op het slakkenhuis een mooi rood koepeltje ontstaat. Hij was er niet tevreden mee. Met spinazie en diep zuchten kreeg hij een groen erkertje aan de zijkant van het huis, en met blazen bij volle maan werd het hele huisje groter. Enfin, tenslotte had het slakje het allergrootste en kleurrijkste huis van de hele wereld. Toen begon hij honger te krijgen. O jee, het prachtige huis was veel te zwaar geworden. Hij kon zich niet meer bewegen. De rode kool en de spinazie waren helemaal op en dus ging het arme slakje dood, omdat zijn huisje veel te zwaar was. Denk eraan: niet teveel meenemen in het leven. Alleen wat echt belangrijk is, zei Jezus.