Splinters en balken

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden

Veel mensen willen de wereld verbeteren, maar ze beginnen aan de verkeerde kant. Zij proberen de anderen te verbeteren in plaats van zichzelf. En toch is er maar één weg om de wereld te verbeteren: begin bij jezelf. Je kunt toch niet de splinter uit het oog van een ander trekken, zegt Jezus, zolang je een balk hebt zitten in je eigen oog.

Niets schijnt voor de mens zo moeilijk te zijn als eigen fouten te aanvaarden. Als we zelf een fout maken, staan we dadelijk klaar met onze verontschuldigingen. Als een ander fouten maakt, werkt hij op je zenuwen, als je zelf fouten maakt, ben je alleen een beetje nerveus. Als een ander bij zijn eigen mening blijft, dan is hij eigenzinnig, als je dat zelf doet, ben je standvastig. Als een ander tijd nodig heeft om iets te doen, is hij traag, als je zelf een eeuwigheid nodig hebt, ben je bedachtzaam. Als een ander zich ergert over je mening, is hij intolerant, als je zelf geen centimeter van je mening afwijkt, ben je consequent.

Het is eigenlijk toch jammer dat wij de fouten van de anderen zo vlug opmerken. Het is altijd de schuld van de anderen, en zo hoeven wij zelf helemaal niet te veranderen. Wij leven allemaal met in onze ogen splinters en balken, vreemde voorwerpen die zijn binnengedrongen in ons oog, waar ze niet thuis horen. Als Jezus zo gemakkelijk omgaat met zondaars en tollenaars, dan is het omdat Hij duidelijk ziet: dat is niet de mens zoals God hem geschapen heeft, blijkbaar is bij hem iets vreemds, iets pijnlijks binnengedrongen, waarvan hij verlost moet worden. Jezus kon die mensen verlossen omdat Hij zag met de ogen van zijn hart.

Wij zouden de mensen ook moeten leren zien met de ogen van het hart, met de ogen van het geloof, dan zouden wij bevrijd zijn van de balk in ons eigen oog, en dan zouden we in elke mens iets goeds zien.

Onlangs kwamen twee verloofden zich laten inschrijven voor het huwelijk. In het gesprek vroeg ik hen: ‘Ben je niet bang dat je huwelijk zou kunnen mislukken als je zo ziet wat er in de wereld nu allemaal gebeurt?' ‘Nee,' zei de jongen, ‘ik probeer bij mijn meisje altijd het goede te zien, in elke mens is toch ook iets goddelijks. Zo probeer ik ook op mijn werk bij iedereen het goede te zien. De anderen vinden mij soms dan wel naïef, maar ik geloof en ervaar dat iedere mens iets goeds heeft.' Die jongen had begrepen wat Jezus ons vandaag in het evangelie wil zeggen: oordeel niet en je zult niet geoordeeld worden. Oordeel niet want wij leven allemaal van de barmhartigheid van God, die ons aanneemt met de balk in ons oog. Als God altijd het goede in ons wil zien, ook al is het nog zo diep verborgen in ons hart, dan moeten wij ook proberen het goede bij de anderen te zien. Kritiseer nooit een ander voordat je zelf een stuk weg hebt afgelegd in zijn schoenen. Als wij de mens echt zouden kennen, hem zouden zien met de ogen van het hart, dan zouden wij wel milder zijn in ons oordeel. Kan een blinde een andere blinde leiden? Vallen zij dan niet beiden in dezelfde kuil? Gids kunnen wij pas worden door zelf de rechte weg te bewandelen en door een goede vriend te zijn, niet door anderen te corrigeren maar eenvoudigweg door ons voorbeeld.

Wij gaan deze week eens letten op die balk in ons eigen oog, zolang wij daarmee bezig zijn, zullen wij niet te veel oog hebben voor de splinters in het oog van anderen.